Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων
Στο κέντρο απεικονίζεται μια φλογοφόρος ροιά, το ελλειπτικό περίγραμμα της οποίας φέρει την ονομασία της Σχολής, ενώ πλαισιώνεται από δύο διασταυρωμένα τυφέκια με ξιφολόγχες και δύο ξίφη, μια κάννη κανονιού και κλαδιά δάφνης. Στο κάτω μέρος αναγράφεται το έτος ίδρυσης (1828) και στο πάνω ο θυρεός της Ελληνικής Δημοκρατίας και το σύνθημα της Σχολής, «Ἄρχεσθαι μαθὼν ἄρχειν ἐπιστήσει»
Το έμβλημα της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων
Χρονολογία
ίδρυσης
1 Ιουλίου 1828
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Υπαγωγή Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Έδρα Βάρη Αττικής
Σύνθημα Ἄρχεσθαι μαθὼν ἄρχειν ἐπιστήσει
«Όταν μάθεις να διοικείσαι, θα μάθεις να διοικείς»
Πόλεμοι
Διακρίσεις Βλέπε βραβέυσεις
Διοικητές
Διοικητής Ταξίαρχος (ΔΒ) Γεώργιος Αρβανίτης

Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (Σ.Σ.Ε.) είναι Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ) του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ιδρύθηκε στο Ναύπλιο την 1η Ιουλίου 1828 με διάταγμα του Ιωάννη Καποδίστρια, αποτελώντας σχολή αξιωματικών.

Για αρκετό καιρό (1894-1982) έδρευε σε εγκαταστάσεις βόρεια του Πεδίου του Άρεως στην Αθήνα, όπου σήμερα στεγάζεται το Πρωτοδικείο Αθηνών, εκτός του παλαιού Διοικητηρίου, στο οποίο σήμερα στεγάζεται η Σχολή Εθνικής Άμυνας. Το 1982 μετακινήθηκε στο σημερινό της στρατόπεδο στη Βάρη. Εκεί βρίσκονται στρατώνες, σύγχρονες κτηριακές εγκαταστάσεις, υπαίθριοι χώροι εκπαίδευσης και αθλητισμού, καθώς και το Μουσείο της Σχολής.

Η φοίτηση στη Σχολή Ευελπίδων (μια από τις αποκαλούμενες «παραγωγικές σχολές» στην ορολογία των Ενόπλων Δυνάμεων) διαρκεί τέσσερα χρόνια και οι Ευέλπιδες αποφοιτούν με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Τα τελευταία χρόνια η εγγραφή στη Σχολή ημεδαπών μαθητών ακολουθεί το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων παράλληλα με τεστ και αθλητικές επιδόσεις. Στη Σ.Σ.Ε. φοιτούν επίσης και αλλοδαποί μαθητές - στελέχη ξένων Ενόπλων Δυνάμεων.

Ίδρυση - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1828 Ο Ιωάννης Καποδίστριας θέλοντας να πλαισιώσει το Τακτικό Σώμα Στρατού με ικανά στελέχη[1], προχωρησε με διάταγμα στην ίδρυση στρατιωτικής σχολής την οποία και ονόμασε Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Ως πρότυπο έθεσε τη Γαλλική Πολυτεχνική Σχολή (École Polytechnique), δημιούργημα του Ναπολέοντα. Ανέθεσε την εποπτεία της συγκρότησης και οργάνωσης στον Βαυαρό Συνταγματάρχη Καρλ Βίλχελμ φον Χάιντεκ (Karl Wilhelm von Heideck, 1788–1861), ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή διευθυντής του Τακτικού Στρατού. Ο ίδιος ο Καποδίστριας ονόμασε τους πέντε πρώτους μαθητές «Ευέλπιδες».[2]

Την 1η Ιουλίου 1828 η Σχολή ιδρύεται στο Ναύπλιο με προσωρινό τίτλο «Λόχος των προγυμναστών», ενώ η διεύθυνσή της ανατίθεται στον Ιταλό υπολοχαγό Ρωμύλο ντε Σαντέλι, ο οποίος όμως αποδείχθηκε ανεπαρκής για ένα τέτοιο εγχείρημα. Έτσι, την ίδια χρονιά ο Καποδίστριας τον αντικαθιστά με τον Γάλλο λοχαγό του Πυροβολικού Ανρί Πωζιέ. Οι πρώτοι οκτώ Ανθυπολοχαγοί Πυροβολικού αποφοίτησαν το 1831, στους οποίους φόρεσε τις επωμίδες ο ίδιος ο Καποδίστριας. Το 1831 ο Καποδίστριας διορίζει στην θέση του διευθυντή της Σχολής τον Ρώσο Αντισυνταγματάρχη Πυροβολικού Νικόλαο Ραϊκόφ.

Στόχος της κυβέρνησης ήταν η σχολή να εκπαιδεύσει δημόσιους μηχανικούς οι οποίοι θα αναλάμβαναν κρατικά τεχνικά έργα και στην συνέχεια έργα για την οχύρωση της χώρας.[3] Η διάρκεια της εκπαίδευσης καθορίστηκε στα 3 έτη. Το 1834[4] τα έτη σπουδών αυξήθηκαν στα 8 και προστέθηκαν περισσότερα μαθήματα, εισάγονται δε μαθητές ηλικίας από 12 ετών.

Την ίδια χρονιά η σχολή μεταφέρεται στην Αίγινα, στο κτίριο του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου, ενώ το 1837 στον Πειραιά, ακριβώς απέναντι από το Παλαιό Ταχυδρομείο, (σημερινό πολιτιστικό κέντρο) στο κτήριο που υφίσταται μέχρι σήμερα. Το 1840 αναλαμβάνει την διεύθυνση της σχολής ο Αντισυνταγματάρχης Σπύρος Μήλιος, ο πρώτος Έλληνας διευθυντής. Αμέσως εφαρμόζει νέο Κανονισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας, αυξάνει σε 6 τα έτη φοίτησης και καθιερώνει γραπτές εισαγωγικές εξετάσεις.

Στις 11 Απριλίου του 1846 εκδηλώνεται ένοπλη στάση των Ευέλπιδων καταλαμβάνοντας τη Σχολή τους στον Πειραιά. Συνέπεια αυτης ήταν το προσωρινό κλείσιμο της Σχολής και η αποβολή των Ευέλπιδων, μεταξύ των οποίων ήταν και ο γιος του τότε υπουργού Στρατιωτικών. Αιτία της στάσης ήταν η ποιότητα του συσσιτίου και η εσωτερική αυστηρότητα. Τελικά η Σχολή άνοιξε στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους με νέο αυστηρότερο κανονισμό.

Το 1854 η Σχολή μεταφέρεται στην Αθήνα και στεγάζεται προσωρινά στο Μέγαρο της Δουκίσσης της Πλακεντίας (σημερινό Βυζαντινό Μουσείο) μέχρι το 1857. Το 1866 η διδασκαλία κατανέμεται σε πέντε έτη. Το 1867 διακόπηκε η λειτουργία της Σχολής και το 1870 επαναλειτουργεί με 7 χρόνια σπουδών. Το 1870 - 1882 δίνεται η δυνατότητα σε ιδιώτες να παρακολουθούν τις σπουδές και να αποφοιτούν με το δίπλωμα «Γεωμέτρου» (Πολιτικού Μηχανικού). Το 1882 η εκπαίδευση μειώθηκε στα 5 έτη και συμπεριλάμβανε δύο περιόδους, των φυσικομαθηματικών επιστημών και των στρατιωτικών επιστημών.

Στολές ευέλπιδων περί το 1885, από τον Πάνο Αραβαντινό. Έφιππος εικονίζεται ο τότε διοικητής της Σχολής, Πάνος Κολοκοτρώνης.

Το 1881-1885 διοικητής ανέλαβε ο Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού Πάνος Κολοκοτρώνης, υιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η διοίκηση του αποτέλεσε σταθμό για την σχολή και γι' αυτό χαρακτηρίσθηκε και ως αναμορφωτής της. Το 1894 η σχολή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα στην περιοχή του Πεδίου του Άρεως σε συγκρότημα κτιρίων, που κτίσθηκαν με δωρεά του Εθνικού Ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί από την πορεία της σχολής, αφού προηγουμένως είχε ξαναμεταφερθεί στον Πειραιά. Το 1898 διοικητής αναλαμβάνει ο Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού Νικόλαος Ζορμπάς.

Το 1911 και μέσα σε κλίμα αναδιοργάνωσης του στρατού με αφορμή τη επικείμενη αναμέτρηση της Ελλάδας με την Τουρκία, ήρθε Γαλλική στρατιωτική αποστολή με επικεφαλής τον στρατηγό Εϊντου ώστε να βοηθήσει στην οργάνωση της σχολής. Το 1912 διοικητής αναλαμβάνει ο Γάλλος Συνταγματάρχης Λ. Ζενέν (L. Genin). Για δεύτερη φορά χρησιμοποιείται ως πρότυπο τη Γαλλική Στρατιωτική Ακαδημία του Σεν Συρ (École de Saint Cyr). Συνέπεια αυτών ήταν να αποφασισθεί η εκπαίδευση των Ευελπίδων να γίνει συντομότερη δηλαδή λιγότερο θεωρητική και περισσότερο πρακτική ενώ έγινε και η συγχώνευση των σχολών Ευελπίδων και Υπαξιωματικών.

Στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913 η σχολή διέκοψε τη λειτουργία της για έξι μήνες λόγω επιστράτευσης και συμμετοχής των Ευελπίδων σε αυτόν.[5] Το 1914 καθιερώνεται η λειτουργία «Προπαρασκευαστικού Λόχου Υποψηφίων Ευελπίδων» με διάστημα φοίτησης τους 10 μήνες, λειτούργησε στην Κέρκυρα για ένα έτος και στην συνέχεια μεταφέρθηκε στην Αθήνα στα κτίρια της ΣΣΕ οπού παρέμεινε για 6 έτη και μετά διαλύθηκε. Το 1915 τα δίδακτρα της σχολής καταργούνται και τα έξοδα λειτουργίας αναλαμβάνει το Δημόσιο. Με αυτήν την απόφαση σηματοδοτείται πλέον η εισαγωγή στην σχολή φοιτητών από διάφορα κοινωνικά στρώματα.

Κατά την Μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922 όλοι οι Ευέλπιδες θα συμμετάσχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το 1920 η διάρκεια φοίτησης στη Σχολή γίνεται τριετής. Το 1924 η φοίτηση στη Σχολή Ευελπίδων αυξήθηκε στα 4 έτη και περιλάμβανε ακαδημαϊκά και στρατιωτικά μαθήματα πεδίου ενώ επαναδημιουργήθηκε η σχολή Υπαξιωματικών. Παράλληλα επανακαθιερώνεται η οικονομική εισφορά εκτός ορισμένων απαλλαγών. Το 1926 καθιερώνεται στην σχολή η δοκιμασία σε αθλήματα του στίβου.

Το 1928 εορτάζονται με επισημότητα τα 100 χρόνια από την ίδρυση της Σχολής. Το χρονικό διάστημα 1934 - 1940 η διάρκεια της φοίτησης είναι 3 έτη και υπάρχει ιδιαίτερη προπαρασκευή των φοιτητών αφού λόγω της διεθνούς κατάστασης διαφαινόταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Αυτή η προετοιμασία θα έχει ως αποτέλεσμα τα ηρωικά κατορθώματα στο μέτωπο και τιμώντας τον τίτλο τον οποίο τους απέδωσε ο Καποδίστριας ως «την καλή ελπίδα του έθνους». Το 1940 με την κήρυξη του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου, οι Ευέλπιδες είναι πανέτοιμοι και τοποθετούνται άμεσα στα πεδία μαχών ή σε οργανικές θέσεις. Στη σχολή παρέμειναν μόνο οι Ευέλπιδες Ι τάξης μαζί με τους εκπαιδευτές.
Στις 28 Μαϊου 1941 η σχολή αναστέλλει την λειτουργία της λόγω της εισβολής των Γερμανικών δυνάμεων και της συνθηκολόγησης του Τσολάκογλου με τους Γερμανούς, τους ηττημένους Ιταλούς και τους περί αυτών Αλβανούς και Βούλγαρους.
Στις 19 Οκτωβρίου 1944 η σχολή επαναλειτούργησε αμέσως μετά την απελευθέρωση με μαθητές τους Ευέλπιδες 1ης και 2ας τάξης που φοιτούσαν πριν από τον πόλεμο, διακόπτει ξανά λόγω του εμφυλίου και λειτουργεί εκ νέου τον Αύγουστο του 1945 με την εισαγωγή της πρώτης μεταπολεμικής σειράς Ευελπίδων ύστερα από διαγωνισμό. Ο χρόνος φοίτησης περιορίστηκε λόγω της ανάγκης που είχε ο Ελληνικός Στρατός σε στελέχη 2 έτη για ιδιώτες και 6 μήνες για εθελοντές Ανθυπασπιστές και Υπαξιωματικούς. Το 1947 μετατρέπεται η σχολή, από Τάγμα Ευελπίδων σε Σύνταγμα Ευελπίδων, κατόπιν αποφάσεως εισαγωγής περισσότερων φοιτητών.
Το 1949, η φοίτηση στη Σχολή αυξήθηκε στα τρία χρόνια. Το 1961 η εκπαίδευση θεωρήθηκε ισότιμη με τα υπόλοιπα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και φοίτηση στη Σχολή έγινε τέσσερα χρόνια. Από εκείνη την χρονιά έχουμε και Ευέλπιδες από άλλα Κράτη.

Στις 21 Απριλίου του 1967 οι Ευέλπιδες υπό τον Δ. Ιωαννίδη συμμετέχουν στο Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, αναπτυσσόμενοι από λόφο Στρέφη και φυλακές Αβέρωφ μέχρι λεωφόρο Πατησίων αποκόπτοντας τους δρόμους προς το κέντρο της Αθήνας. Το 1975 η σχολή δέχεται Ευέλπιδες από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Το 1978 στις 21 Δεκεμβρίου η σχολή συμπλήρωσε 150 χρόνια παρουσίας η οποία εορτάσθηκε με μεγάλη λαμπρότητα.

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1982 η σχολή μεταστεγάσθηκε στο νέο σύγχρονο σημερινό της στρατόπεδο, που βρίσκεται νοτιοανατολικά των Αθηνών, στη Βάρη Αττικής σε έκταση 4.310 στρεμμάτων.

Το 1983 γίνεται η εισαγωγή φοιτητών με το σύστημα των Πανελλήνιων Εξετάσεων. Το 1991 μια σημαντική αλλαγή γίνεται, για πρώτη φορά στην ιστορία της η σχολή θα δεχτεί τις πρώτες γυναίκες Ευέλπιδες. Σήμερα η σχολή είναι ισότιμη με τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας.

Στρατιωτικές Επιχειρήσεις - Μάχες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πεσόντες Αξιωματικοί - Ευέλπιδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΣΣΕ προσέφερε τις υπηρεσίες της στην Ελλάδα με χιλιάδες αξιωματικούς οι οποίοι είτε καθοδήγησαν τις Ένοπλες Δυνάμεις είτε θυσιάστηκαν στα πεδία μαχών για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Χρονολογία Πολεμικές συγκρούσεις Πεσόντες Αξιωματικοί Πεσόντες Ευέλπιδες Σύνολο
Περίοδος Όθωνα 3 3
1866 - 1869 Κρητική Επανάσταση 1 1
1897 Κρητική Επανάσταση 2 2
1897 Ελληνο-Τουρκικός 1 1
1904 - 1908 Μακεδονικός Αγώνας 3 3
1912 - 1913 Βαλκανικοί Πόλεμοι 25 8 33
1918 Μακεδονικό Μέτωπο 7 7
1919 Ουκρανία[6] 2 2
1919 - 1922 Μικρασιατική εκστρατεία 85 85
1923 - 1938 Αεροπόροι σε Υπηρεσία 13 13
1927 Σε Υπηρεσία 1 1
1935 Κίνημα του 1935 1 1
1940 - 1941
1941 Μάιος

Μάχη της Κρήτης
126
3
2
9
128
12
1941 - 1944 Κατοχή-Αντίσταση 110 33 143
1942 - 1945 Β. Αφρική και Νησιά 15 3 18
1944 - 1945 8 8
1945 - 1949 Εμφύλιος Πόλεμος 271 271
1950 Σε Άσκηση 2 2
1950- 1953 Κορέα 6 6
1954 Σε Υπηρεσία 15 15
1974 Κύπρος 9 9
Σύνολο 699 65 764

Διακεκριμένοι απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην διάρκεια λειτουργίας της ΣΣΕ υπήρξαν Ευέλπιδες οι οποίοι ήταν πρωταγωνιστές στην Ελληνική Ιστορία. Ευέλπιδες οι οποίοι διακρίθηκαν τόσο στον στρατιωτικό χώρο όσο και στην επιστήμη και στην πολιτική της Ελλάδος.

Σκοπός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σκοπός και αποστολή της ΣΣΕ είναι:

  • Να παρέχει στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς τους Μόνιμους Αξιωματικούς, οι οποίοι με στρατιωτική μόρφωση ανωτάτου επιπέδου, στρατιωτική αρετή και κοινωνική και πολιτική παιδεία να αποτελέσουν το μέλλον για τους ηγέτες των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.
  • Να μεταδίδει τη γνώση στους Ευέλπιδές της με την έρευνα και διδασκαλία της στρατιωτικής επιστήμης και τεχνολογίας.
  • Την ανάπτυξη των στρατιωτικών αρετών, της αγάπης προς την πατρίδα, του σεβασμού της δημοκρατίας, της υπακοής προς το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους και της αφοσίωσης προς το στρατιωτικό καθήκον.

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης Καποδίστριας οραματίστηκε μια σχολή με στρατιωτική και κοινωνική αγωγή και επιστημονική κατάρτιση.

Η ΣΣΕ είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του κράτους ισότιμο με τα υπόλοιπα Ιδρύματα Πανεπιστημιακού επιπέδου. Η είσοδος στη Σχολή επιτυγχάνεται με υψηλή βαθμολογία στις εισιτήριες πανελλήνιες εξετάσεις και η φοίτηση διαρκεί 4 χρόνια. Κάθε έτος χωρίζεται σε δύο εξάμηνα. Οι Ευέλπιδες κατανέμονται σε μια από τις ειδικότητες της σχολής οι οποίες είναι τα Όπλα και τα Σώματα του Ελληνικού Στρατού.[9].

Η εκπαίδευση περιλαμβάνει:

  • Ακαδημαϊκή εκπαίδευση

Μαθήματα Στρατιωτικού ενδιαφέροντος και μαθήματα γενικής Ακαδημαϊκής μόρφωσης και καλύπτει το 50% του συνολικού χρόνου εκπαίδευσης. Τομέας Θεωρητικών Σπουδών Τομέας Μαθηματικών και Επιστημών Μηχανικού Τομέας Φυσικών Επιστημών Tομέας Φυσικής και Πολιτισμικής Αγωγής Σκοπός είναι να παράσχει ευρεία στρατιωτική, επιστημονική και τεχνική μόρφωση.

  • Εφαρμοσμένη στρατιωτική εκπαίδευση

Εκπαίδευση στις θεωρητικές, τεχνικές και πρακτικές γνώσεις στην πρακτική εξάσκηση και εφαρμογή της στρατιωτικής επιστήμης και τεχνολογίας στο επιχειρησιακό περιβάλλον του Στρατού Ξηράς. Ασκήσεις συνεργασίας μεταξύ των Όπλων-Σωμάτων του Στρατού Ξηράς και των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και καλύπτει το 38% αυτής. Σκοπός είναι η διαμόρφωση αξιωματικών του Στρατού Ξηράς, ικανών ηγητόρων με άρτια επαγγελματική κατάρτιση προσαρμογή στη στρατιωτική ζωή και απόκτηση στρατιωτικής κρίσης.

  • Σωματική αγωγή

Καλύπτει το 12% της συνολικής εκπαίδευσης και περιλαμβάνει γυμναστική και άθληση. Σκοπός είναι οι Ευέλπιδες να αποκτήσουν υψηλό βαθμό αντοχής και άριστη φυσική κατάσταση.

Μετά από τα 4 χρόνια σπουδών, οι Ευέλπιδες αποφοιτούν ονομαζόμενοι Ανθυπολοχαγοί Όπλων και Σωμάτων και κατατάσσονται σε ένα από τα έξι όπλα ή τα τρία σώματα. Ως Αξιωματικοί έχουν την δυνατότητα να εκπαιδευτούν σε διάφορες στρατιωτικές σχολές του εσωτερικού και εξωτερικού για την απόκτηση εξειδίκευσης στον κλάδο τους. Στην σχολή σήμερα εκπαιδεύονται και φοιτητές από άλλα Κράτη.

Οργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Διεύθυνση Σχολής
  • Σύνταγμα Ευελπίδων

Το Σύνταγμα Ευελπίδων είναι οργανωμένο σε 2 Τάγματα των 5 Λόχων το καθένα. Τα Τάγματα ονομάζονται προς τιμήν ηρώων 1ο Τάγμα Ευελπίδων «Τ/χης (ΠΖ) Βελισσάριος Ιωάννης και 2ο Τάγμα Ευελπίδων «Τ/χης (ΠΒ) Ιωάννης Παπαρρόδου. Ο κάθε Λόχος έχει 27 θαλάμους των 4 ατόμων, ο καθένας στον οποίο υπάρχουν Ευέλπιδες και από τις τέσσερις τάξεις. Επιπλέον το Σύνταγμα διαθέτει Επιτελείο και Γραμματεία.

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ελληνικό Κράτος έχοντας αναγνωρίσει την προσφορά της ΣΣΕ στις υπηρεσίες του Έθνους έχει απονείμει:

Παραπομπές - Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιωάννης Καποδίστριας: «...δια την στρατιωτικήν και επιστημονικήν εκπαίδευσιν των νέων καλών οικογενειών, οι οποίοι όφειλαν μιαν ημέραν να εισέλθουν ως Αξιωματικοί εις το Τακτικόν Σώμα...»
  2. για να υποδείξει στους Έλληνες ότι οι ελπίδες της Ελλάδος στηρίζονται στους μορφωμένους αξιωματικούς, όπως γράφει ο Ανδρέας Καστάνης στο ιστορικό λεύκωμα «Ο Εύελπις»
  3. Μέχρι την αναδιοργάνωσή της από τον Χαρίλαο Τρικούπη, όλοι σχεδόν οι τεχνικοί επιστήμονες της χώρας ήταν απόφοιτοι της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Μάλιστα για να διακρίνονται οι μηχανικοί δόθηκε η ονομασία «πολιτικός μηχανικός» στους μη προερχόμενους από το στράτευμα
  4. στη Σχολή φοιτούν και οι μέλλοντες αξιωματικοί του Ναυτικού, θεσμός που διατηρήθηκε μέχρι το 1884, οπότε άρχισε να λειτουργεί η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων
  5. Β/Δ άρθρο 3 «...εκλειψάσης της ανάγκης ούτοι επανέρχονται εις το σχολείον προς εξακολούθησιν των σπουδών των».
  6. επιχειρήσεις των Συμμαχικών δυνάμεων εναντίον των Ρώσων Μπολσεβίκων, με το Συμμαχικό εκστρατευτικό Σώμα, Ελληνικό Α' Σώμα στρατού.
  7. αποφοίτησε όταν η Στρατιωτική Σχολή Υπαξιωματικών είχε συγχωνευθεί με την ΣΣΕ
  8. Ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός νεκρός κατά των Ελληνο-Ιταλικό Πόλεμο. Έπεσε στην μάχη της Φούρκας Τσούκα την 1η Νοεμβρίου 1940.
  9. Τα όπλα είναι έξι: Πεζικό, Τεθωρακισμένα, Πυροβολικό, Μηχανικό, Διαβιβάσεις, Αεροπορία Στρατού. Τα Σώματα της σχολής είναι τρία: Τεχνικό, Εφοδιασμού - Μεταφορών, Υλικού Πολέμου

Πηγές - Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η γέννηση της σχολής. Εφημερίδα «Καθημερινή», ένθετο «7 Ημέρες». (24 Αυγούστου 1997)
  • Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Άρθρο του περιοδικού «Πτήση», Δεκέμβριος 1997.
  • Ιστορία των Στολών της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων 1829-1991, εκδ. Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, Αθήνα 1992
  • Καστάνης, Ανδρέας: Η Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων (1828-1834). Ελληνικά Γράμματα, Ιούνιος 2000. ISBN 960-344-964-4
  • Μυλωνάς, Γιάννης & Καστάνης, Ανδρέας: Ο Εύελπις. Στρατηγικές εκδόσεις. ISBN 978-960-7178-42-8

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]