Αλβέρτος Α΄ του Βελγίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλβέρτος Α΄
Albert I Koning der Belgen.jpg
Περίοδος 23 Δεκεμβρίου 1909 – 17 Φεβρουαρίου 1934
Προκάτοχος Λεοπόλδος Β΄
Διάδοχος Λεοπόλδος Γ΄
Γέννηση 8 Απριλίου 1875
Βρυξέλλες, Βέλγιο
Θάνατος 17 Φεβρουαρίου 1934 (58 ετών)
Μαρς-λε-Νταμ, Ναμύρ, Βέλγιο
Σύζυγος Ελισάβετ της Βαυαρίας
Επίγονοι Λεοπόλδος Γ΄ του Βελγίου
Πρίγκιπας Κάρολος, Κόμης της Φλάνδρας
Μαρία-Ιωσηφίνα, Βασίλισσα της Ιταλίας
Πλήρες όνομα
   Αλβέρτος Λεοπόλδος Κλήμης Μαρία Μάιναρντ
Γαλλικά: Albert Léopold Clément Marie Meinrad
Γερμανικά: Albert Leopold Clemens Maria Meinrad
Ολλανδικά: Albert Leopold Clemens Maria Meinrad
Οίκος Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
Πατέρας Πρίγκιπας Φίλιππος, Κόμης της Φλάνδρας
Μητέρα Πριγκίπισσα Μαρία του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν
Θρησκεία Ρωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Αλβέρτος Α΄ (Albert I, 8 Απριλίου 1875 - 17 Φεβρουαρίου 1934) ήταν βασιλιάς των Βέλγων (1909 - 1934), δεύτερος γιος και το πέμπτο παιδί του Πρίγκιπα Φιλίππου, Κόμη της Φλάνδρας (τρίτου γιου του βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδου Α΄) και της Πριγκίπισσας Μαρίας του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν.

Αν και τέταρτος αρχικά σε σειρά διαδοχής στον Βελγικό θρόνο, λόγω των πρόωρων θανάτων του ξαδέλφου του και του μεγαλύτερου αδελφού του Βαλδουίνου, διαδέχθηκε ο ίδιος τον θείο του βασιλιά Λεοπόλδο Β΄. Αμέσως ταξίδευσε στο Βελγικό Κογκό,[1] που είχε προσαρτηθεί στο βασίλειο του Βελγίου από το 1908, όπου βρήκε τους γηγενείς κατοίκους σε άθλια κατάσταση λόγω των φρικαλεοτήτων του θείου του. Επιστρέφοντας στο Βέλγιο, κήρυξε μια σειρά από μέτρα για την προστασία του ντόπιου πληθυσμού και τον εκσυγχρονισμό της Αφρικανικής χώρας.[2]

Τάχθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την Αντάντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρώτος βασιλιάς του Βελγίου που πήρε όρκο και στην Ολλανδική γλώσσα, σε αντίθεση με τους προηγούμενους βασιλείς του Βελγίου που ορκιζόταν μόνο στα Γαλλικά. Ήταν μαζί με την σύζυγό του εξαιρετικά δημοφιλείς στον Βελγικό λαό, σε αντίθεση με τον σκληρό και μισητό θείο του Λεοπόλδο Β΄.

Ήταν βαθιά θρησκευόμενος χριστιανός Καθολικός και έδειξε έντονο ενδιαφέρον στη θρησκεία, προσπαθώντας να τηρήσει τέλεια τους χριστιανικούς κανόνες. Σε αντίθεση με τον Γερμανόφιλο θείο του βασιλιά Λεοπόλδο Β΄, ο Αλβέρτος αντιπαθούσε τους Γερμανούς, γι' αυτό αποφάσισε να τηρήσει ουδετερότητα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο εκβιασμός του Κάιζερ των Γερμανών να περάσουν τα στρατεύματά του μέσα από το έδαφος του Βελγίου, τον ανάγκασαν να προσχωρήσει στην ΑΝΤΑΝΤ μετά από συνεννοήσεις με τη Μεγάλη Βρετανία. Όταν ο Βελγικός στρατός πολέμησε στη μάχη του Μάρνη (6 - 9 Σεπτεμβρίου 1914), ο ίδιος ο βασιλιάς Αλβέρτος ήταν στη μάχη επικεφαλής του Βελγικού στρατού. Στις μάχες συμμετείχε η σύζυγός του Ελισάβετ ως νοσοκόμα και ο 14χρονος γιος του Λεοπόλδος.

Προσπάθειες του Αλβέρτου για συμβιβασμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλβέρτος έβλεπε την ατυχή κατάληξη του πολέμου και προσπαθούσε να επιτύχει διμερείς διαπραγματεύσεις με την Αγγλία και τη Γερμανία για την σύναψη ειρήνης. Βλέποντας την αποτυχία των προσπαθειών του, προσπάθησε μονομερώς να επιτύχει συμφωνία ειρήνης μόνο με τη Γερμανία· ο Κάιζερ όμως αρνήθηκε γιατί ήθελε να χρησιμοποιήσει το Βέλγιο ως μέσο πίεσης στην Αγγλία. Το Βέλγιο υπέφερε σημαντικά από τον πόλεμο. Μετά την λήξη του ο Αλβέρτος επέστρεψε θριαμβευτικά με την οικογένεια του στις Βρυξέλλες.

Ο Αλβέρτος προέβη σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων, όπως την καθιέρωση Συντάγματος και της καθολικής ψηφοφορίας. Στη διάσκεψη των Παρισίων προσπάθησε να υπερασπίσει τα συμφέροντα του Βελγίου, ζητώντας πολεμικές αποζημιώσεις από την Γερμανία. Προσπάθησε να πείσει τους εταίρους της Συνόδου να σταθούν επιεικείς στους ηττημένους και να μην εκθρονίσουν τους ηττημένους μονάρχες. Προειδοποίησε ότι μια σκληρή τιμωρία μπορεί να δημιουργήσει νέα μεγάλα προβλήματα στο μέλλον, συσπειρώνοντας τις αντιδραστικές δυνάμεις στη Γερμανία. Δεν εισακούστηκε και οι ανησυχίες του επαληθεύτηκαν αργότερα με την άνοδο του ναζισμού στην Γερμανία και την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ατυχής θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και δεινός ορειβάτης, σκοτώθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1934 σε ατύχημα κατά τη διάρκεια μιας αναρρίχησης. Αργότερα υπήρξαν και άλλες εκδοχές σχετικά με τον περίεργο θάνατό του, όπως ακόμη και η δολοφονία του, αλλά τίποτα δεν επιβεβαιώθηκε.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε στο Μόναχο στις 2 Οκτωβρίου 1900 την Ελισάβετ της Βαυαρίας μια πριγκίπισσα του Οίκου των Βίττελσμπαχ, κόρη του Καρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία.[3] Σύμφωνα με την αλληλογραφία της εποχής, το ζεύγος ήταν συνδεδεμένο με βαθιά αγάπη, εκτίμηση και αλληλοβοήθεια, σε πλήρη αντίθεση με την άστατη ζωή του προκατόχου θείου του. Είχαν μεγάλη αγάπη στις τέχνες, τα γράμματα και τον πολιτισμό. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 8 Απριλίου 1875 - 23 Δεκεμβρίου 1909: Η Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Αλβέρτος του Βελγίου, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, Δούκας της Σαξονίας
  • 23 Δεκεμβρίου 1909 - 17 Φεβρουαρίου 1934: Η Μεγαλειότητα Του Ο Βασιλιάς των Βέλγων
Royal Monogram of King Albert I, King of the Belgians, Variant 2.svg
Royal Monogram of King Albert I, King of the Belgians, Variant.svg
Royal Monogram of King Albert I, King of the Belgians.svg
Royal Monogram of King Albert I, King of the Belgians, Variant 3.svg

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Roger Keyes. Outrageous Fortune: The Tragedy of Leopold III of the Belgians.
  2. Carlo Bronne. Albert 1er: le roi sans terre.
  3. Albert I;Museum Dynasticum N° .21: 2009/ n° 2.
  4. Marie-José, Queen, Consort of Umberto II, King of Italy. Albert et Elisabeth de Belgique, mes parents.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Galet, Emile Joseph. Albert King of the Belgians in the Great War (1931), detailed memoir by the military advisor to the King; covers 1912 to the end of October 1914
  • Woodward, David. "King Albert in World War I" History Today (1975) 25#9 pp. 638–43
  • D'Ydewalle, Charles. "Albert King of the Belgians"(1935) Translated by Phyllis Megroz D'Ydewalle a journalist describes his book in the foreword.."This book is not a history, it is a sheaf of memories" The final chapter contains interviews with the people who discovered the king's body after his climbing accident
  • Catherine Barjansky. Portraits with Backgrounds.
  • Mary Elizabeth Thomas, "Anglo-Belgian Military Relations and the Congo Question, 1911–1913", Journal of Modern History, Vol. 25, No. 2 (June 1953), pp. 157–165.
  • Page, Walter Hines; Page, Arthur Wilson (January 1915). "The Well-Beloved King of The Belgians". The World's Work: A History of Our Time. XXIX: 280–288. Retrieved 2009-08-04.
Αλβέρτος Α΄ του Βελγίου
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Βέττιν
Γέννηση: 8 Απριλίου 1875 Θάνατος: 17 Φεβρουαρίου 1934
Βασιλικός Οίκος του Βελγίου
Προκάτοχος
Λεοπόλδος Β΄
Βασιλιάς των Βέλγων
23 Δεκεμβρίου 1909 – 17 Φεβρουαρίου 1934
Διάδοχος
Λεοπόλδος Γ΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Albert I of Belgium της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).