Έιμι Γουάινχαουζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έιμι Γουάινχαουζ
Amy Winehouse f4962007 crop.jpg
Έιμι Γουάινχαουζ- Πίνακας του Βottelho.
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Έιμι Τζέιντ Γουάινχαουζ
Γέννηση 14 Σεπτεμβρίου 1983
Σάουθγκεϊτ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Θάνατος 23 Ιουλίου 2011 (27 ετών) Κάμντεν, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Καταγωγή Ηνωμένο Βασίλειο
Eίδος Σόουλ, Τζαζ, R&B
Ιδιότητες Τραγούδι, Σύνθεση
Μουσικά όργανα Φωνητικά, Κιθάρα
Παρουσία 2000-2011
Δισκογραφική εταιρεία Island, Lioness, Universal Republic (ΗΠΑ)
Επιρροές Σάρα Βον, Ντάινα Γουάσινγκτον, Μος Ντεφ, Σάνγκρι Λας, Μπάστα Ράιμς, Νας, Έλβις Πρίσλει
Ιστοσελίδα wwww.amywinehouse.com

Η Έιμι Τζέιντ Γουάινχαουζ (αγγλ: Amy Jade Winehouse, 14 Σεπτεμβρίου 1983 - 23 Ιουλίου 2011)[1] ήταν Αγγλίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια, γνωστή για τα δυναμικά της contralto φωνητικά και την εκλεκτική μίξη διάφορων μουσικών ειδών, συμπεριλαμβανομένων της σόουλ, τζαζ και Rhythm n Blues μουσικής σκηνής. Το ντεμπούτο άλμπουμ της, Frank, απέσπασε θετικές κριτικές στο Ηνωμένο Βασίλειο και προτάθηκε για βραβείο Mercury. To επόμενο άλμπουμ της Back To Black, που κυκλοφόρησε το 2006, προτάθηκε για έξι υποψηφιότητες των βραβείων Γκράμι και κέρδισε πέντε βραβεία, κατακτώντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες από γυναίκα καλλιτέχνιδα σε μία βραδιά, και κάνοντας έτσι την Γουάινχαουζ την πρώτη Βρετανίδα καλλιτέχνιδα η οποία κέρδισε πέντε βραβεία Γκράμι, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων της κατηγορίας ''Μπιγκ Φορ (Big Four, μουσικός όρος για τα τέσσερα πιο σημαντικά βραβεία Γκράμι: βραβείο για τον ''Δίσκο Της Χρονιάς, βραβείο για την ''Ερμηνεία Της Χρονιάς, βραβείο για τον ''Καλύτερο Πρωτοεμφανιζόμενο Καλλιτέχνη'' και βραβείο για το ''Τραγούδι Της Χρονιάς).

Στις 14 Φεβρουαρίου 2007, κέρδισε ένα βραβείο Brit, αυτό της Καλύτερης Βρετανίδας Γυναίκας Καλλιτέχνιδας, ενώ είχε προταθεί επίσης για το βραβείο Καλύτερου Βρετανικού Άλμπουμ. Έχει κερδίσει τρεις φορές το βραβείο Ιvor Novello, μία φορά το 2004 για το ''Καλύτερο Εναλλακτικό Τραγούδι (σε μουσική και στίχους) για το τραγούδι Stronger Than Me, μία φορά το 2007 για το ''Καλύτερο Εναλλακτικό Τραγούδι για το τραγούδι Rehab, και μία φορά το 2008 για το ''Καλύτερο Τραγούδι (σε στίχους και μουσική) για το τραγούδι Love Is A Losing Game, μεταξύ άλλων σημαντικών διακρίσεων. Αυτό είναι το πιο επιτυχημένο σε πωλήσεις άλμπουμ της δεκαετίας 2000-2009 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Γουάινχαουζ έχει αναγνωριστεί ως επιρροή για την ανάπτυξη της καριέρας πολλών γυναικών καλλιτεχνών της σόουλ μουσικής, καθώς και για την ανανέωση της Βρετανικής μουσικής.

Η Γουάινχαουζ βρέθηκε νεκρή στις 23 Ιουλίου 2011 στο σπίτι της στο Λονδίνο. Αιτία του θανάτου σύμφωνα με τους ιατροδικαστές ήταν υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μετά από περίοδο αποτοξίνωσης.[2] Η οικογένεια της Γουάινχαουζ και φίλοι της παρακολούθησαν την κηδεία της στις 26 Ιουλίου. Το 2011, το άλμπουμ της Back To Black έγινε το πιο επιτυχημένο άλμπουμ του 21ου αιώνα σε πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή του Σάουθγκεϊτ του Βόρειου Λονδίνου, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1983 σε οικογένεια Εβραίων[3][4], με ρωσική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της, η οποία άσκησε επιρροή στο ενδιαφέρον της για τη τζαζ. Η Έιμι ήταν η κόρη του Μίτσελ (Μιτς) Γουάινχαουζ (Mitchell Winehouse), οδηγού ταξί,[5] και της Τζάνις Γουάινχαουζ (Janis Winehouse),το γένος Seaton, φαρμακοποιού.[6] Η γιαγιά της είχε παντρευτεί τον Ρόνι Σκοτ (Ronnie Scott). O αδελφός της, Άλεξ, είναι τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος από αυτήν. Ο Μίτσελ συνήθιζε να τραγουδάει συχνά τραγούδια του Frank Sinatra στη μικρή Έιμι, η οποία επίσης υιοθέτησε αυτή τη συνήθεια, σε σημείο που οι καθηγητές της ήταν αδύνατο να την κρατήσουν ήσυχη στην τάξη. Οι γονείς της χώρισαν όταν η Έιμι ήταν εννέα ετών.

Όταν η Έιμι ήταν εννέα ετών, η γιαγιά της Σύνθια (Cynthia), πρότεινε να στείλει την Έιμι στην θεατρική σχολή Susi Earnshaw Theatre School για περισσότερη εξάσκηση.[7][8] Στην ηλικία των δέκα, η Γουάινχαουζ δημιούργησε το μικρό συγκρότημα Σουίτ εν Σόουρ (Sweet 'n' Sour) με την παιδική της φίλη Τζούλιετ Άσμπάι (Juliette Ashby), αλλά το συγκρότημα δεν είχε μέλλον. Έμεινε στη θεατρική σχολή Έρνσο για τέσσερα χρόνια, πριν από την αναζήτησή της για πλήρη εξάσκησή της στην θεατρική σχολή Sylvia Young’s Theatre School, αλλά η Έιμι αποβλήθηκε, κατά ισχυρισμόν, από το σχολείο της στην ηλικία των δεκατεσσάρων, επειδή δεν γράφτηκε εγκαίρως στο σχολείο αλλά και επειδή έκανε μία τρύπα για σκουλαρίκι στη μύτη της.( Η ίδια η Sylvia Young το αρνήθηκε αυτό- «Η Έιμι άλλαζε σχολεία στα δεκαπέντε της- Έχω ακούσει ότι είχε αποβληθεί, αλλά δεν αυτό δεν είναι αλήθεια. Εγώ ποτέ δεν θα είχα αποβάλλει την Amy.») Με συμμαθητές της από την σχολή Sylvia Young’s Theatre School, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του σόου The Fast Show το 1997. Αργότερα, παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή BRIT στο Σέλχερστ (Selhurst) του Κρόιντον (Croydon). Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή του Σάουθγκέιτ (Southgate) και στη σχολή του Ασμόουλ (Ashmole).[9][10][11][12][13]

Μουσική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώιμη καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ασχολία της με την κιθάρα του αδερφού της, η Γουάινχαουζ απέκτησε την πρώτη της κιθάρα όταν ήταν δεκατριών, και άρχισε να γράφει μουσική ένα χρόνο μετά. Σύντομα ξεκίνησε να εργάζεται, όπως για παράδειγμα ως δημοσιογράφος για την World Entertainment News Network, καθώς και επαγγελματικά ως τραγουδίστρια σε ένα συγκρότημα τζαζ.[14] Ο περιστασιακός σύντροφός της και τραγουδιστής της σόουλ, Τάιλερ Τζέιμς (Tyler James), έστειλε ένα ντέμο της Έιμι σε έναν ειδικό για νέα ταλέντα. Η Γουάινχαουζ υπέγραψε στην δισκογραφική εταιρεία του Σάιμον Φούλερ (Simon Fuller) το 2002. Ενώ η δισκογραφική εταιρεία σχημάτιζε το προφίλ της Έιμι, η Γουάινχαουζ έκρυβε ένα μυστικό. Ο μελλοντικός της ατζέντης της δισκογραφικής Ιsland/Universal, Ντάρκους Μπιζ (Darcus Beese), την άκουσε τυχαία όταν ο διευθυντής της δισκογραφικής The Lewinson Brothers του έδειξε μερικές παραγωγές πελατών του στις οποίες η Γουάινχαουζ εμφανιζόταν ως ερμηνεύτρια. Όταν τον ρώτησε ποιος ήταν ο ατζέντης της, είπε ότι δεν επιτρεπόταν να πει. Έχοντας αποφασίσει ότι ήθελε να γραφτεί στην δική του δισκογραφική εταιρεία, πέρασαν μήνες ρωτώντας τον Μπιζ σχετικά με την άγνωστη ταυτότητα της Γουάινχαουζ. Μέχρι εκείνο τον καιρό η Έιμι είχε ηχογραφήσει έναν αριθμό από τραγούδια και υπέγραψε με την δισκογραφική ΕΜΙ. Μέσα από τις σχέσεις της με τους εκδότες της απέκτησε επαγγελματική σχέση με τον παραγωγό Σαλαάμ Ρέμι (Salaam Remi). O Μπιζ παρουσίασε την Έιμι στον διευθυντή του, Νικ Γκάτφιλντ (Nick Gatfield), και ο διευθυντής της δισκογραφικής Island μοιράστηκε τον ενθουσιασμό του με την υπογραφή του συμβολαίου της Έιμι στη δισκογραφική εταιρεία του. Η Γουάινχαουζ υπέγραψε συμβόλαιο στην Island/Universal, με τους εκπροσώπους της ΕΜΙ και της Virgin να έχουν ξεκινήσει ήδη κινήσεις ενδιαφέροντος ως προς το ταλέντο της Έιμι. Ο Μπιζ είπε στην HitQuarters, μια παγκόσμια μουσική εκδοτική εταιρεία, ότι ένιωσε τον λόγο πίσω από τον ενθουσιασμό του για μία καλλιτέχνιδα, η οποία ήταν μία τυπική τραγουδίστρια της ποπ μουσικής τον καιρό που επρόκειτο να ξεσπάσει το γεγονός που τα μουσικά ριάλιτι στην τηλεόραση με κοινό χωρίς γνήσια και νέα ταλέντα.

Η μεγάλη αγάπη της Έιμι ήταν τα κοριτσίστικα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1960. Ο στυλίστας της Alex Forden τής υιοθέτησε το «άμεσα αναγνωρισμένο» χτένισμα «σφηκοφωλιά» (μία τάση) καθώς και το μακιγιάζ σε στιλ Κλεοπάτρα από το συγκρότημα The Ronettes.

O δημοσιογράφος της εφημερίδας New York Times, Guy Trebay, συζήτησε την ποικιλία στις επιρροές του ύφους της Γουάινχαουζ. Ο Trebay έγραψε: «o κομψός σύζυγός της, Μπλέικ Φίλντερ-Σίβιλ, μπορεί να έχει επηρεάσει το στιλ της.»

Mεγάλη δισκογραφική καριέρα, Frank[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ντεμπούτο άλμπουμ της, Frank, κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου 2003. Το άλμπουμ ήταν μια παραγωγή κυρίως του Σαλαάμ Ρέμι, που πολλά τραγούδια είχαν επηρεαστεί από την τζαζ και, εκτός από δύο διασκευές, κάθε τραγούδι είχε γραφτεί και από την ίδια την Έιμι. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές και έφερε συγκρίσεις της φωνής τής Γουάινχαουζ με τις φωνές των Σάρα Βον, Μέσι Γκρέι και άλλων.

Το άλμπουμ εισήχθη στα ψηλότερα επίπεδα των βρετανικών τσαρτ, όταν προτάθηκε για βραβεία Brit στις κατηγορίες Βρετανίδα Σόλο Καλλιτέχνις και Καλύτερο Αστικό Έργο. Συνέχισε για να πετύχει πλατινένιες πωλήσεις. Αργότερα το 2004, κέρδισε το βραβείο Ivor Novello στην κατηγορία Καλύτερο Εναλλακτικό Τραγούδι, παράλληλα με τον Σαλαάμ Ρέμι, για τη συμβολή της στο πρώτο της σινγκλ, Stronger Than Me. Toν ίδιο χρόνο, τραγούδησε στο Glastonbury Festival, τo V Festival, στο Παγκόσμιο Τζαζ Φεστιβάλ του Μόντρεαλ (7 Ιουλίου 2004, στο κλαμπ Soda) και στη σκηνή Jazzworld. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η Γουάινχαουζ σχολίασε ότι ήταν «80 τοις εκατό πίσω στη δημιουργία του επόμενου άλμπουμ», λόγω διαφωνίας στην ένταξη κάποιων τραγουδιών από την δισκογραφική της εταιρεία. Επιπρόσθετα σινγκλς από το άλμπουμ είναι τα Take The Box, In My Bed/You Sent Me Flying και το Pumps/Help Yourself.

Το Μάιο του 2007 κέρδισε το ίδιο βραβείο με το Rehab από τη δισκογραφική της δουλειά του 2006, Back to Black. Στις 14 Φεβρουαρίου 2007 κέρδισε ένα βραβείο Brit στην κατηγορία της καλύτερης γυναίκας καλλιτέχνιδας.

Τον Αύγουστο του 2007 η τραγουδίστρια κατέρρευσε ύστερα από υπερβολική δόση ηρωίνης και χρειάστηκε ένεση αδρεναλίνης αλλά και πλύση στομάχου. Τις επόμενες μέρες τις πέρασε σε κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου ενώ αναγκάστηκε να αναβάλει την εμφάνισή της στο Όσλο.[15] Η Γουάινχαουζ αντιμετώπιζε προβλήματα βουλιμίας και εκτός από τα ναρκωτικά ήταν εθισμένη και στο αλκοόλ. Την άρνησή της να ενταχθεί σε κέντρο απεξάρτησης την κατέγραψε στο τραγούδι ''Rehab, το οποίο έγινε επιτυχία και βραβεύτηκε.

Στα τέλη του 2007 έγινε γνωστό ότι ο δίσκος της Back to Black είναι το πιο εμπορικό άλμπουμ για το 2007 στη Βρετανία. Το εν λόγω άλμπουμ κυκλοφόρησε στα τέλη του 2006 και μέχρι το Δεκέμβριο του 2007 [16] είχε πουλήσει 1.500.000 αντίτυπα στη Βρετανία.

Τον Φεβρουάριο του 2008 η Γουάινχαουζ δεν μπόρεσε να παραβρεθεί στην απονομή των βραβείων Γκράμι, επειδή δεν εξασφάλισε εγκαίρως βίζα για τις ΗΠΑ. Εμφανίστηκε μέσω δορυφορικής σύνδεσης για να τραγουδήσει τις επιτυχίες της ''You Know I'm No Good και ''Rehab, και να παραλάβει τα πέντε συνολικά βραβεία που κέρδισε.[17] Toν Μάιο του 2008 οι στίχοι του τραγουδιού της ''Love is a Losing Game.[18] αποτέλεσαν μέρος ενός θέματος στις εξετάσεις του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.

To 2009 η Έιμι ιδρύει την δική της δισκογραφική εταιρεία με τίτλο Lioness Records. H Έιμι υποστήριζε, ότι είχε επηρεαστεί από την Motown Records του Μπέρι Γκόρντι και την 2'Tone του συγκροτήματος The Specials, για να την δημιουργήσει.

Τον Μάρτιο του 2009 απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον της για βιαιοπραγία σε βάρος μιας γυναίκας, στη διάρκεια ενός φιλανθρωπικού χορού στο Λονδίνο, τον Σεπτέμβριο του 2008.[19]

Η Έιμι Γουάινχαουζ επρόκειτο να τραγουδήσει ζωντανά, για πρώτη φορά στην Αθήνα, στα πλαίσια του Ejekt Festival το καλοκαίρι, στις 22 Ιουνίου 2011, αλλά ακύρωσε αυτή και τις υπόλοιπες δέκα εμφανίσεις της. Η Έιμι ζήτησε συγγνώμη από τους θαυμαστές της, καθώς, είπε χαρακτηριστικά, αυτό ήταν το καλύτερο που έπρεπε να κάνει. Επίσης, η Έιμι επέστρεψε πίσω στο κοινό την αμοιβή της για την εμφάνισή της στο Βελιγράδι.[20]

Τελευταία έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Νοεμβρίου 2010, η Έιμι σε συνεργασία με τον Κουίνσι Τζόουνς, κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ από το 2008. Το σινγκλ ήταν η επανεκτέλεση του τραγουδιού It's My Party της Lesley Gore. Το κομμάτι είχε ερμηνευτεί από την Lesley Gore το 1963. Το σινγκλ περιέχεται στον δίσκο Q: Soul Bossa Nostra, ο οποίος περιέχει διάφορες επανεκτελέσεις τραγουδιών.[21]

Ο Αμερικανός τραγουδιστής Τόνι Μπένετ επέλεξε την Έιμι και διάφορους άλλους καλλιτέχνες να κάνουν ντουέτο με τον ίδιο για το απερχόμενο άλμπουμ του ''Tony Bennett: Duets ΙΙ, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2011. To πρώτο σινγκλ από το άλμπουμ είναι το ''Body & Soul και κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2011. Τα έσοδα από τις πωλήσεις του σινγκλ στάλθηκαν στο Ίδρυμα Amy Winehouse για την ενίσχυσή του.[22][23]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikinews-logo.svg
Τα Βικινέα έχουν ειδήσεις που σχετίζονται με το θέμα:

Ο σωματοφύλακας της Γουάινχαουζ ανέφερε ότι έφτασε στο σπίτι της τρεις μέρες πριν τον θάνατό της και ότι είχε την αίσθηση πως η Γουάινχαουζ ήταν μεθυσμένη. Παρατήρησε ότι η Γουάινχαουζ έκανε μια μέτρια κατανάλωση αλκοόλ μέσα στις μέρες που ακολούθησαν. Παρατήρησε ότι η Γουάινχαουζ "γελούσε, άκουγε μουσική και έβλεπε τηλεόραση στις 2 τα ξημερώματα την ημέρα του θανάτου της". Σύμφωνα με τον σωματοφύλακα, στις 10πμ βρήκε την Γουάινχαουζ να είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι της και προσπάθησε ανεπιτυχώς να την ξυπνήσει. Αυτό δεν του προκάλεσε υποψίες επειδή η ίδια κοιμόταν αργά μετά από μια έξοδο το προηγούμενο βράδυ. Σύμφωνα πάλι με τον σωματοφύλακα, λίγο μετά τις 3μμ, έλεγξε πάλι πού βρισκόταν και την είδε να είναι ξαπλωμένη στην ίδια θέση όπως την προηγούμενη φορά. Έκανε έναν περαιτέρω έλεγχο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ανέπνεε και δεν είχε σφυγμό. Ανέφερε ότι κάλεσε αμέσως την άμεση δράση.

Στις 3:54 μ.μ. ώρα Βρετανίας (14:54 UTC) της 23ης Ιουλίου 2011, δύο ασθενοφόρα κλήθηκαν στην οικία της τραγουδίστριας, στο Κάμντεν του Λονδίνου.[24] Επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα ο θάνατός της από την Σκότλαντ Γιαρντ.[25][26] Μετά την ανακοίνωση του θανάτου της, εμφανίστηκαν στην περιοχή τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι καθώς τα πλήθη συνέρρεαν στην γειτονιά της Γουάινχαουζ για να αποδώσουν φόρο τιμής.

Οι πραγματογνώμονες μπήκαν στο σπίτι της Γουάινχαουζ και αμέσως μετά η αστυνομία έκλεισε τον δρόμο ; βρέθηκαν ένα μικρό και δυο μεγάλα μπουκάλια βότκας στο δωμάτιό της. Μετά τον θάνατό της, η τραγουδίστρια έσπασε το δεύτερο ρεκόρ της και μπήκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες : για τα περισσότερα τραγούδια γυναίκας καλλιτέχνη τα οποία εμφανίστηκαν ταυτόχρονα στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου (8 τραγούδια).

Η αστυνομία ανέφερε ότι τα αίτια του θανάτου της Γουάινχαουζ ήταν ανεξήγητα.[27] Η νεκροψία έγινε στις 25 Ιουλίου 2011 με τα αποτελέσματά της να είναι ατελή και να μην μπορούν να στοιχειοθετήσουν την αιτία του θανάτου της.[28] Στις 26 Οκτωβρίου 2011, η ιατροδικαστική έρευνα έδειξε ότι η Γουάινχαουζ πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης και αλκοόλ.[29][30] Σύμφωνα με αυτήν, η περιεκτικότητα του αλκοόλ που βρέθηκε στο αίμα της Γουάνχαουζ ήταν 416 mg ανά 100 ml (0,416%) κατά τον χρόνο του θανάτου της, πέντε φορές περισσότερη από το νόμιμο όριο κατανάλωσης αλκοόλ. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, "Οι συνέπειες αυτών των δυνητικά θανατηφόρων επιπέδων αποτέλεσαν την αιτία του αιφνίδιου θανάτου της".

Η δισκογραφική εταιρεία της Γουάινχαουζ, η Universal Republic, έκανε μια επίσημη δήλωση : "Είμαστε βαθιά λυπημένοι από την ξαφνική απώλεια μιας τόσο χαρισματικής μουσικού, καλλιτέχνη και αρμηνεύτριας". Πολλοί καλλιτέχνες απέδωσαν φόρο τιμής στην Γουάινχαουζ, μεταξύ των οποίων οι U2, M.I.A., Lady Gaga, Marianne Faithfull, Bruno Mars, Nicki Minaj, Keisha Buchanan, Rihanna, George Michael, Adele, Kelly Clarkson, Courtney Love και το ροκ συγκρότημα Green Day, που έγραψε προς τιμήν της το τραγούδι "Amy". Στον δίσκο Banga (2012), η τραγουδίστρια Πάτυ Σμιθ ερμήνευσε το τραγούδι "This Is the Girl", το οποίο απέδωσε φόρο τιμής στην Γουάινχαουζ. Ο Mark Ronson αφιέρωσε τον δίσκο του Uptown Special στην Γουάινχαουζ, αναφέροντας : "Σε σκέφτομαι πάντα και αντλώ έμπνευση από σένα". Για ακόμα μια φορά το 27 Club έγινε το επίκεντρο της προσοχής των ΜΜΕ. Τρία χρόνια νωρίτερα, η Γουάινχαουζ είχε εκφράσει ένα φόβο ότι θα πέθαινε σε αυτήν την ηλικία.

Η κηδεία της τραγουδίστριας έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο, με την παρουσία ελάχιστων φίλων της, στο κοιμητήριο του Έτζγουερ, στο βορειοδυτικό Λονδίνο στις 26 Ιουλίου 2011.[31][32] Οι γονείς της, Τζάνις και Μιτς Γουάινχαουζ, η στενή φίλη Κέλυ Όσμπορν, ο παραγωγός Μαρκ Ρόνσον και ο φίλος της Reg Traviss ήταν μεταξύ των παρόντων στην κηδεία. Ο πατέρας της έβγαλε τον επικήδειο λόγο, στον οποίο είπε : "Καληνύχτα, άγγελέ μου, κοιμήσου ήρεμα. Η μητέρα και ο πατέρας σου σε αγαπούν τόσο πολύ". Το τραγούδι "So Far Away" της Carole King έκλεισε την τελετή. Η Γουάινχαουζ τάφηκε στο Golders Green Crematorium. Οι γονείς της ίδρυσαν το Ίδρυμα Έιμι Γουάινχαουζ ώστε να αποτρέψουν την ζημιά από την κακή χρήση των ναρκωτικών μεταξύ των νέων ανθρώπων ; ο Άλεξ Γουάινχαουζ, αδερφός της Έιμι, είναι υπάλληλος εκεί. Η Γουάινχαουζ δεν άφησε διαθήκη ; οι γονείς της κληρονόμησαν την κατοικία της.

Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, οι βρετανικές αρχές ξανάνοιξαν την υπόθεση γύρω από τον θάνατο της Γουάινχαουζ. Στις 8 Ιανουαρίου 2013, μια δεύτερη ιατροδικαστική έκθεση επιβεβαιώσε ότι η Γουάινχαουζ πέθανε από δηλητηρίαση εξαιτίας του αλκοόλ. Σε μια συνέντευξή του στα τέλη του Ιουνίου 2013, ο Άλεξ Γουάινχαουζ αποκάλυψε την πεποίθησή του πως οι διατροφικές διαταραχές της αδερφής του και η συνεπακόλουθη φυσική αδυναμία της ήταν η βασική αιτία του θανάτου της :

Υπέφερε από υπερβολική βουλιμία. Αυτό δεν αποτελεί απκάλυψη - το καταλάβαινες απλά κοιτώντας την. Θα πέθαινε ούτως ή άλλως, εξαιτίας αυτής της πάθησής της, αλλά αυτό που την σκότωσε πραγματικά ήταν η βουλιμία. Νομίζω ότι την έκανε πιο αδύναμη και πιο ευαίσθητη. Εάν δεν είχε διατροφικές διαταραχές, το ανοσοποιητικό της σύστημα θα ήταν πιο ισχυρό.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Έιμι Τζέιντ Γουάινχαουζ ήταν ένα ακόμα θύμα στη λέσχη των διάσημων που "έφυγαν" στα 27 τους χρόνια.

Αναφορές μετά θάνατον[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γονείς της Γουάινχαουζ έχουν γράψει ο καθένας τους απομνημονεύματα για την κόρη τους και έχουν δωρίσει τα έσοδα από τις πωλήσεις των βιβλίων τους στο Ίδρυμα Έιμι Γουάινχαουζ. Στην εισαγωγή της βιογραφίας του Μιτς Γουάινχαουζ, με τον τίτλο Έιμι : Η Κόρη Μου (2012), εξήγησε : "Πέρα από το ότι ήμουν ο πατέρας της, ήμουν επίσης ο φίλος της, ο έμπιστος και ο σύμβουλός της - όχι ότι πάντα λάμβανε υπόψην την συμβουλή μου αλλά πάντα με άκουγε". Η μητέρα της Τζάνις Γουάινχαουζ κυκλοφόρησε την βιογραφία της κόρης της με τίτλο Αγαπώντας την Έιμι : Η Ιστορία Μιας Μητέρας, το 2014.

Η Γουάινχαουζ είναι η πρωταγωνίστρια στο Amy (2015), ένα ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία του Asif Kapadia και σε παραγωγή των James Gay-Rees, Kapadia, Universal Music. Ο Kapadia και ο Gay-Rees παρουσίασαν το ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2013. Η ταινία, με θέμα την ζωή της Γουάινχαουζ, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2015 και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ το 2016.

Μια έκθεση με τα προσωπικά αντικείμενα της Γουάινχαουζ, η οποία διοργανώθηκε από τον αδερφό και την νύφη της, με τον τίτλο Amy Winehouse: A Family Portrait, παρουσιάστηκε στο Ιουδαϊκό Μουσείο του Λονδίνου από τις 3 Ιουλίου έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2013. Τα αντικείμενα που εκτέθηκαν, όπως βιβλία και δίσκοι μουσικής, παρουσιάστηκαν με κείμενα του αδερφού της Γουάνχαουζ.

Στα τέλη του 2011, κυκλοφορούσαν φήμες ότι ο πρώην φίλος της Γουάινχαουζ, Reg Traviss, δημιουργούσε μια ταινία για αυτήν. Ο πατέρας της Γουάινχαουζ, Mitch Winehouse, στον οποίο ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα από τα τραγούδια και την μουσική της κόρης του, ανέφερε ότι δεν θα επέτρεπε την χρήση της μουσικής της κόρης του για την ταινία.

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σινγκλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Θέση στα τσαρτ[33] Κυκλοφορία
Γερμανία Αυστρία Ελβετία Αγγλία ΗΠΑ
2003 Stronger Than Me 71 6 Οκτωβρίου 2003
2004 Take the Box 57 12 Ιανουαρίου 2004
2004 In My Bed / You Sent Me Flying 60 5 Απριλίου 2004
2004 Pumps / Help Yourself 65 23 Αυγούστου 2004
2006 Rehab 23 19 11 7 9 23 Οκτωβρίου 2006
2007 You Know I’m No Good 77 50 7 18 77 5 Ιανουαρίου 2007
2007 Back to Black 8 3 10 25 30 Απριλίου 2007
2007 Tears Dry on Their Own 56 16 31 Ιουλίου 2007
2007 Love Is a Losing Game 46 10 Δεκεμβρίου 2007
2008 Valerie * 84 35 37 23 Φεβρουαρίου 2008
2008 Cupid 49

* Nur-Download-Version von Amy Winehouse

Συνεργασίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Θέση στα τσαρτ[34] Κυκλοφορία
Γερμανία Αυστρία Ελβετία Αγγλία ΗΠΑ
2007 Valerie (Mark Ronson feat. Amy Winehouse) 3 5 4 2 15 Οκτωβρίου 2007
2007 B Boy Baby (Mutya Buena feat. Amy Winehouse) 73 31 Δεκεμβρίου 2007
2010 It's My Party (Quincy Jones feat. Amy Winehouse) 9 Νοεμβρίου 2010
2011 Body & Soul (Tony Bennett feat. Amy Winehouse) 14 Σεπτεμβρίου 2011
2011 Like Smoke (Amy Winehouse feat. Nas) 5 Δεκεμβρίου 2011
2012 Cherry Wine (Nas feat. Amy Winehouse) 17 Ioυλίου 2012

DVD[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Λεπτομέρειες Σημειώσεις
2007 I Told You I Was Trouble: Live in London
  • Η συναυλία μαγνητοσκοπήθηκε στο Sepherds Bush Empire, στο Λονδίνο της Αγγλίας.
  • Περιέχει επίσης ντοκιμαντέρ εστιάζοντας στην πρόοδο της καριέρας της.

Βραβεία και υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Βραβείο Κατηγορία Τίτλος Αποτέλεσμα
2004 Βραβεία BRIT Kαλύτερη Γυναίκα Σόλο Καλλιτέχνις Υποψηφιότητα
Βραβεία BRIT Καλύτερο Αστικό Έργο Υποψηφιότητα
Βραβεία Ivor Novello Καλύτερο Εναλλακτικό Τραγούδι σε Μουσική και Σύνθεση Stronger Than Me Νίκη
Βραβεία Mercury Άλμπουμ Της Χρονιάς Frank Υποψηφιότητα
Bραβεία MOBO Καλύτερο Τζαζ Έργο Υποψηφιότητα
Βραβεία MOBO Βρετανικό Έργο Της Χρονιάς Υποψηφιότητα
2007 Βραβεία ΒRIT Καλύτερη Γυναίκα Σόλο Καλλιτέχνις Νίκη
Βραβεία BRIT Καλύτερο Βρετανικό Άλμπουμ Back Τo Black Υποψηφιότητα
Βραβεία Elle Style Kαλύτερο Βρετανικό Μουσικό Έργο Νίκη
Βραβεία Ivor Novello Kαλύτερο Εναλλακτικό Tραγούδι Rehab Νίκη
Bραβεία Mercury Άλμπουμ Της Χρονιάς Back To Black Υποψηφιότητα
Βραβεία MOBO Kαλύτερη Βρετανίδα Καλλιτέχνις Νίκη
Βραβεία ΜΟΒΟ Καλύτερο R&B Υποψηφιότητα
Βραβεία ΜΟΒΟ Καλύτερο Τραγούδι Rehab Υποψηφιότητα
Βραβεία ΜΟΒΟ Καλύτερο Βίντεο Back To Black Υποψηφιότητα
Βραβεία ΜΟJO Καλύτερος Καινούργιος Καλλιτέχνης Υποψηφιότητα
Βραβεία MOJO Άλμπουμ Της Χρονιάς Back To Black Υποψηφιότητα
Βραβεία MOJO Τραγούδι Της Χρονιάς Rehab Νίκη
MTV Europe Music Awards Άλμπουμ Της Χρονιάς Back To Black Υποψηφιότητα
MTV Europe Music Awards Πιο Εθιστικό Κομμάτι Rehab Υποψηφιότητα
MTV Europe Music Awards Eπιλογή Των Καλλιτεχνών Νίκη
MTV Video Music Awards Γυναίκα Καλλιτέχνις Της Χρονιάς Υποψηφιότητα
MTV Video Music Awards Καλύτερη Νέα Καλλιτέχνις Υποψηφιότητα
MTV Video Music Awards Βίντεο Της Χρονιάς Rehab Υποψηφιότητα
mtvU Woodie Awards Woodie Της Χρονιάς Υποψηφιότητα
Βραβεία Popjustice £20 Καλύτερο Βρετανικό Ποπ Σινγκλ Της Χρονιάς Rehab Νίκη
Βραβεία Q Καλύτερο Άλμπουμ Back To Black Νίκη
Βραβεία Teen Choice Πιο Διάσημη Γυναίκα Καλλιτέχνις Υποψηφιότητα
Βραβεία Vibe Πιο Διάσημος Καλλιτέχνης Της Χρονιάς Υποψηφιότητα
Vodafone Live Music Awards Καλύτερη Γυναίκα Καλλιτέχνις Νίκη
World Music Awards Πιο Εμπορικός Νέος Καλλιτέχνης Στον Κόσμο Υποψηφιότητα
World Music Awards Πιο Εμπορική Γυναίκα Καλλιτέχνις Ποπ/Ροκ Στον Κόσμο Υποψηφιότητα

Διακρίσεις και άλλα επιτεύγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Έιμι Γουάινχαουζ είναι η μοναδική Βρετανίδα καλλιτέχνις, η οποία κέρδισε πέντε Βραβεία Γκράμι σε μία χρονιά, σύμφωνα με την έγκριση του Guinness World Records.
  • H Έιμι ήταν η δέκατη πιο πλούσια μουσικός κάτω των τριάντα ετών για το 2008, σύμφωνα με την εφημερίδα Sunday Times.
  • H Γουάινχαουζ εισήχθη για το άλμπουμ της Frank στο βιβλίο του Robert Dimery με τίτλο 1001 Άλμπουμ Που Πρέπει Να Ακούσεις Πριν Πεθάνεις (1001 Albums You Must Hear Before You Die) το 2006.
  • Το άλμπουμ Back To Black κατέλαβε την ένατη θέση στη λίστα του περιοδικού Entertainment Weekly με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ των τελευταίων εικοσιπέντε ετών.
  • Το βρετανικό μουσικό περιοδικό NME τοποθέτησε το άλμπουμ Back To Black στην εικοστή έβδομη θέση της λίστας με τα Εκατό Καλύτερα Άλμπουμ Της Δεκαετίας το 2009.
  • Η ερμηνεία της Έιμι στα βραβεία Γκράμι το 2008 προτάθηκε ως η πιο σημαντική δημιουργική στιγμή καριέρας του Ηνωμένου Βασίλείου του 2008.
  • Το σόου Greatest Britons τίμησε την Έιμι Γουάινχαουζ με το βραβείο Μουσικό Κατόρθωμα (Musical Achievement Award) το 2007.
  • To άλμπουμ Βack To Black, κατόρθωσε να παραμείνει 119 εβδομάδες στο επίσημο δισκογραφικό τσαρτ της Ελβετίας και έτσι είναι το πέμπτο άλμπουμ σε πωλήσεις στο ίντερνετ όλων των εποχών στην Ελβετία.
  • To άλμπουμ Back To Black είναι το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις του 21ου αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία.
  • Το άλμπουμ Back To Black είναι στη 10η θέση της λίστας με τα δέκα καλύτερα άλμπουμ (από το 1981), σύμφωνα με το MTV.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πέθανε η Εϊμι Γουαινχάουζ, Ελευθεροτυπία, 23-7-2011.
  2. «Amy Winehouse inquest records verdict of misadventure». The Guardian. 26 October 2011. Ανακτήθηκε στις 26 October 2011. 
  3. Garry Mulholland: Charmed and dangerous. The Guardian, 1. Februar 2004 (abgerufen am 6. Dezember 2008)
  4. Amy's mum makes heartfelt plea to her troubled daughter. Zitate aus dem Open Letter von Janis Winehouse im Hello Magazine, 10. Dezember 2007 (abgerufen am 6. Dezember 2008)
  5. http://www.vanityfair.de/vanityfaces/amy-winehouse/144.html
  6. Daily Mail: Amy Winehouse's mum: 'I'm glad her husband is behind bars'
  7. Guardian Unlimited: Diva driven by her demons
  8. The Times, 27. Juli 2008: Can Amy Winehouse Be Saved.
  9. Rolling Stone: Amy Winehouse on fighting her inner demons and the just-married life (englisch), 14. Juni 2007
  10. Daily Mail: As Amy Winehouse goes into meltdown, her former teacher makes a moving plea (englisch), 18. November 2007
  11. People.com: Amy Winehouse Biograpy (englisch), Stand: 24. März 2008
  12. laut.de: Biografie – Amy Winehouse, Stand: 25. März 2008
  13. 3sat.online: Die Stimme des Jahres – Sängerin Amy Winehouse überzeugt mit ihrem Album "Back To Black", 16. März 2007
  14. Q - The Interview: Amy Winehouse
  15. Cosmo.gr - Στο κατώφλι του θανάτου έφτασε η Amy Winehouse
  16. Amy Winehouse
  17. in.gr, Σε θρίαμβο της απούσας Έιμι Γουάινχαουζ εξελίχθηκαν τα φετινά Γκράμι, 11 Φεβρουαρίου 2008.
  18. Ελεύθερος Τύπος, Στις εξετάσεις του Cambridge έπεσε Winehouse!, 28 Μαΐου 2008
  19. Καθημερινή, Στα δικαστήρια η Έιμι Γουάινχάουζ για βιαιοπραγία, 6 Μαρτίου 2009.
  20. http://www.mtvgreece.gr/article/moysika-nea/h-amy-winehouse-akyrose-tis-synaylies-tis-se-ellada-kai-toyrkia/10828
  21. http://www.tlife.gr/Article/FN/0-9-9204.html
  22. http://www.mtvgreece.gr/article/moysika-nea/to-ntoyeto-ton-amy-winehouse-tony-bennett-tha-kykloforisei-gia-tin-enisxysi-toy-amy-winehouse-foundation/11533
  23. http://www.protothema.gr/culture/music/article/?aid=145659
  24. Roberts, Randall (23 July 2011). «Soul singer Amy Winehouse found dead in her London home». The Los Angeles Times (Tribune Company). http://latimesblogs.latimes.com/music_blog/2011/07/amy-winehouse-found-dead-in-her-london-home.html. Ανακτήθηκε στις 23-7-2011. 
  25. Bull, Sarah (23-7-2011). «Amy Winehouse, 27, found dead at her London flat». Daily Mail (Associated Newspapers). http://www.dailymail.co.uk/tvshowbiz/article-2018020/Amy-Winehouse-dead--Found-dead-London-flat.html. Ανακτήθηκε στις 23-7-2011. 
  26. «Amy Winehouse found dead, aged 27». BBC News. London: BBC. 23-7-2011. Ανακτήθηκε στις 23-7-2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  27. KTLA News (23-7-2011). «Amy Winehouse Found Dead». The Los Angeles Times (Tribune Company). http://www.latimes.com/ktla-amy-winehouse-dead,0,6447759.story. Ανακτήθηκε στις 23-7-2011. 
  28. Anderson, Kyle (25-7-2011). «Amy Winehouse update: Autopsy results deemed inconclusive». Entertainment Weekly (Time Warner). http://www.bbc.co.uk/news/uk-14272032. Ανακτήθηκε στις 25-7-2011. 
  29. http://www.madata.gr/diafora/showbiz/144172.html
  30. http://www.sport-fm.gr/article/510545
  31. «Family plan private funeral for Amy Winehouse». BBC News. 25-7-2011. http://www.bbc.co.uk/news/entertainment-arts-14285327. Ανακτήθηκε στις 25-7-2011. 
  32. [1]
  33. Πηγή: DE AT CH UK US
  34. acharts.us: Chart-Positionen von Amy Winehouse

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Amy Winehouse της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).