Σχολή Ναυτικών Δοκίμων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σχολή Ναυτικών Δοκίμων
Χρονολογία
ίδρυσης
24 Νοεμβρίου 1845
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Υπαγωγή Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Έδρα Πειραιάς Αττικής
Σύνθημα Αεί τη Ελλάδι θαλασσοκράτορας παιδεύει ναυμάχους
"Πάντοτε στην Ελλάδα εκπαιδεύει ναυμάχους θαλασσοκράτορες"
Διοικητές
Διοικητής Υποναύαρχος Ιωάννης Μαϊστρος ΠΝ

Η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (Σ.Ν.Δ.) αποτελεί Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ), ισότιμο με τα ΑΕΙ, το οποίο οργανώνεται και λειτουργεί συμφωνα με τον οργανισμό του, παρέχοντας ισότιμη εκπαίδευση και χορηγώντας ισότιμα πτυχία με τα ιδρύματα του πανεπιστημιακού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης. Η εποπτεία στη ΣΝΔ ασκείται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας δια μέσου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ). Σκοπός λειτουργίας της Σχολής είναι να παρέχει στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) Αξιωματικούς με την κατάλληλη αγωγή και εκπαίδευση για την κάλυψη των αναγκών του, καθώς επίσης να παράγει γνώση και να προάγει την έρευνα περί τη ναυτική επιστήμη και τεχνολογία.

Στη ΣΝΔ λειτουργεί Τμήμα Ναυτικών Επιστημών με κατευθύνσεις Μαχίμων και Μηχανικών.

Η Σχολή έχει έδρα στον Πειραιά. Είναι 4ετούς φοίτησης και οι Ναυτικοί Δόκιμοι αποφοιτούν με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Η εισαγωγή στη Σχολή των ημεδαπών σπουδαστών ακολουθεί το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων, παράλληλα με κάποια ψυχοτεχνικά, ιατρικά και αθλητικά τεστ. Στη ΣΝΔ φοιτούν επίσης και αλλοδαποί σπουδαστές - στελέχη ξένων Ενόπλων Δυνάμεων.

Η εκπαίδευση των Ναυτικών Δοκίμων είναι χωρισμένη σε ακαδημαϊκό, ναυτικό και στρατιωτικό μέρος. Η ναυτική εκπαίδευση περιλαμβάνει ταξίδια σε διάφορα μέρη του κόσμου επ' ωφελεία των Ναυτικών Δοκίμων.

Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων εκπαιδεύονται επίσης και οι Δόκιμοι Σημαιοφόροι του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η λειτουργία της ΣΝΔ ξεκίνησε την 24η Νοεμβρίου 1845 ως «Ναυτικόν Σχολείον» επί της κορβέτας "Λουδοβίκος", με Βασιλικό Διάταγμα κατόπιν εισηγήσεως του Υπουργού επί των Ναυτικών Κωνσταντίνου Κανάρη, του πυρπολητή.
  • Έκτοτε και για μία σειρά ετών η ΣΝΔ λειτούργησε επί διαφόρων πολεμικών πλοίων. Με το νόμο «ΑΡΝΣΤ΄ της 27/3/1884» μετονομάσθηκε σε «Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων» με έδρα τον Ατμοδρόμωνα "Ελλάς". Η μετεγκατάστασή της στην ξηρά έγινε δυνατή το 1905 με το κληροδότημα που άφησε ο Παντελής Βασσάνης, στις προς τούτο εγκαταστάσεις στον Πειραιά, αποτελώντας το παλαιότερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Πειραιά.
  • Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, η ΣΝΔ λειτούργησε αρχικά επί του Θ/Κ Αβέρωφ, ενώ από την 29η Οκτωβρίου 1942 και μέχρι το τέλος του πολέμου η Σχολή λειτούργησε στην Αλεξάνδρεια.
  • Η ΣΝΔ επαναλειτούργησε στον Πειραιά στις 5 Νοεμβρίου 1945.
  • Από το 1950 η ΣΝΔ αποτελεί την παραγωγική Σχολή και για τους Αξιωματικούς του Λιμενικού Σώματος.
  • Από το 1962 ανέλαβε την εκπαίδευση και αλλοδαπών Δοκίμων, διαφόρων κρατών.
  • Το 1967 της απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών .
  • Από το 1968 λειτουργεί ως Ανώτατη Σχολή.
  • Από το 2002 στην ΣΝΔ εισάγονται και γυναίκες.
  • Από το 2003 λειτουργεί ως Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ), σύμφωνα με το εν ισχύ νομικό πλαίσιο (ν. 3187/03)

Αποστολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΣΝΔ, σύμφωνα με το νόμο έχει ως αποστολή:

  • Να παράγει και να μεταδίδει τη γνώση στους σπουδαστές με την έρευνα και διδασκαλία της ναυτικής επιστήμης και τεχνολογίας, καθώς και των συναφών θεωρητικών, θετικών και εφαρμοσμένων επιστημών.
  • Να αναπτύσσει τις στρατιωτικές αρετές και τη στρατιωτική αγωγή ώστε να διαμορφώνει αξιωματικούς με στρατιωτική συνείδηση, μόρφωση ανώτατου επιπέδου, καθώς και κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική παιδεία και αγωγή, παρέχοντας τους τα εφόδια για να καταστούν ικανοί ηγήτορες με άρτια επαγγελματική και επιστημονική κατάρτιση.
  • Να διοργανώνει από κοινού με τα Πανεπιστήμια, Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών και να διεξάγει επιστημονική έρευνα σε τομείς ενδιαφέροντος των Ενόπλων Δυνάμεων (Ε.Δ.).

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη ΣΝΔ παρέχονται παράλληλα ακαδημαϊκή, ναυτική και στρατιωτική εκπαίδευση.

  • Η ακαδημαϊκή εκπαίδευση αφορά στην επιστημονική γνώση των αντικειμένων των θετικών, εφαρμοσμένων, τεχνολογικών, κοινωνικών, ανθρωπιστικών και θεωρητικών επιστημών, που υποστηρίζουν τη ναυτική επιστήμη και τεχνολογία. Σε αυτήν υπάγονται όλα τα μαθήματα επιστημονικού χαρακτήρα, τα οποία υποστηρίζουν γνωσιολογικά την εκπαίδευση των σπουδαστών (θεωρητική και πρακτική) στο πεδίο της στρατιωτικής και ναυτικής εκπαίδευσης. Κάθε ακαδημαϊκό έτος χωρίζεται σε δύο εξάμηνα (χειμερινό και εαρινό), στο τέλος των οποίων πραγματοποιούνται γραπτές εξετάσεις.
  • Η στρατιωτική και ναυτική εκπαίδευση αφορά σε θεωρητικές, τεχνικές και πρακτικές γνώσεις και δεξιότητες, καθώς και στην πρακτική εξάσκηση και εφαρμογή της ναυτικής επιστήμης και τεχνολογίας στο οικείο επιχειρησιακό περιβάλλον. Η ναυτική εκπαίδευση περιλαμβάνει ετησίως αριθμό μικρών Χειμερινών Εκπαιδευτικών Πλόων, καθώς και τον πολυήμερο Θερινό Εκπαιδευτικό Πλου, κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο σε λιμένες του εσωτερικού και του εξωτερικού.

Οργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεύθυνση Ναυτικής Εκπαίδευσης

  • Γραφείο Εισαγωγικών Εξετάσεων

Είναι αρμόδιο επί της διαδικασίας υποδοχής υποψηφιοτήτων, οργάνωσης και εποπτείας των προκαταρκτικών εξετάσεων και κατάταξης των επιτυχόντων.

  • Τμήμα Προγραμματισμού Ναυτικής Εκπαίδευσης

Είναι αρμόδιο επί θεμάτων εκπαιδευτικών πλόων καθώς και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων των σπουδαστών εκτός Σχολής.

  • Τμήμα Διοίκησης Δοκίμων

Είναι αρμόδιο επί θεμάτων διοίκησης, οργάνωσης και μέριμνας των σπουδαστών. Οι Ν. Δόκιμοι είναι οργανωμένοι σε 8 Τμήματα, σε καθένα από τα οποία υπάρχουν σπουδαστές και από τις τέσσερις τάξεις.

  • Τμήμα Υποστήριξης Στρατιωτικής & Ναυτικής Εκπαίδευσης

Εποπτεύει και υποστηρίζει την υλοποίηση των προγραμμάτων Ναυτικής εκπαίδευσης.

  • Τμήμα Φυσικής και Ναυτικής Αγωγής

Είναι αρμόδιο επί θεμάτων φυσικής αγωγής και άθλησης των σπουδαστών, συγκρότησης αντιπροσωπευτικών αθλητικών ομάδων και βελτίωσης της αθλητικής υποδομής.

Διεύθυνση Ακαδημαϊκών Θεμάτων

  • Τμήμα Διδακτικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού.
  • Τμήμα Υποστήριξης ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, με αρμοδιότητες επί θεμάτων προπτυχιακών σπουδών, μεταπτυχιακών σπουδών, προγραμμάτων επιμόρφωσης, διπλωματικών εργασιών, ερευνητικών προγραμμάτων, συγγραμμάτων και εκδόσεων, εργαστηρίων και βιβλιοθηκών.
  • Τμήμα Πληροφορικών συστημάτων, με αρμοδιότητες επί θεμάτων γραμματειακής υποστήριξης των ακαδημαϊκών τομέων, πληροφορικών συστημάτων και μηχανοργάνωσης.

Μετά την αποφοίτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την αποφοίτησή τους, οι Ναυτικοί Δόκιμοι ονομάζονται Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και φέρουν το βαθμό του Σημαιοφόρου. Ανάλογα με τον βαθμό αποφοίτησης εγγράφονται με σειρά αρχαιότητας στην επετηρίδα των Αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Η αρχή της σταδιοδρομίας τους περιλαμβάνει την ένταξή τους σε πλοία του Στόλου, όπου υπηρετούν τα τρία πρώτα χρόνια της καριέρας τους ως μάχιμοι ή μηχανικοί Αξιωματικοί. Στο βαθμό του Σημαιοφόρου διέρχονται το πρώτο σχολείο επαγγελματικής κατάρτισης, κατά το οποίο εκπαιδεύονται στις διαδικασίες και στο υλικό των πλοίων που πρόκειται να χειριστούν και στα καθήκοντα που θα αναλάβουν ως νέοι αξιωματικοί. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων, υπάρχει η δυνατότητα, να επιλέξουν τη συνέχιση της σταδιοδρομίας τους σε Υποβρύχια, Ελικόπτερα, Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας ή στην Ομάδα Υποβρυχίων Καταστροφών (Ο.Υ.Κ.). Με την ένταξή τους σε μία από αυτές τις κατηγορίες, παρακολουθούν αντίστοιχα σχολεία εξειδίκευσης, αποκτώντας γνώσεις και δεξιότητες, οι οποίες θα τους ακολουθούν σε όλη τους τη ζωή.

Μετά τα τέσσερα (4) χρόνια στο βαθμό του Σημαιοφόρου, προάγονται στο βαθμό του Ανθυποπλοίαρχου και παρακολουθούν το Σχολείο Αξιωματικών Επιστασιών Πλοίων (ΣΑΕΠ), όπου αποκτούν περαιτέρω επαγγελματική κατάρτιση και εξειδίκευση. Ειδικότερα, οι μάχιμοι Ανθυποπλοίαρχοι αποκτούν ένα πτυχίο εξειδίκευσης από τα ακόλουθα: Οπλισμού (Πυροβολικού), Ανθυποβρυχιακού Πολέμου, Ναυτιλίας και Συννεννόησης.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας στο Πολεμικό Ναυτικό, η εκπαίδευση είναι συνεχής. Στους βαθμούς του Ανθυποπλοίαρχου, του Υποπλοίαρχου και του Πλωτάρχη έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως το Naval Postgraduate School (NPS) στην Καλιφόρνια ΗΠΑ, το Cranfield University στη Μ. Βρετανία, το Harvard University και το Massachusetts Institute of Technolology (MIT) στη Βοστώνη ΗΠΑ, καθώς και της Ελλάδας, όπως το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στους τομείς των Ηλεκτρονικών, της Μηχανολογίας Όπλων, των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, της Ναυπηγίας, της Επιχειρησιακής Έρευνας, του Management, κ.τ.λ.

Εκτός της εκπαίδευσης, την οποία μπορούν να λάβουν σε μεταπτυχιακό επίπεδο, έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα, όπως η Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) και η Σχολή Εθνικής 'Αμυνας (ΣΕΘΑ). Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα φοίτησης στις αντίστοιχες Σχολές Πολέμου και Σχολές Εθνικής 'Αμυνας χωρών - μελών του ΝΑΤΟ.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους στο Πολεμικό Ναυτικό, υπηρετούν σε πλοία του Στόλου με κορυφαία τη θέση του Κυβερνήτη, εάν πρόκειται για μάχιμο ή του Α΄ Μηχανικού, εάν πρόκειται για μηχανικό Αξιωματικό. Στη συνέχεια, αλλά και ενδιάμεσα κατά την καριέρα τους στο Στόλο, τοποθετούνται σε επιτελικές, διευθυντικές και διοικητικές θέσεις τόσο στο Πολεμικό Ναυτικό, όσο και στο ΓΕΕΘΑ ή το Υπουργείο Εθνικής 'Αμυνας.

Επίσης, έχουν τη δυνατότητα, να τοποθετηθούν σε θέσεις εξωτερικού, σε ελληνικές πρεσβείες, διασυμμαχικά στρατηγεία και κλιμάκια του Πολεμικού Ναυτικού. Ο ανώτατος βαθμός, στον οποίο μπορεί να προαχθεί ένας μάχιμος Αξιωματικός, είναι αυτός του Ναυάρχου και η ανώτατη θέση, στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί αυτή του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής 'Αμυνας. Αντίστοιχα για μηχανικό Αξιωματικό, ο ανώτατος βαθμός είναι του Αντιναυάρχου και η ανώτατη θέση αυτή του Γενικού Επιθεωρητή Πολεμικού Ναυτικού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

«Ιστορία ΣΝΔ 1845-1973», Φακίδη

«Ιστορία της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και συναφών γεγονότων (1971-2010)», Μάρκου Γ. Μάστρακα