Βέλο Κορινθίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βέλο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Βέλο
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Βέλου - Βόχας
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότητα Κορινθίας
Υψόμετρο 30
Πληθυσμός 3.096[1] (2011)

Το Βέλο είναι κωμόπολη του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται κοντά στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, 17 χιλιόμετρα δυτικά της Κορίνθου. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 3.096 κάτοικοι συμπεριλαμβανομένου και του οικισμού Σαϊταίικα. Αποτέλεσε έδρα του δήμου Βέλου-Νεράντζας που λειτούργησε την περίοδο 1998-2010. Σήμερα ανήκει στον δήμο Βέλου Βόχας, ο μόνιμος πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 19.027.

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όσον αναφορά την ονομασία δεν υπάρχει μία αποδεκτή εκδοχή καθώς στις επίσημες πηγές αναφέρεται ως Βέλο ή Βέλλο (Velo, Vello). Σύμφωνα με μελέτη του Γερμανού Max Vasmer , Die Slaven in Griechenland, το όνομα Βέλο είναι σλαβικής προέλευσης (Belo) ,το οποίο στις σλαβογενείς γλώσσες σημαίνει λευκό.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη επίσημη αναφορά στην ονομασία Velo (Βέλο) συναντάται στο αρχείο Nani, στην απογραφή Grimani που πραγματοποιήθηκε το 1700  επί Β’ Ενετοκρατίας (1685-1715).

Το 1814 μία έκταση 12.000 στρεμμάτων  πωλείται από τους Τούρκους ιδιοκτήτες της Αλή και Δερβίς Βέη σε 12 (ή κατ΄ άλλους 14) αγοραστές εκ Βέλου. Στο βιβλίο Ελληνικά του Ι. Ραγκαβή το 1853, υπάρχει απογραφή του 1851 που αναφέρει ότι το Βέλο κατοικείται από  33 οικογένειες με σύνολο ατόμων 116.

Το Βέλο αναγνωρίστηκε επίσημα ως αυτοτελής οικισμός το 1836 και το 1927 έγινε ξεχωριστή κοινότητα από το δήμο Κορινθίων στον οποίο ανήκε έως τότε.

Η Αγία Μαρίνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σημαντικότερο ιστορικά κτίσμα του Βέλου είναι ο ναός της Αγίας Μαρίνας ο οποίος είναι έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ[2] .

Πρόκειται για τον πρώτο ναό τον οποίο έχτισε στην Ελλάδα και το σχήμα του θυμίζει την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.

Θεμελιώθηκε το 1888 στη θέση όπου προϋπήρχε επί τουρκοκρατίας ο ομώνυμος ναΐσκος ο οποίος καταστράφηκε στο σεισμό του 1858 και το νεκροταφείο του χωριού.

Μετά το σεισμό του 1981 το κτίσμα καθίσταται ακατάλληλο για χρήση. Η πολυετής αποκατάσταση και συντήρηση του πραγματοποιείται με χρήματα των κατοίκων (έρανοι λαχειοφόροι) και βρίσκεται υπό την επίβλεψη του υπουργείου πολιτισμού.

Ο ναός ανακηρύσσεται μνημείο διατηρητέο από την Υπουργό Μελίνα Μερκούρη

Ιστορικό πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πληθυσμός κωμόπολης Πληθυσμός Δήμου
1971 2.433 2.472
1981 2.715 2.794
1991 3.135 3.237
2001 3.156 8.211
2011 3.096 8.061

Υπηρεσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Βέλο λειτουργούν υποκαταστήματα της Εθνικής και Τράπεζας Πειραιώς (η Τράπεζα Πειραιώς λειτουργεί μόνο ως κόμβος ΑΤΜ), των ΕΛΤΑ, του ΟΤΕ (μόνο ως υποδομή),Περιφερειακό Ιατρείο, Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ,ΚΑΠΗ.

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λειτουργούν 1 παιδικός σταθμός, 2 νηπιαγωγεία, 1 12θέσιο δημοτικό σχολείο, 1 γυμνάσιο και 1 ενιαίο λύκειο, καθώς και το Πρακτικό Γεωργικό Σχολείο (Π.Γ.Σ.) Βέλου του Ο.Γ.Ε.Ε.Κ.Α "ΔΗΜΗΤΡΑ" στον χώρο της παλιάς αγροτικής σχολής Α.Χ.Ε.Π.Α.Ν.Σ

Συγκοινωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βέλο καλύπτεται από τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ Κορινθίας[3] . Συγκεκριμένα υπάρχουν λεωφορεία τακτικά για Κόρινθο, Κιάτο και Αθήνα. Λειτουργούν επίσης σταθμοί ταξί στις πλατείες Ελευθερίας και Αγίου Φανουρίου. Ο σταθμός του Προαστιακού του Κιάτου βρίσκεται επίσης σε σχετικά κοντινή απόσταση.

Πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το Βέλο κατάγονται:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]