Αδελφοί Εμμανουήλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αδελφοί Εμμανουήλ
Γέννηση 1774
Καστοριά
Θάνατος 12  Ιουνίου 1798
Βελιγράδι
Υπηκοότητα Ελλάδα
Αναμνηστική πλάκα στο πύργο Νεμπόισα, όπου ο Ρήγας και οι επτά σύντροφοί του βρήκαν φρικτό θάνατο: οι χιώτες Ευστράτιος Αργέντης και Αντώνιος Κορωνιός, οι Καστοριανοί Ιωάννης και Παναγιώτης Εμμανουήλ, ο Γιαννιώτης Δημήτριος Νικολίδης, ο Σιατιστιανός Θεοχάρης Τουρούντζας και ο Κύπριος Ιωάννης Καρατζάς[1]
Το αρχοντικό των αδελφών Ιωάννη και Παναγιώτη Εμμανουήλ (1750) συμμαρτύρων του Ρήγα Βελεστινλή, σήμερα στεγάζει το Μουσείο Ενδυματολογίας Καστοριάς.

Τα αδέλφια Ιωάννης και Παναγιώτης Εμμανουήλ από την Καστοριά υπήρξαν συνεργάτες του Ρήγα Φεραίου και συμμάρτυρές του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης Εμμανουήλ γεννήθηκε το 1774 και σπούδασε ιατρική στη Βιέννη. Ο αδερφός του Παναγιώτης,α[›] που ήταν δύο χρόνια μικρότερος ήταν λογιστής στον εμπορικό οίκο του συνεργάτη του Ρήγα, Ευστράτιου Αργέντη. Ο Ιωάννης Εμμανουήλ που είχε συνδεθεί με τον Ρήγα και υποστήριζε τα σχέδια του για την απελευθέρωση των Ελλήνων, στάλθηκε στη Μακεδονία[2] για την προετοιμασία της εξέγερσης. Όταν επέστρεψε στην αυστριακή πρωτεύουσα συνελήφθη από την αστυνομία μαζί με τον αδερφό του, τον Ρήγα Φεραίο και άλλα δεκαπέντεβ[›] άτομα. Όλοι παραδόθηκαν στον πασά του Βελιγραδίου και εκτελέστηκαν στις 24 Ιουνίου του 1798.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

^ α: «Οι αυστριακές ανακριτικές αρχές, εντυπωσιασμένες από νεαρό της ηλικίας του Παναγιώτη Εμμανουήλ ( 22) ετών τον ρωτήσανε, αν ήταν συνεργάτης του Ρήγα Φερραίου και σε τι αποσκοπούσε. Ήθελα να γυρίσω μια ημέρα ελεύθερος στην πατρίδα μου, απήντησε».[3]

^ β: Μεταξύ των δέκα αφηθέντων και απελαθέντων ήταν ο Γεώργιος Θεοχάρης και ο Χριστόφορος Περραιβός που συνόδευε τον Ρήγα από Βιέννη μέχρι την Τεργέστη, όπου έγινε και η συλληψή τους μέσα στο Ξενοδοχείο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, Τόμ.9Α.σ.67
  2. Αρχείο Βρετού Β΄104,265 (μνημονεύεται από Ματθαίο Παρανίκα)Σχεδίασμα περί της εν τω ελληνικώ έθνει καταστάσεως των γραμμάτων από αλώσεως Κωνσταντινοπόλεως(1453 μ.Χ) μέχρι των αρχών της ενεστώσης (ΙΘ) εκατονταετηρίδος (1867)σ.54 ως λόγιος και μάλιστα ως διδάξας το 1790 (δεκαεξαετής) στην Καστοριά.
  3. Κωνσταντίνος Άμαντος, Ανέκδοτα έργα περί Ρήγα Βελεστινλή (1932)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]