Μετάβαση στο περιεχόμενο

Άνχελ Ντι Μαρία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Άνχελ ντι Μαρία)
Άνχελ Ντι Μαρία

Ο Ντι Μαρία με την Αργεντινή το 2018
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΆνχελ Φαμπιάν Ντι Μαρία Ερνάντεζ
Ημερ. γέννησης14 Φεβρουαρίου 1988 (1988-02-14) (38 ετών)
Τόπος γέννησηςΡοσάριο, Αργεντινή
Ύψος1,78 μ.
ΘέσηΜέσος
Νούμερο φανέλας11
Ομάδες νέων
1992–2004Ροσάριο Σεντράλ
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2005–2007Ροσάριο Σεντράλ35(6)
2007–2010Μπενφίκα76(7)
2010–2014Ρεάλ Μαδρίτης124(22)
2014–2015Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ27(3)
2015–2022Παρί Σεν Ζερμέν197(56)
2022–2023Γιουβέντους26(4)
2023–2025Μπενφίκα53(17)
2025–Ροσάριο Σεντράλ16(7)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2007Αργεντινή U2013(3)
2008Αργεντινή U236(2)
2008–2024Αργεντινή145(31)
Τίτλοι
Αργεντινή Κ-20
Νικητής Παγκόσμιο Κύπελλο 2007
Αργεντινή
ΧρυσόΟλυμπιακοί Αγώνες2008 Πεκίνο
Νικητής Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 Κατάρ
ΦιναλίστΠαγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου2014 Βραζιλία
Νικητής Κόπα Αμέρικα 2021 Βραζιλία
Νικητής Κόπα Αμέρικα 2024 ΗΠΑ
ΦιναλίστΚόπα Αμέρικα2015 Χιλή
ΦιναλίστΚόπα Αμέρικα2016 ΗΠΑ
Νικητής Τρόπαιο Αρτέμιο Φράνκι 2022 Λονδίνο
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 23 Νοεμβρίου 2025.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Άνχελ Φαμπιάν Ντι Μαρία Ερνάντεζ (ισπανικά: Ángel Fabián Di María Hernández, γεννήθηκε 14 Φεβρουαρίου 1988) είναι Αργεντινός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Ροσάριο Σεντράλ. Στη μεγαλύτερη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους, ενώ υπήρξε επί σειρά ετών βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας της Αργεντινής που κατέκτησε τρεις διεθνείς τίτλους στο πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 2020.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1988 στο Ροσάριο της κεντρικής Αργεντινής. Ο πατέρας του, Μιγκέλ, ήταν κοντά στο να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής για τη Ρίβερ Πλέιτ, αλλά υπέστη τραυματισμό πριν προλάβει να κάνει το ντεμπούτο του και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το άθλημα. Σύμφωνα με όσα ο ίδιος έχει πει πέρασε εξαιρετικά δύσκολα χρόνια, κάνοντας βαριές δουλειές πλάι στον πατέρα του και έχοντας ως κίνητρο να βγάλει την οικογένειά του από τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Η μητέρα του διένυε μια απόσταση 9 χιλιομέτρων με ποδήλατο καθημερινά για να τον πηγαίνει στις προπονήσεις.[1]

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής στην Κλουμπ Ατλέτικο Ροσάριο Σεντράλ (αγαπημένη ομάδα της μητέρας του) κάνοντας το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 14 Δεκεμβρίου 2005 στον τελευταίο αγώνα της Ροζάριο για το πρωτάθλημα Απερτούρα, στην ισοπαλία με 2–2 εκτός έδρας με την Ιντεπεντιέντε μπαίνοντας σαν αλλαγή. Σκόραρε για πρώτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 2006 στο πρωτάθλημα Απερτούρα της επόμενης σεζόν, στη νίκη με 4–2 εντός έδρας επί της Κίλμες, ένα λεπτό αφότου μπήκε σαν αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο. Από το 2007 έως το 2010 θα αγωνιστεί με την Μπενφίκα (124 συμ. / 15 γκολ). Ο Ντι Μαρία δεν είχε καλή παρουσία τα δύο πρώτα χρόνια αλλά είχε μια εξαιρετική σεζόν το 2009–10 και στις 22 Οκτωβρίου, στον αγώνα της φάσης των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Έβερτον, παρείχε τρεις ασίστ για πρώτη φορά στην καριέρα του, σε μια συντριπτική νίκη με 5–0 στη Λισαβόνα, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη ήττα αγγλικής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.[2] Στις 27 Φεβρουαρίου 2010, ο Ντι Μαρία σημείωσε το πρώτο του χατ-τρικ στη νίκη με 4–0 εναντίον της Λεϊσόες. Ήταν ο κορυφαίος σε ασίστ του πρωταθλήματος εκείνη τη σεζόν με 11 ασίστ, συμπεριλαμβανομένων δύο σε μια νίκη με 5–0 εναντίον της Ολιανένσε, καθώς η Μπενφίκα κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα, προσθέτοντας το εγχώριο Λιγκ Καπ της χρονιάς. Θεωρούνταν ως ο καλύτερος παίκτης στο πορτογαλικό πρωτάθλημα εκείνη την εποχή.

Το 2010 αποκτήθηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης στην οποία σημείωσε 36 τέρματα σε 190 συμμετοχές και μέσα στην τετραετία που παρέμεινε διακρίθηκε και έγινε γνωστός παγκόσμια υπό την καθοδήγηση του Ζοζέ Μουρίνιο (κυρίως) αλλά και του Κάρλο Αντσελότι. Στο ντεμπούτο του με τη Ρεάλ στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, σημείωσε ένα υπέροχο ατομικό γκολ απέναντι στη Πενιαρόλ της Ουρουγουάης και η ομάδα του κατέκτησε το Κύπελλο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Μετά από μια καλή πρώτη χρονιά όπου αγωνίστηκε ως ακραίος επιθετικός, η δεύτερη χαρακτηρίστηκε από αρκετούς τραυματισμούς. Η τρίτη τον βρήκε να αγωνίζεται σε θέση επιθετικού μέσου. Την τελευταία του χρονιά συνέβαλε στη νίκη της ομάδας με 2–1 επί της Μπαρτσελόνα στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας του 2014 με το πρώτο γκολ, και ήταν ο κορυφαίος πάροχος ασίστ του πρωταθλήματος εκείνη τη σεζόν, συνεισφέροντας 17. Συνολικά στην ομάδα της Μαδρίτης παρείχε 85 ασίστ σε 190 αγώνες του.

Το 2014 θα τον αποκτήσει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ της οποίας υπήρξε η ακριβότερη μεταγραφή όλων των εποχών 67,2 εκατομμυρίων ευρώ. Η χρονιά που ακολούθησε ήταν ίσως η χειρότερη στην καριέρα του καθώς ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και δεν κατάφερε ουσιαστικά ποτέ να προσαρμοστεί (37 συμμ./ 4 γκολ) και παραγκωνίστηκε από τον τότε προπονητή του Λουίς φαν Γκάαλ. Την επόμενη χρονιά (2015–16) αποκτήθηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν έναντι 49,5 εκ. ευρώ. Στην Παρί είχε την πιο παραγωγική φάση της καριέρας του. Στα επτά χρόνια παραμονής συμμετείχε σε 295 επίσημους αγώνες, σημείωσε 95 γκολ, παρείχε 119 ασίστ και κατέκτησε 19 εγχώριους τίτλους. Τη σεζόν 2015–16 σημείωσε ρεκόρ σε ασίστ για μία σεζόν στο πρωτάθλημα με 18 που παραμένει.[3][4]

Είναι από τους καλύτερους παρόχους ασίστ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο με περισσότερες από 250.[5][6][7] Σύμφωνα με τη FIFA και την UEFA είναι δεύτερος στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ με 41.[4][8]

Διεθνής σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2007 κλήθηκε στην εθνική ομάδα της Αργεντινής κάτω των 20, με την οποία σε δύο διοργανώσεις: το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής U20 το 2007 στην Παραγουάη και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων της ίδιας χρονιάς στον Καναδά. Ο Ντι Μαρία σημείωσε τρία γκολ σε αυτό το τουρνουά κατακτώντας και το τρόπαιο. Τα επόμενα χρόνια έγινε ένα από τα πιο εξέχοντα μέλη της καλύτερης ίσως γενιάς Αργεντινων ποδοσφαιριστών σε ατομικό επίπεδο που πρωταγωνίστησε σε διεθνές επίπεδο για μία δεκαετία, χωρίς όμως να κατακτήσει τους τίτλους που διεκδίκησε.[9]

Ήταν επίσης μέλος της νικήτριας ομάδας της Αργεντινής στο Ολυμπιακό τουρνουά ποδοσφαίρου του 2008 στην Κίνα, όπου σημείωσε το καθοριστικό γκολ στον τελικό εναντίον της Νιγηρίας. Ο Ντι Μαρία, ο οποίος έκανε 12 εμφανίσεις στους προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014, έλαβε μέρος στη διοργάνωση της Βραζιλίας, όπου η εθνική του ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό. Σκόραρε ένα από τα πιο σημαντικά του γκολ στο 118ο λεπτό εναντίον της Ελβετίας στη φάση των "16". Κατά τη διάρκεια των προημιτελικών εναντίον του Βελγίου υπέστη μυϊκό τραυματισμό, έτσι έχασε τους ημιτελικούς και τον τελικό. Η FIFA έθεσε τον Ντι Μαρία στη λίστα με τους υποψηφίους για την επιλογή του καλύτερου παίκτη του τουρνουά. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 στη Ρωσία και συμμετείχε σε δύο από τους τρεις αγώνες των ομίλων. Στον αγώνα της φάσης των "16" με αντίπαλο τη Γαλλία σκόραρε για να ισοφαρίσει το σκορ σε 1–1 πριν το παιχνίδι χαθεί με 3–4. Κλήθηκε ξανά στην εθνική ομάδα το 2019 για τα φιλικά του Μαρτίου με τη Βενεζουέλα και το Μαρόκο, αν και δεν μπόρεσε να παίξει και στα δύο παιχνίδια λόγω τραυματισμού στον μηρό.

Το 2021, ο Ντι Μαρία σημείωσε το νικητήριο γκολ με 1-0 στον τελικό του τουρνουά Κόπα Αμέρικα του 2021 εναντίον της Βραζιλίας. Αυτός και η ομάδα του κατέκτησαν τον τίτλο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ συμμετέχοντας σε πέντε αγώνες της διοργάνωσης και συνεισφέροντας σημαντικά στην κατάκτηση του τροπαίου.[10] Στον τελικό με αντίπαλο τη Γαλλία σημείωσε το μοναδικό του γκολ στη διοργάνωση, ενώ κέρδισε πέναλτι από το οποίο προήλθε το πρώτο γκολ της Αργεντινής και αντικαταστάθηκε στο 64ο λεπτό. Η Αργεντινή νίκησε στα πέναλτι μετά το ισόπαλο 3–3 της κανονικής διάρκειας του αγώνα και της παράτασης.[11][12] Ο Ντι Μαρία έγινε ένας από τους δύο μόνο παίκτες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.[13]

Τίτλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μπενφίκα

  • Πρωτάθλημα Πορτογαλίας: 2009–10
  • Λιγκ Καπ Πορτογαλίας (2): 2008–09 , 2009–10, 2024–25
  • Cândido de Oliveira Super Cup: 2023

Ρεάλ Μαδρίτης

  • Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2011–12
  • Κύπελλο Ισπανίας (2): 2010–11, 2013–14
  • Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2012
  • UEFA Τσάμπιονς Λιγκ: 2013–14
  • Σούπερ Καπ UEFA: 2014

Παρί Σεν Ζερμέν

  • Πρωτάθλημα Γαλλίας (5): 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22
  • Κύπελλο Γαλλίας (5): 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2019–20, 2020–21
  • Λιγκ Καπ Γαλλίας (4): 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2019–20
  • Τρόπαιο Πρωταθλητριών (5) : 2016, 2017, 2018, 2019, 2020

Αργεντινή Κ20

  • Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA U-20 : 2007

Αργεντινή

  • Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 : Χρυσό μετάλλιο
  • Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA : 2022
  • Κόπα Αμέρικα : 2021, 2024
  • Τρόπαιο Αρτέμιο Φράνκι : 2022

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Αργεντινός ποδοσφαιριστής της χρονιάς: 2014
  • Καλύτερη ομάδα Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA: 2014
  • IFFHS CONMEBOL Ομάδα της Δεκαετίας 2011–2020
  • Ομάδα της Χρονιάς UEFA: 2014
  • UEFA Τσάμπιονς Λιγκ ομάδα της σεζόν: 2013–14
  • Κορυφαίος πάροχος ασίστ Τσάμπιονς Λιγκ: 2019–20
  • Κορυφαίος πάροχος ασίστ Γιουρόπα Λιγκ: 2009–10
  • Κορυφαίος πάροχος ασίστ πρωταθλήματος Πορτογαλίας: 2009–10
  • Κορυφαίος πάροχος ασίστ πρωταθλήματος Ισπανίας: 2013–14
  • Κορυφαίος πάροχος ασίστ πρωταθλήματος Γαλλίας (2): 2015–16, 2019–20

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Ο Άνχελ ντι Μαρία δεν είναι αχάριστος». www.contra.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2019.
  2. ↑ «Benfica 5 - 0 Everton». Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2025.
  3. ↑ «Players With the Most Assists in a Single Season in Europe's Top-Five Leagues». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2022.
  4. 1 2 «FIFA : 80 days to go: An inventive Angel». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2025.
  5. ↑ «Most Assists In Soccer History: Top 10 Most Assists». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2025.
  6. ↑ «Soccer Players With The Most Assists Of All Time - 2024». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2025.
  7. ↑ «Los 20 jugadores con más asistencias de la historia del fútbol». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2025.
  8. ↑ «UEFA : Champions League most assists». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2025.
  9. ↑ «El adiós a la "mesa chica" de la selección: cómo se apaga la mejor generación de futbolistas argentinos de la historia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2021.
  10. ↑ «César Menotti sorprendió al revelar que Ángel Di María es su futbolista predilecto de la selección argentina». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2024.
  11. ↑ «Ángel Fabián Di María - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2024.
  12. ↑ «Argentina 3-3 France (4-2 on pens): Lionel Messi leads Argentina to World Cup glory despite Kylian Mbappe hat-trick». Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022.
  13. ↑ «FIFA : The FIFA World Cup champions who won Olympic gold». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Άνχελ_Ντι_Μαρία&oldid=11459995"