Έβερεστ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°45′30″N 76°39′12″E / 35.758333°N 76.653333°E / 35.758333; 76.653333

Έβερεστ
Sunny Everest.JPG
Πρωινή άποψη του όρους Έβερεστ
Ύψος 8.848 μ.
Οροσειρά Ιμαλάια
Ηλικία Παλαιοπροτεροζωική
Ήπειρος Ασία
Χώρες Νεπάλ Νεπάλ
Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας Κίνα (Θιβέτ)
Τύπος Μεταμορφικός γνευσίτης στη βάση λευκογρανίτης στην πυραμίδα της κορυφής
Πρώτη ανάβαση 29 Μαΐου 1953 (Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι)[1][2]
Commons page Πολυμέσα

To όρος ΈβερεστΤσομολάνγκμα στα Θιβετιανά) είναι το ψηλότερο βουνό της οροσειράς των Ιμαλαΐων και η κορυφή του το υψηλότερο σημείο της Γης πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε υψόμετρο 8.848 μέτρων.[σημείωση 1] Βρίσκεται μεταξύ Νεπάλ και Θιβέτ, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 28ο Β, 87ο Α. Το ύψος της μεταβάλλεται κατά μερικά χιλιοστά κάθε έτος λόγω της διαδικασίας ορογένεσης που δημιούργησε τα Ιμαλάια και συνεχίζεται και στην εποχή μας καθώς η Ινδική τεκτονική πλάκα συγκρούεται με αυτήν της Ασίας.

Τα 8.850 μέτρα είναι στα δύο τρίτα του ύψους της Τροπόσφαιρας. Σε αυτό το ύψος, ο αέρας είναι αραιός και η έλλειψη οξυγόνου, οι δυνατοί άνεμοι και οι εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες εμποδίζουν την ανάπτυξη χλωρίδας ή πανίδας στις ανώτερες πλαγιές.

Προέλευση της ονομασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σερ Τζορτζ Έβερεστ.

Το Έβερεστ ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Τζορτζ Έβερεστ, διευθυντή ενός τμήματος της Μεγάλης Τριγωνομετρικής Έρευνας της Ινδίας, που έλαβε χωρα όταν η Ινδία ήταν ακόμα βρετανική αποικία. Ένα απόγευμα του 1852 στο Ντέχρα Ντουν της αυτοκρατορικής Ινδίας, ο υπάλληλος-υπολογιστής (αυτή ήταν τότε η επίσημη ονομασία των υπαλλήλων που έκαναν υπολογισμούς) Χένεσι μπήκε στο γραφείο του προϊσταμένου του ανακράζοντας: «Κύριε, ανακάλυψα το ψηλότερο βουνό του κόσμου». Ο προϊστάμενός του, Άντριου Γουό, ενθουσιασμένος έδωσε το όνομα του διευθυντή-προκατόχου του στο ψηλότερο βουνό της Γης. Το τοπικό του όνομα είναι Chomolungma, που σημαίνει «Θεά Μητέρα της Γης».

Προσπάθειες ανάβασης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βόρεια πλευρά του Έβερεστ, όπως φαίνεται από το base camp στα 5.100 μέτρα στο Θιβέτ.

Οι πρώτοι που κατάφεραν να ανέβουν στην κορυφή ήταν ο Έντμουντ Χίλαρι (1919–2008) και ο Τένσινγκ Νοργκέι στις 29 Μαΐου του 1953. Μέχρι το τέλος της ορειβατικής σεζόν του 2010, το κατόρθωμά τους επαναλήφθηκε άλλες 5.104 φορές από 3.142 ανθρώπους, ενώ 219 ήταν οι ορειβάτες που πέθαναν προσπαθώντας να φτάσουν στην κορυφή. Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Έβερεστ ως ανάβαση φαίνεται από το γεγονός ότι το 77% των επιτυχημένων αναβάσεων έγιναν από το 2000 και μετά. Μόνο το 2007, καταγράφηκαν 633 αναβάσεις.

Στις 16 Μαΐου 1975 ανέβηκε στο Έβερεστ η πρώτη γυναίκα, η Γιαπωνέζα Γιούνκο Ταμπέι. Η Ταμπέι και ο σέρπα της, Ανγκ Τσερίνγκ Ι, ήταν το 38ο και 39ο άτομο που έφτασε ως την κορυφή.

Προσπάθειες ανάβασης από την πλευρά του Θιβέτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήδη από το 1912, έγιναν διάφορες απόπειρες για την ανάβαση από την Θιβετιανή πλευρά. Από το 1920 με την κατάληψη του Θιβέτ από τους Βρετανούς άρχισαν οι πιο συστηματικές προσπάθειες.

Η πρώτη που έγινε το 1921 από τον Συνταγματάρχη Τσαρλς Χάουαρντ-Μπέρι με τους Ρέμπουρν, τον Τζορτζ Μάλορι, τον Μπράιαν Ντόναχιου, τον Γκάι Μπούλοκ και τον Έντουαρντ Όλιβερ Γουΐλερ επέτρεψε να εντοπίσουν τον δρόμο για την κορυφή. Η ομάδα αυτή κατάφερε να φθάσει στη βόρεια πλευρά, αλλά μετά υποχώρησε.

Η δεύτερη έγινε το 1922, με επικεφαλής τον Τσαρλς Γκρανβιλ Μπρους και τον Έντουαρντ Λισλ Στρατ, τον τον Τζορτζ Μάλορι, τον Τζορτζ Φιντς και τον Τζέφρι Μπρους. Οι Φιντς και Μπρους κατάφεραν να φθάσουν στη βόρεια κόψη και σε υψόμετρο 8.320 m. Έγιναν έτσι οι πρώτοι άνθρωποι που ανέβηκαν πάνω από τα 8.000 μέτρα. Όμως μια χιονοστιβάδα σκότωσε τους σέρπα και έβαλε τέλος στην αποστολή.

Η τρίτη έλαβε χώρα το 1924, με επικεφαλής και πάλι τον Τσαρλς Γκρανβιλ Μπρους, που όμως έπαθε ελονοσία και υποχώρησε. Τον διαδέχτηκε ο Έντουαρντ Νόρτον με τους Τζορτζ Μάλορι, Τζέφρι Μπρους, Χάουαρντ Σάμοερβελ, Τζον Νόελ, Νόελ Όντελ και Άντριου Ιρβάιν. Οι Τζορτζ Μάλορι και Άντριου Ιρβάιν πέθαναν χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό αν έφθασαν στην κορυφή. Το πτώμα του Mallory βρέθηκε το 1999.

Τη δεκαετία του 1930 έλαβαν χώρα πολλές άλλες αποστολές, με σημαντικότερη αυτή του 1933, όλες όμως απέτυχαν. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τερμάτισε όλες τις απόπειρες και μόνο η κινεζική απόπειρα του 1960 από την βορειοανατολική πλευρά στέφθηκε με επιτυχία.

Έλληνες ορειβάτες στο Έβερεστ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος Νιάρχος, Έλληνας ορειβάτης, πάτησε στην κορυφή του Έβερεστ στις 13 Μαΐου 1999, σε αποστολή του γραφείου OOT Expeditions. Το Μάιο του 2004, ελληνική αποστολή κατακτά διαδοχικά το Έβερεστ στις 16 με 18 του μήνα. Από τη Νότια πλευρά σκαρφαλώνουν οι Γιώργος Βουτυρόπουλος, Αντώνης Αντωνόπουλος, Μιχάλης Στύλλας, Παναγιώτης Κοτρωνάρος, Παύλος Τσιαντός και την επομένη ο Νίκος Μαγγίτσης. Από τη βόρεια πλευρά, στις 18 Μαΐου 2004 ανεβαίνουν οι Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, Γ. Αργύρης, Κώστας Αποστολόπουλος. Ο Παντελής Μιχαηλίδης κατέκτησε την κορυφή σε συνεργασία με ολλανδική αποστολή το 2005.[3] Η πρώτη ελληνική γυναικεία αποστολή, ορμώμενη από τη Θράκη, με αρχηγό την 37χρονη ορειβάτισσα Κική Τσακαλδήμη πρόκειται να προσεγγίσει την κορυφή τον Μάιο του 2017 αν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν.[4] O Αντώνης Συκάρης και ο Μάικ Ευμορφίδης σε αποστολή του Συνδέσμου Ελλήνων Ορειβατών, σκαρφαλώνουν και κατακτούν την κορυφή του Έβερεστ από τη νότια πλευρά στις 22 Μαΐου 2017..[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αν όμως μετρήσει κάνεις το ψηλότερο σημείο από το κέντρο της Γης και όχι από την επιφάνεια της θάλασσας, τότε το ηφαίστειο Τσιμποράσο (Chimborazo) στην χώρα του Ισημερινού με ύψος από την θάλασσα 6.268 μέτρα είναι κατά 2.168 μέτρα ψηλότερο από το Έβερεστ και αυτό γιατί η Γη δεν είναι τέλεια σφαίρα και τα σημεία κοντά στον ισημερινό είναι πιο μακριά από το κέντρο της Γης από τα σημεία της υπόλοιπης επιφάνειας. Παραδείγματος χάριν η απόσταση από το κέντρο της Γης και οποιοδήποτε σημείο στον ισημερινό της Γης με την απόσταση από το κέντρο της Γης και τον βόρειο ή νότιο πόλο, είναι 21,3 χιλιόμετρα μεγαλύτερη (21.300 μέτρα).
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα