Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αντώνης Βασάρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αντώνης Βασσάρας)
Αντώνης Βασάρας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Αντώνης Βασσάρας (Ελληνικά)
Γέννηση3 Ιουνίου 1938 (1938-06-03)
Θεσσαλονίκη
Θάνατος11 Νοεμβρίου 2007 (69 ετών)
Θεσσαλονίκη
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα Ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποδοσφαιριστής
διαιτητής ποδοσφαίρου
Οικογένεια
ΤέκναΚύρος Βασάρας, Νίκος Βασάρας

Ο Αντώνης Βασάρας (3 Ιουνίου 1938,[1] Θεσσαλονίκη – 11 Νοεμβρίου 2007) ήταν Έλληνας διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου, ο οποίος διετέλεσε επίσης υψηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος της διαιτησίας στην Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1938 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Ασχολήθηκε από μικρός με το ποδόσφαιρο αλλά αργότερα τον προσέλκυσε η διαιτησία, στην οποία έκανε αξιοσημείωτη καριέρα, όντας στην εποχή του από τους λίγους Έλληνες διαιτητές που διακρίθηκαν και σε διεθνές επίπεδο.

Απεβίωσε στις 11 Νοεμβρίου 2007 σε ηλικία 69 ετών, υποκύπτοντας στον καρκίνο.[2] Το όνομά του φέρει η Νέα Σχολή Διαιτησίας στη Θεσσαλονίκη.[3]

Ο γιος του, Κύρος Βασάρας,[4] ακολούθησε παρόμοια πορεία ως διαιτητής FIFA-UEFA και θεσμικός παράγοντας της διαιτησίας στην Ελλάδα, και κυρίως στη Ρουμανία -από το 2014- όπου το έργο και η συνεισφορά του στη διαιτησία έχουν αναγνωριστεί.[5][6]

Ως ποδοσφαιριστής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το άθλημα ασχολήθηκε από την εφηβεία, όντας παίκτης στο Θρίαμβο Ακροπόλεως.[4] Έως τα 28 υπήρξε ακραίος επιθετικός του Θερμαϊκού Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αναδείχθηκε πρωταθλητής μίας μορφής Β΄ κατηγορίας το 1960. Την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο σημείωσε 12 εμφανίσεις και ένα τέρμα στην Α΄ Εθνική, συμπαίκτης του πλάγιου αμυντικού Νίκου Ζλατάνου, επίσης διεθνούς διαιτητή αργότερα.[7]

Σε εγχώριο επίπεδο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δραστηριοποιήθηκε στο χώρο από το 1965 και ανήκε στο Συνδέσμο Διαιτητών Ποδοσφαίρου Θεσσαλονίκης (ΣΔΠ Θεσσαλονίκης).[8] Πρώτη φορά διεύθυνε συνάντηση Α΄ κατηγορίας τη χρονιά 1972-73,[9] μεταξύ των Φωστήρα Ταύρου και Εθνικού Πειραιώς.[4] Εγκατέλειψε την ενεργό διαιτησία το 1987, έχοντας στο ενεργητικό του 85 και πλέον αγώνες για τη συγκεκριμένη διοργάνωση:[10]

με τελευταίον το αθηναϊκό ντέρμπι ανάμεσα σε ΑΕΚ και Παναθηναϊκό στην κοινή τους έδρα Ολυμπιακό στάδιο.[4] Οι 10 φορές που ορίστηκε την 1981-82, αποτέλεσαν τις περισσότερες συγκριτικά με κάθε άλλον συνάδελφό του.[12] Ο ίδιος, ανέφερε σε συνέντευξη ένα άθροισμα περίπου 150 παιχνιδιών κατά τη 15ετή του παρουσία στην ανώτατη βαθμίδα του ελληνικού πρωταθλήματος,[4] υπολογίζοντας και όσα είχε μετάσχει ως επόπτης –σήμερα βοηθός–.

Επιλέχθηκε να διευθύνει δύο συνεχόμενους τελικούς κυπέλλου Ελλάδας, τα 1982 (Παναθηναϊκός-ΑΕ Λάρισας 1-0) και 1983 (ΑΕΚ-ΠΑΟΚ 2-0), ενώ άσκησε χρέη επόπτη στους ισάριθμους προηγούμενους (1980 και 1981).[13]

Σε διεθνές επίπεδο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1978 προτάθηκε και το 1980 ονομάστηκε διαιτητής FIFA,[4] για μία διεθνή πορεία που μέχρι το 1986 περιέλαβε τρεις αναμετρήσεις ευρωπαϊκών συλλογικών διοργανώσεων (με τονισμένα οι προκριθέντες):[14][15]

ΠερίοδοςΔιοργάνωσηΣκέλος, γύροςΑγώνας
1983-84Κύπελλο UEFAΕπαναληπτικός 1ου (φάση των 64) Στουρμ Γκρατς Σπόρτουλ Στουντεντέσκ0-0
Κύπελλο ΠρωταθλητριώνΕπαναληπτικός 2ου (φάση των 16) Ντιναμό Μινσκ Γκιόρι Ράμπα ΕΤΟ3-1
1986-87Κύπελλο UEFAΑ' αγώνας 1ου (φάση των 64) Πέτσι Μουνκάς Φέγενορντ 1-0

και 7 επίσημες ή φιλικές εθνικών ομάδων ανδρών:[1][16]

ΈτοςΔιοργάνωσηΠόληΑγώνας
1980Β΄ τελικός Βαλκανικού Κυπέλλου Εθνών 1977-1980 (τελευταίου στην ιστορία)Βουκουρέστι Ρουμανία Γιουγκοσλαβία4-1
19824ος προκριματικός όμιλος Κυπέλλου Ευρωπαϊκών Εθνών 1984Σόφια Βουλγαρία Νορβηγία2-2
Φιλική συνάντησηΠόλη του Κουβέιτ Κουβέιτ Νορβηγία1-0
1983Φιλική συνάντησηΑθήναΕπίλεκτοι ΠΣΑΠ () Βουλγαρία2-3
19844ος προκριματικός όμιλος Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986Σόφια Βουλγαρία Λουξεμβούργο4-0
19856ος προκριματικός όμιλος Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986Μόσχα ΕΣΣΔ Δανία1-0
1986Φιλική συνάντησηΚάιρο Αίγυπτος Αγγλία0-4

Για την βαθμολογικά κρίσιμη συνάντηση της 25ης Σεπτεμβρίου 1985 στο κεντρικό στάδιο Λένιν, ο Βασάρας διαιτήτευσε εμπρός σε θεατές που υπερέβαιναν τις 100.000.[17] Δανοί (στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού της Γαλλίας) και Σοβιετικοί (από τις εκπλήξεις του Μουντιάλ της Ισπανίας) πέτυχαν να προκριθούν για τους 24 της τελικής φάσης του Παγκοσμίου κυπέλλου στο Μεξικό, όπου εμφανίστηκαν ανταγωνιστικότατοι και κατατάχθηκαν αντίστοιχα 9οι και 10οι της διοργάνωσης.[18]

Στην προαναφερόμενη συνέντευξη έκανε λόγο για 49 συνολικά αναμετρήσεις ηλικιακών κατηγοριών ανδρών, ελπίδων και νέων, σε γήπεδα της Ευρώπης και της Ασίας και στα πλαίσια παγκόσμιων και μεσογειακών διοργανώσεων.[4]

Ως παράγοντας διαιτησίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την αποχώρηση στα 49 του και όντας πρώην διεθνής, αναγορεύτηκε αυτοδίκαια σε καθηγητή της ελληνικής διαιτησίας,[8] την οποία υπηρέτησε και από τη θέση του παρατηρητή σε αγώνες των εν ενεργεία ομολόγων του.[4] Διατέλεσε πρόεδρος του ΣΔΠ Θεσσαλονίκης (1990-1991),[19] της Ομοσπονδίας Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ελλάδος (ΟΔΠΕ, 2006-2007).[8] και της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας (ΚΕΔ), οργάνου στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ). Η ανάληψη των καθηκόντων του για την τελευταία αυτή θέση το 1995, συνοδεύτηκε από αδρανοποίηση μεγάλου αριθμού βασικών στελεχών του χώρου.[20]

  1. 1 2 Αντώνης Βασάρας, βάση δεδομένων εθνικών ομάδων Ευρώπης eu-football.info (Αγγλικά)
  2. Απεβίωσε ο Αντώνης Βασσάρας[νεκρός σύνδεσμος], sentragoal.gr
  3. Σχολή Διαιτησίας "Αντώνης Βασσάρας" Αρχειοθετήθηκε 2016-06-24 στο Wayback Machine., diaitisia.gr
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 συνέντευξη του ίδιου Αρχειοθετήθηκε 2016-09-12 στο Wayback Machine., περιοδ. REFEREE της Ομοσπονδίας Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ελλάδος (ΟΔΠΕ), τχ. 2 (Μαρτ-Απρ 1991) [αναδημοσίευση από τον ιστότοπο diaitisia.gr]
  5. Baciu, Adrian (25 Φεβρουαρίου 2026). «Kyros Vassaras, apărat de un "greu" al arbitrajului românesc: "Nu văd pe altcineva în locul lui! Şi-a făcut treaba!" Ce îi reproșează președintelui CCA. Exclusiv». Fanatik.ro (στα Ρουμανικά). Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2026.
  6. Pintilie, Iosif (20 Φεβρουαρίου 2025). «Kyros Vassaras, influenţă uriaşă la UEFA: "E în primii patru oameni cu putere de decizie"». Fanatik.ro (στα Ρουμανικά). Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2026.
  7. Το έπος της Α΄ Εθνικής, Γιώργος Παγιωτέλης, αφιέρωμα περιοδ. Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ, τχ. 8 (Αύγ 1994), σελ. 45
  8. 1 2 3 Αντώνης Βασάρας Αρχειοθετήθηκε 2016-08-05 στο Wayback Machine., ιστότοπος ΟΔΠΕ
  9. Το έπος της Α΄ Εθνικής, ό.π, τχ. 20 (Αύγ 1995), σελ. 29
  10. Το έπος της Α΄ Εθνικής, ό.π, τχ. 20-40 (Αύγ 1995-Απρ 1997)
  11. Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Η ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τμ. Β, σελ. 590-591
  12. Το έπος της Α΄ Εθνικής, ό.π, τχ. 35 (Νοέ 1996), σελ. 39
  13. Ανδρέας Μπόμης, Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια, Εκδ. Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3, σελ. 526-532
  14. Antonios Vassaras, βάση δεδομένων worldfootball.net (Αγγλικά)
  15. Andonios Vasaras[νεκρός σύνδεσμος], βάση δεδομένων mackolik.com (Τουρκικά)
  16. Antonios Vassaras > Palmares Αρχειοθετήθηκε 2016-03-10 στο Wayback Machine., βάση δεδομένων διαιτητών worldreferee.com (Αγγλικά)
  17. Soviet Union v Denmark, βάση δεδομένων scoreshelf.com (Αγγλικά)
  18. Milestones, facts & figures (σελ. 20), ιστότοπος Διεθνούς Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA) [αρχειοθέτηση από το πρωτότυπο] (Αγγλικά)
  19. Διατελέσαντες Πρόεδροι[νεκρός σύνδεσμος], επίσημος ιστότοπος ΣΔΠ Θεσσαλονίκης
  20. Το έπος της Α΄ Εθνικής, ό.π, τχ. 23 (Νοέ 1995), σελ. 48