Σχολή Ικάρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σχολή Ικάρων
Το έμβλημα της Σχολής Ικάρων
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Διοικητής Υποπτέραρχος (Ι) Σπυρίδων Παπαδάκης
Έτος ίδρυσης 1919

Η Σχολή Ικάρων (Σ.Ι.) είναι το Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα που προμηθεύει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία με αξιωματικούς.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1919, μετά το πέρας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη η πρώτη Στρατιωτική Σχολή Αεροπλοΐας, η οποία εκπαιδεύει χειριστές και παρατηρητές. Ταυτόχρονα η Ναυτική Αεροπορία δημιουργεί Κέντρα Εκπαίδευσης στο Τατόι και Παλαιό Φάληρο, τα οποία τροφοδότησαν με χειριστές και παρατηρητές το Μέτωπο κατά τις επιχειρήσεις της Μικράς Ασίας την περίοδο μέχρι το 1922.

Το 1926 αναβαθμίζεται η εκπαίδευση και χορηγούνται πτυχία Ιπταμένου Βομβαρδιστή, Ιπταμένου Φωτογράφου και άλλων ειδικοτήτων. Στις 19 Δεκεμβρίου 1929 ιδρύεται το Υπουργείο Αεροπορίας, που θέτει υπό ενιαία διοίκηση τις αεροπορικές δυνάμεις, που την εποχή αυτή η Αεροπορία δεν ήταν ανεξάρτητος κλάδος, αλλά χωρισμένη σε Αεροπορία Στρατού και Αεροπορία Ναυτικού.

Η Σχολή Αεροπορίας (ΣΑ), από τις πρώτες στον κόσμο Στρατιωτικές Αεροπορικές Σχολές, ιδρύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 στο αεροδρόμιο της Δεκέλειας και άρχισε να λειτουργεί στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου με ενιαία εκπαίδευση για τη Στρατιωτική και Ναυτική Αεροπορία. Η φοίτηση σ’ αυτήν ήταν τριετής και στη Σχολή εισέρχονταν απόφοιτοι του Γυμνασίου. Οι απόφοιτοι της Σχολής ονομάζονταν Ιπτάμενοι Ανθυποσμηναγοί, ενώ όσοι αποτύγχαναν στις πτήσεις αλλά σημείωναν επιτυχία στα θεωρητικά μαθήματα, έπαιρναν την ειδικότητα του Οικονομικού Αξιωματικού. Οι πρώτοι Ίκαροι ήταν 11 και η εκπαίδευσή τους έγινε αρχικά με αεροσκάφη Avro 621 Tutor και Avro 626.

Από το 1935 λειτουργούσε στη ΣΑ και δεύτερο τμήμα, το Τμήμα Υπαξιωματικών Χειριστών, διάρκειας δύο (2) ετών, από το οποίο αποφοιτούσαν Σμηνίες Χειριστές, ενώ το 1938 δημιουργήθηκε και τρίτο τμήμα, το Τμήμα Μηχανικών. Από τους κόλπους της Σχολής αποφοίτησαν οι περισσότεροι από εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στις εναέριες μάχες κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ο υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης.

Η έκρηξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου επιβάλλει τη μεταφορά της Σχολής στο Άργος, όπου λειτούργησε από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι τον Απρίλιο του 1941. Μετά τον Απρίλιο του 1941, η Σχολή μεταστάθμευσε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια στη νότια Ροδεσία, όπου λειτούργησε κανονικά από τον Σεπτέμβριο του 1941 μέχρι το καλοκαίρι του 1946. Η εκπαίδευση των Ελλήνων Ικάρων κατά τη διάρκεια του πολέμου έγινε στις Βρετανικές Μονάδες της Μέσης Ανατολής και της Νοτίου Ροδεσίας.

Το Μάρτιο του 1947 η Σχολή επανέρχεται στη Δεκέλεια. Η κανονική έναρξη της Σχολής άρχισε τον Οκτώβριο του 1947, όταν δέχτηκε τους πρώτους μαθητές που μετεκπαιδεύτηκαν στην Αγγλία. Η αρχική οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας στηρίχθηκε στα πρότυπα των Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών της Νότιας Ροδεσίας. Το σύστημα εκπαίδευσης αέρος που ακολουθήθηκε μετά τον επαναπατρισμό της Σχολής στην Ελλάδα, ήταν το ίδιο με αυτό των Σχολών της Νοτίου Ροδεσίας. Το 1950 επανήλθε από τις ΗΠΑ , όπου εκπαιδεύθηκε, η πρώτη Μοίρα Ικάρων. Από τότε η Αεροπορική εκπαίδευση άρχισε να επηρεάζεται από το Αμερικανικό σύστημα εκπαίδευσης.

Το 1952 αρχίζει για την Σχολή Ικάρων μια νέα περίοδος, η εποχή των αεροσκαφών JET. Η εκπαίδευση των Ικάρων στα αεριωθούμενα αεροσκάφη άρχισε το έτος 1953, χρονολογία που και η οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας άλλαξε και πήρε τη μορφή τυπικής Αμερικάνικης πτέρυγας, που μετονομάστηκε σε 121 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος (121 ΠΕΑ). Το 1952 ιδρύθηκε το Εκπαιδευτικό Κέντρο Εφέδρων Χειριστών (ΕΚΕΧ), κατά τα Βρετανικά και Αμερικάνικα πρότυπα και μέχρι το Σεπτέμβριο του 1958 εκπαιδεύτηκαν οκτώ σειρές εφέδρων χειριστών.

Η χρησιμότητα της Αεροπορίας, όπως αποδείχθηκε περίτρανα κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η τεχνολογική εξέλιξη οδήγησαν τη ΣΑ σ΄ένα δρόμο ραγδαίων εξελίξεων. Τα πτητικά μέσα, τα μέσα εκπαίδευσης εδάφους και το χρησιμοποιούμενο εκπαιδευτικό προσωπικό προσαρμόζονταν στις συνεχώς μεταβαλλόμενες και αυξανόμενες απαιτήσεις.

Το 1958 στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού της Σχολής γίνεται η μεταστέγασή της σε καινούριες εγκαταστάσεις στις οποίες η Σχολή Ικάρων λειτουργεί έως σήμερα. Με τη μεταστέγασή της δημιουργούνται και εξοπλίζονται τα διάφορα εργαστήρια. Το κύρος και η αίγλη της ΣΑ ξεπερνούν τα Ελληνικά σύνορα και έτσι το 1962 έρχονται και εκπαίδευση στη Σχολή οι πρώτοι αλλοδαποί μαθητές από τη Λιβύη. Στα χρόνια που ακολούθησαν αποφοίτησαν από τη σχολή μαθητές από πολλά κράτη της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής

Το 1964 η ΣΑ γίνεται Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, ισότιμο με τα άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας υπαγόμενη στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, μέσω του ΓΕΑ. Η φοίτηση στη Σχολή μέχρι το 1966 ήταν τριετής. Από το 1967 και με την είσοδο της 43ης σειράς η φοίτηση στη Σχολή γίνεται τετραετούς διάρκειας. Το 1967 θεσμοθετήθηκαν όλες οι λεπτομέρειες που αφορούν στην οργάνωση και λειτουργία της Σχολής και η Σχολή Αεροπορίας μετονομάστηκε σε Σχολή Ικάρων (ΣΙ).

Από το 1975, ξεκινώντας η Σχολή Ικάρων την προσπάθεια αναβάθμισης της παρεχομένης στους Ικάρους εκπαίδευσης, άρχισε τη μελέτη εκσυγχρονισμού των εργαστηρίων που είχε η Σχολή από χρόνια για την εκπαίδευση της θεωρητικής διδασκαλίας, αναβαθμίζοντάς τα από 3 σε 10 (1986), τα οποία στεγάζονται σε 4 διαφορετικά κτίρια συνολικής έκτασης 2500 m².

Από το 1991, η Σχολή Ικάρων δέχεται και μαθήτριες Μηχανικούς - Ειδικότητες, ενώ από το 2002 δέχεται και μαθήτριες Ιπτάμενες, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τη ΣΣΕ και τη ΣΝΔ (Μαθήτριες Όπλων και Μαθήτριες Μάχιμες, αντίστοιχα).

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ακαδημαϊκό έτος, χωρίζεται σε δύο (2) εξάμηνα των 16 εβδομάδων στο τέλος των οποίων πραγματοποιούνται οι γραπτές εξετάσεις. Η Σχολή Ικάρων παράγει Αξιωματικούς με τις εξής ειδικότητες:

  1. Ιπτάμενους
    1. Ιπτάμενος (Ι)
  2. Μηχανικούς
    1. Mηχανικός Αεροσκαφών (ΜΑ)
    2. Μηχανικός Ηλεκτρονικών (ΜΗ)
    3. Μηχανικός Εγκαταστάσεων (ΜΕ)
  3. Ελεγκτές Αεράμυνας
    1. Ελεγκτές Αεράμυνας (ΕΑ)


Η εισαγωγή στις ειδικότητες των Ιπταμένων και των Μηχανικών γίνεται με το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων από το θετικό πεδίο, ενώ οι άλλες ειδικότητες απονέμονται σε όσους δεν συνεχίζουν την πτητική τους εκπαίδευση. Ειδικά η ειδικότητα του Ελεγκτή Αεράμυνας, μέχρι πρόσφατα, αποδιδόταν σε Ικάρους που για διάφορους λόγους δεν περάτωσαν την πτητική τους εκπαίδευση. Τα τελευταία χρόνια όμως εισάγονται απευθείας στη ΣΙ με αυτή την ειδικότητα. Η ΣΙ δεν παράγει πλέον αξιωματικούς άλλων ειδικοτήτων πέρα των παραπάνω προαναφερθέντων

Εξωτερικοί Συνδέσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Το άρθρο βασίζεται σε αντίστοιχο άρθρο του typos.com.cy.