Σύνοδος Ειρήνης του Παρισιού (1919)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το Συμβούλιο των Τεσσάρων στη σύνοδο ειρήνης : Λόιντ Τζορτζ, Βιττόριο Ορλάντο, Ζωρζ Κλεμανσώ και Γούντροου Ουίλσον

Η σύνοδος ειρήνης του Παρισιού του 1919 ήταν μια διεθνής σύνοδος, η οποία οργανώθηκε από τους νικητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ώστε να τεθούν υπό διαπραγμάτευση οι συνθήκες ειρήνης μεταξύ των Συμμάχων και των των ηττημένων. Η σύνοδος ξεκίνησε στις 18 Ιανουαρίου 1919[1] και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1920, με ορισμένες ενδιάμεσες διακοπές των διαπραγματεύσεων.

Κύριο της θέμα ήταν ο αφανισμός τριών αυτοκρατοριών, της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τη δημιουργία νέων κρατών στην Ευρώπη : επαναδημιουργία της Πολωνίας, δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας και της Γιουγκοσλαβίας.

Οι γερμανικές αποικίες μοιράστηκαν μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, του Βελγίου, της Νότιας Αφρικής, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας, ενώ η Εγγύς Ανατολή παλαιότερα τουρκική κτήση διαμοιράστηκε σε περιφέρειες που αποδόθηκαν από την Κοινωνία των Εθνών στην Γαλλία και την Αγγλία.

Πολεμικές αποζημιώσεις απαιτήθηκαν από την Γερμανία, η οποία είδε τα ανατολικά της εδάφη να χάνουν τον θύλακα του Ντάντσιχ που πέρασε στην κατοχή της Πολωνίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Hymans, Paul, Mémoires, t. 1, Bruxelles, Institut de sociologie Solvay, 1958, p. 310.
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα