Αφιώνας Κέρκυρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°43′09″N 19°39′31″E / 39.7190771321°N 19.6585464526°E / 39.7190771321; 19.6585464526

Αφιώνας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αφιώνας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΙονίων Νήσων
Περιφερειακή ΕνότηταΚέρκυρας
ΔήμοςΒόρειας Κέρκυρας
Δημοτική ΕνότηταΑγίου Γεωργίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΕπτάνησα
ΝομόςΚέρκυρας
Υψόμετρο133
Πληθυσμός294 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.49083
Τηλ. κωδ.+30 26630

Ο Αφιώνας, επίσημα Αφιών, είναι παραθαλάσσιο χωριό της Κέρκυρας[1] με υψόμετρο 133 μέτρα[2].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αφιώνας βρίσκεται στη βορειοδυτική Κέρκυρα και είναι κτισμένος σε ορεινό ακρωτήριο σε απόσταση 37 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας. Το χωριό έχει πανοραμική θέα δυτικά το Ιόνιο Πέλαγος και τη βραχονησίδα Γραβιά, βορειοδυτικά τα Διαπόντια νησιά (Μαθράκι кαι Όθωνoι) και νοτιοανατολικά τον όρμο Αγίου Γεωργίου. Αποτελεί γνωστό τουριστικό προορισμό με παλιά αρχοντικά, χρωματιστά σπίτια και πέτρινα καλντερίμια (καντούνια). Ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Λαμπατάρης που χτίστηκε το 1636 και πανηγυρίζει στις 24 Ιουνίου[3]. Νοτιοδυτικά, σε πεζοπορική απόσταση περίπου 20 λεπτών, βρίσκεται η διπλή παραλία "Πόρτο Τιμόνι" η οποία στην πραγματικότητα είναι δύο που χωρίζονται μεταξύ τους από μία στενή λωρίδα γης και η οποία έχει βραβευθεί μεταξύ των καλύτερων της Ευρώπης[4]. Η δυτική που ονομάζεται "Λιμνί" έχει γαλάζια νερά, ενώ η ανατολική στον όρμο του Αγίου Γεωργίου πιο σκούρα νερά. Στη διαδρομή από το χωριό προς το "Πόρτο Τιμόνι" υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικών οχυρώσεων που το προστάτευαν από πειρατικές επιδρομές[5]. Μετά τη διπλή παραλία και προς το άκρο του ακρωτηρίου, Άκρα Αρίλλα στην αρχαιότητα - "Κεφάλι του Μούργη" για τους ντόπιους, υπάρχει το ξωκλήσι του Αγίου Στυλιανού μέσα σε μια σπηλιά[6]. Στην περιοχή έχει ανακαλυφθεί νεολιθικός οικισμός της 2ης χιλιετηρίδας π.Χ.[1] ενώ ευρήματα εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο Κέρκυρας[7][8].

Ονομασία - Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως οικισμός θεωρείται από τους παλιότερους της Κέρκυρας και σύμφωνα με την παράδοση οφείλει το όνομά του στην τοπική ποικιλία σταφυλιών ... Αναφέρεται επίσημα το 1886 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμφιπαγιτών. Το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Αφιών ενώ το 1947 αποσπάται από την κοινότητα Καββαδάδων και ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Αφιώνος[9]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με τα Αφιωνίτικα αποτελούν την τοπική ενότητα Αφιώνος που υπάγεται στη στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας[10] και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει 297 κατοίκουςενώ ως οικισμός 294[11].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φωτογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διπλή παραλία του Πόρτο Τιμόνι  
Είσοδος σπιτιού στον Αφιώνα  
Καντούνι στο χωριό  
Ηλιοβασίλεμα με θέα προς Γραβιά και Διαπόντια  

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 116, τομ. 6. 
  2. «Αφιώνας ΚΕΡΚΥΡΑΣ, Δήμος ΚΕΡΚΥΡΑΣ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  3. «Παραδοσιακό πανηγύρι στον Αφιώνα». Κέρκυρα Σήμερα. 19 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  4. «5 ελληνικές παραλίες στις 15 καλύτερες στην Ευρώπη για το 2017». ProtoThema. 12 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  5. «Πόρτο Τιμόνι. Η απομακρυσμένη παραλία της Κέρκυρας, όπου συναντήθηκαν μυστικά ο Οδυσσέας και η Ναυσικά. Γιατί η περιοχή ταυτίζεται με τη μυθική πόλη των Φαιάκων - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ». www.mixanitouxronou.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  6. «Πόρτο Τιμόνι, η ομηρική παραλία της Ναυσικάς στην Κέρκυρα (φωτογραφίες) | Kathimerini». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  7. «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Μόνιμη Έκθεση Αρχαιολογικού Μουσείου Κέρκυρας». odysseus.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  8. «Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας > Συλλογές > Η Έκθεση». amcorfu.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  9. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. 
  10. «Νόμος 4600/2019 - ΦΕΚ 43/Α/9-3-2019 (Άρθρα 98-178)». Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας | e-nomothesia.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2019. 
  11. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10671 (σελ. 197 του pdf)