Βαλδουίνος του Βελγίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βαλδουίνος
Baudouin of Belgium 1969.jpg
Περίοδος 17 Ιουλίου 1951 – 31 Ιουλίου 1993
Προκάτοχος Λεοπόλδος Γ΄ του Βελγίου
Διάδοχος Αλβέρτος Β΄ του Βελγίου
Σύζυγος Φαμπιόλα του Βελγίου
Οίκος Οίκος του Σάξεν-Κόμπουργκ και Γκότα
Πατέρας Λεοπόλδος Γ΄ του Βελγίου
Μητέρα Άστριντ της Σουηδίας
Γέννηση 7 Σεπτεμβρίου 1930
Κάστρο Στίβενμπεργκ, Βρυξέλλες, Βέλγιο
Θάνατος 31 Ιουλίου 1993 (62 ετών)
Βίγια Αστρίδα, Μοτρίλ, Ισπανία
Θρησκεία Ρωμαιοκαθολικισμός
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )
Προσφωνήσεις του
Βασιλιά Βαλδουίνου
Great coat of arms of Belgium.svg
Προσφώνηση αναφοράς Μεγαλειότατος
Προφορική προσφώνηση Μεγαλειότατε
Εναλλακτική προσφώνηση Δ/Δ

Ο Βαλδουίνος (πλήρες όνομα: Βαλδουίνος Αλβέρτος Κάρολος Λεοπόλδος Άξελ Μαρία Γουσταύος, 1930-1993) ήταν Βασιλιάς των Βέλγων, από το 1951, όταν και παραιτήθηκε ο πατέρας του, μέχρι το 1993, όπου απεβίωσε. Γονείς του ήταν ο Βασιλιάς Λεοπόλδος Γ΄ (1901–83) και η πρώτη σύζυγός του Άστριντ της Σουηδίας (1905–35). Μη έχοντας αποκτήσει ο ίδιος παιδιά, το στέμμα έπειτα πέρασε στον μικρότερο αδελφό του, Αλβέρτο Β΄. Ο Βαλδουίνος ήταν πρώτος ξάδελφος με τον Βασιλιά Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας και τις αδελφές του Άστριντ και Ράνχιλντ.

Πρώιμα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαλδουίνος γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1930 στο Κάστρο Στίβενμπεργκ του Βελγίου. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τότε Πρίγκιπα Λεοπόλδου και της συζύγου του Πριγκίπισσας Άστριντ. Ο πατέρας του έγινε Βασιλιάς των Βέλγων ως Λεοπόλδος Γ΄ το 1934. Ένα χρόνο αργότερα, η μητέρα του θα πεθάνει σε αυτοκινητιστικό δυστήχημα.

Ο Βασιλιάς Λεοπόλδος Γ΄ ζήτησε από την Βελγική Κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο της χώρας να εγκρίνει ένα νόμο μεταβίβασης των εξουσιών του στο γιο του, Πρίγκιπα Βαλδουίνο. Έτσι, στις 17 Ιουλίου 1951 ο Βαλδουίνος θα ορκιστεί ως Βασιλιάς των Βέλγων.

Βασιλεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 15 Δεκεμβρίου 1960 ο Βαλδουίνος θα παντρευτεί στις Βρυξέλλες την Ισπανίδα Ντόνια Φαμπιόλα ντε Μόρα ι Αραγόν. Ωστόσο, δεν απέκτησαν κανένα παιδί, καθώς και οι πέντε εγκυμοσύνες της Βασίλισσας Φαμπιόλας κατέληξαν σε αποβολές.[1]

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βαλδουίνου η αποικία του Βελγικού Κονγκό απέκτησε ανεξαρτησία το 1960. Ένα χρόνο νωρίτερα όταν επισκέφτηκε την περιοχή, έγχρωμοι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν με πέτρες.[2]

Το 1976 στην 25η επέτειο της ανόδου του Βαλδουίνου στο θρόνο θα ιδρυθεί το Ίδρυμα Βασιλιάς Βαλδουίνος, με στόχο την αρωγή για την βελτίωση των συνθηκών ζωής του βελγικού λαού.

Ο Βαλδουίνος παραιτήθηκε το 1990 για μία ημέρα από τα καθήκοντά του για να αποφύγει να υπογράψει νομοσχέδιο που νομιμοποιούσε τις αμβλώσεις στο Βέλγιο. Ωστόσο, το νομοσχέδιο πέρασε χωρίς την έγκριση του Βασιλιά, όπως προβλεπόταν από το Σύνταγμα του Βελγίου.[3]

Θάνατος και κηδεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαλδουίνος βασίλευσε για 42 χρόνα. Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στις 31 Ιουλίου 1993 στη Βίγια Αστρίδα της πόλης Μοτρίλ της Ισπανίας. Παρόλο που το Μάρτιο του 1992 ο Βασιλιάς είχε εγχειριστεί στη μητροειδή βαλβίδα της καρδιάς του, ο θάνατός του ήρθε απρόσμενα. Εκτιμάται ότι 500.000 Βέλγοι (5% του πληθυσμού) προσκήνυσαν τη σωρό του Βαλδουίνου. Ενταφιάστηκε στις 6 Αυγούστου στην εκκλησία της Παναγίας του Λάεκεν των Βρυξελλών.[4]

Στο θρόνο τον διαδέχτησε ο μικρότερος αδελφός του, Αλβέρτος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα