Οξείδιο του βηρυλλίου

Οξείδιο του βηρυλλίου
Γενικά
Όνομα IUPAC	Οξείδιο του βηρυλλίου
Άλλες ονομασίες	Μπέρλοξ Βηρυλλία Κεραμικό βηρυλλίας Βρωμελλίτης Σούπερ βηρυλλία Θερμαλόξ
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος	BeO
Μοριακή μάζα	25,01 amu
Αριθμός CAS	131304-56-9
SMILES	[Be]=O
InChI	1S/Be.O
Αριθμός EINECS	215-133-1
Αριθμός RTECS	DS4025000
Αριθμός UN	1566
PubChem CID	14775
ChemSpider ID	14092
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης	2.507 °C
Σημείο βρασμού	3.900 °C
Πυκνότητα	3.020 kg/m3
Δείκτης διάθλασης , nD	1,7
Εμφάνιση	Λευκό κρυσταλλικό στερεό
Χημικες ιδιότητες
Επικινδυνότητα
Καρκινογόνο Πολύ τοξικό (T+) Ερεθιστικό (Xi)
Φράσεις κινδύνου	R49, R25, R26, R36/37/38, R43, R48/23
Φράσεις ασφαλείας	S53, S45
Κίνδυνοι κατά NFPA 704	0 4 0
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά

To οξείδιο του βηρυλλίου ή μπέρλοξ ή βηρυλλία ή κεραμικό βηρυλλίας ή βρωμελλίτης ή σούπερ βηρυλλία ή θερμαλόξ είναι μια ανόργανη ένωση με χημικό τύπο BeO. Στην εμφάνιση είναι ένα λευκό κρυσταλλικό στερεό που είναι ένας ηλεκτρικός μονωτής με μια θερμική αγωγιμότητα υψηλότερη από κάθε άλλο μη μεταλλικό υλικό, με μόνη εξαίρεση το διαμάντι. Ξεπερνά μάλιστα και ορισμένα μέταλλα. To υψηλό σημείο τήξης του οδηγεί στη χρήση του ως ένα πυρίμαχο υλικό. Βρίσκεται στη φύση με τη μορφή του ορυκτού βρωμελλίτη. Ιστορικά, το οξείδιο του βηρυλλίου ονομαζόταν γλουσίνα ή οξείδιο του γλουσίνιου.

Παραγωγή

To οξείδιο του βηρυλλίου μπορεί να παραχθεί με τις ακόλουθες χημικές αντιδράσεις:

$\mathrm{BeCO_3 \xrightarrow{\triangle} BeO + CO_2 \uparrow}$
$\mathrm{Be(OH)_2 \xrightarrow{\triangle} BeO + H_2O \uparrow}$
$\mathrm{2Be + O_2 \xrightarrow{} 2BeO}$

Αναφλέγοντας μεταλλικό βηρύλλιο στον ατμοσφαιρικό αέρα παράγεται ένα μίγμα από οξείδιο του βηρυλλίου και αζίδιο του βηρυλλίου..

Χημική συμπεριφορά

Αντίθετα από τα οξείδια των άλλων αλκαλικών γαιών, που έχουν βασική συμπεριφορά, το οξείδιο του βηρυλλίου έχει περισσότερο αμφοτερική συμπεριφορά, παρά καθαρά βασική. Το οξείδιο του βηρυλλίου σχηματίζεται σε υψηλές θερμοκρασίες (>800°C) και είναι γενικά χημικά αδρανές. Το οξείδιο του βηρυλλίου είναι πρακτικά αδιάλυτο στο νερό, αλλά διαλύεται εύκολα σε θερμό υδατικό διάλυμμα διφθοριδίου του αμμωνίου (NH₅F₂), καθώς επίσης και σε μίγμα από θερμό πυκνό θειικό οξύ (Η₂SO₄) και θειικού αμμωνίου [(NH₄)₂SO₄]. Το βαμμένο οξείδιο του βηρυλλίου διαλύεται μόνο σε πυκνό θειικό οξύ και άφνιο ενώ το τηγμένο μόνο σε άφνιο). Με βάσεις σχηματίζει υδατοδιαλυτά βηρυλλικά άλατα. Το οξείδιο του βηρυλλίου δεν αντιδρά με υδρογόνο και είναι σταθερό στην επίδραση των περισσότερων μετάλλων. Σε θερμοκρασίες γύρω στους 2.000°C, το οξείδιο του βηρυλλίου, παρουσία χαλκού, ανάγεται από άνθρακα με το σχηματισμό κράματος χαλκού - βηρυλλίου (2 - 4% βηρύλλιο), που χρησιμοποιείται στην παρασκευή βηρυλλιακού μπρούντζου.