Αμυγδαλέα Λάρισας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°39′15″N 22°15′49″E / 39.65417°N 22.26361°E / 39.65417; 22.26361

Αμυγδαλέα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αμυγδαλέα
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Θεσσαλίας
Δήμος Λαρισαίων
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότητα Λάρισας
Υψόμετρο 80
Πληθυσμός 220 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Γούνιτσα
Η Κάτω Αμυγδαλέα

Η Αμυγδαλέα (μέχρι το 1957, Γούνιτσα[1]) είναι ένα χωριό του νομού Λάρισας και Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Κοιλάδας του διευρυμένου Δήμου Λαρισαίων.

Αποτελείται από δύο οικισμούς, την Αμυγδαλέα και το Συνοικισμό προσφύγων, με Καππαδόκες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν εκεί το 1924 με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Έχει 336 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, κατά τους χειμερινούς μήνες (από τους οποίους 220 στην κάτω Αμυγδαλέα και 116 στον συνοικισμό), ενώ το καλοκαίρι οι κάτοικοι ανέρχονται σε 350 περίπου. Οι εγγεγραμμένοι κάτοικοι ανέρχονται περίπου στους 500.

Οι μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Βρίσκεται 15 χλμ. ΒΔ από τη Λάρισα στις όχθες του Πηνειού ποταμού. Σημαντικά αξιοθέατα αποτελούν το πέτρινο γεφύρι από την εποχή της τουρκοκρατίας, η εκκλησία του Αγ. Νικολάου με τοιχογραφίες του 19ου αιώνα και ο Πηνειός με πλούσια χλωρίδα.

Ο Πηνειος

Γειτονικά χωριά στην Αμυγδαλέα, είναι : προς τα νότια, ΝΔ, η Μάνδρα, το Κουτσόχερο και η Ραχούλα, που άλλωστε ανήκουν και στον ίδιο δήμο. Επίσης Ανατολικά - ΝΑ, βρίσκεται η Τερψιθέα, που ανήκει στο δήμο Λάρισας. Στα βόρεια και στην απέναντι όχθη του Πηνειού, βρίσκεται το χωριό Πλατανούλια και βόρεια, ΒΔ, ο οικισμός της Περαχώρας.

Ο ναός του αγίου Νικολάου
Ο ναός του αγίου Νικολάου

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αμυγδαλέα από μαρτυρίες προκύπτει πως κατοικήθηκε (στα νεότερα χρόνια) από το τέλος του 19ου αιώνα, όταν συνέρρεαν εδώ εργάτες γης από γειτονικά χωριά, οι οποίοι μετατράπηκαν σε κολλήγους στα μεγάλα τσιφλίκια της περιοχής. Οι γνώσεις του γράφοντα για την ιστορία της κάτω Αμυγδαλέας, σταματούν στην εποχή της απελευθέρωσης της Θεσσαλίας από τους Τούρκους, το 1881. Πάντως το πέτρινο γεφύρι (τοπικό ιδίωμα : τούρκικη γέφυρα), δείχνει πως πρέπει να είχε κατοικηθεί με τη σημερινή της μορφή νωρίτερα, από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Δείγμα γραφής της τοπικής κοινωνίας αποτελεί η εκκλησία του Αγ. Νικολάου, με τοιχογραφίες Σαμαριναίου αγιογράφου, που τοποθετείται χρονικά στα χρόνια της απελευθέρωσης 1881 και σήμερα αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες.

Στα μέσα του 20ου αι. στο χωριό προσήλθαν βλάχοι κτηνοτρόφοι από την περιοχή των Γρεβενών και της Καλαμπάκας, οι οποίοι και εγκαταστάθηκαν μόνιμα, μετακινούμενοι τα καλοκαίρια με τα κοπάδια τους στα ορεινά τους καταφύγια. Το παλιό όνομα της Αμυγδαλέας είναι Γούνιτσα, τοπωνύμιο που εικάζεται πως προκύπτει από τη γεωγραφική της θέση, στη γωνία (γωνίτσα, γουνίτσα)[εκκρεμεί παραπομπή] που σχηματίζουν δύο μικρά βουνά, ανάμεσα στα οποία κυλάει ο Πηνειός (μια μικρογραφία των Τεμπών).

Συνοικισμός Προσφύγων : Αποτελείται από Καππαδόκες πρόσφυγες από το Μιστί της Καππαδοκίας, που εγκαταστάθηκαν εδώ το 1926, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1924 και αφού είχαν μείνει για δύο χρόνια στο Βόλο, όπου εργάζονταν σε σκληρές συνθήκες (λιμενεργάτες, αχθοφόροι κλπ.) Σημείο έλξης των προσφύγων αποτέλεσε ο εύφορος κάμπος και τα πλούσια νερά του Πηνειού. Η έλευσή τους συνέπεσε χρονικά με την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών από το ελληνικό κράτος, οπότε και τους αποδόθηκε κλήρος 84 στρεμμάτων σε κάθε αρχηγό οικογένειας (ο κλήρος των γηγενών ανέρχονταν σε 150 στρμ.). Εδώ συνάντησαν και τους Μιστιώτες της γειτονικής Μάνδρας.

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]