Λιονέλ Μέσι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λιονέλ Μέσι

Ο Μέσι με τη φανέλα της εθνικής Αργεντινής
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομα Λιονέλ Αντρές Μέσι Κουτσιτίνι
Ημερ. γέννησης 24 Ιουνίου 1987 (1987-06-24) (27 ετών)
Τόπος γέννησης Ροσάριο, Αργεντινή
Ύψος 1,69 m
Θέση Επιθετικός
Πληροφορίες συλλόγου
Ομάδα Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα
Νούμερο φανέλας 10
Ομάδες νέων
1995–2000 Flag of Argentina.svg Νιούελς Ολντ Μπόις
2000–2003 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
2003–2004 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα Γ 8 (5)
2004–2005 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα Β 22 (6)
2004– Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 291 (256)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
2004–2005 Flag of Argentina.svg Αργεντινή U20 16 (11)
2008 Flag of Argentina.svg Αργεντινή U23 5 (2)
2005– Flag of Argentina.svg Αργεντινή 95 (44)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 15 Νοεμβρίου 2014.

† Συμμετοχές (Γκολ).

‡ Οι συμμετοχές και τα γκολ στις εθνικές ομάδες έχουν ανανεωθεί έως 14 Ιουλίου 2014.

Ο Λιονέλ Αντρές Μέσι Κουτσιτίνι (ισπανικά: Lionel Andrés Messi Cuccittini[1]) επίσης γνωστός ως Λέο Μέσι, γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1987 στο Ροσάριο της Αργεντινής, είναι Αργεντινός διεθνής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα και της εθνικής Αργεντινής.

Γνωστός με το ψευδώνυμο «La Pulga» λόγω της εκρηκτικότητας και του ύψους του, κι έχοντας λάβει αρκετές βραβεύσεις, θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του αθλήματος. Τα στατιστικά του μιλάνε από μόνα τους: ο Μέσι είναι ο καλύτερος σκόρερ της Πριμέρα Ντιβιζιόν και του παγκοσμίου ποδοσφαίρου στη διάρκεια μίας σεζόν και δεύτερος καλύτερος σκόρερ του Τσάμπιονς Λιγκ πίσω από τον Ραούλ, διοργάνωση στην οποία έχει τερματίσει πρώτος σκόρερ τέσσερις συνεχόμενες σεζόν, κάτι που αποτελεί και ρεκόρ. Είναι μαζί με τον Μίροσλαβ Κλόζε ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του 21ου αιώνα σύμφωνα με την IFFHS και ο πρώτος σκόρερ της ιστορίας σε διάστημα ενός ημερολογιακού έτους, έχοντας προσπεράσει τους Γκερντ Μίλερ και Πελέ σύμφωνα με το Guinness World Records.

Ο Λιονέλ Μέσι αγωνιζόταν με την Νιούελς Ολντ Μπόις στην Αργεντινή προτού μετακομίσει στην Ευρώπη για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα σε ηλικία 13 ετών. Μεταξύ των αρκετών τίτλων που έχει κατακτήσει, περιλαμβάνονται τρία Τσάμπιονς Λιγκ, πέντε Πρωταθλήματα Ισπανίας, δύο Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, δύο Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων, ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο U-20. Είναι έτσι ο αλλοδαπός ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους τίτλους στην ιστορία της Μπαρτσελόνα. Η καριέρα του είχε πολλές διακυμάνσεις λόγω σημαντικών προβλημάτων υγείας τα οποία όμως λύθηκαν με την άφιξή του στην Ισπανία.

Χάρη στις επιδόσεις του, ο Μέσι αναδείχτηκε δεύτερος καλύτερος παίκτης της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα από το περιοδικό World Soccer και δεύτερος καλύτερος παίκτης στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ τα τελευταία 20 χρόνια από την UEFA.

Έχοντας λάβει τέσσερις συνολικά φορές τις διακρίσεις της Χρυσής Μπάλας και της Χρυσής Μπάλας της ΦΙΦΑ, καθώς και μία φορά το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή σε Παγκόσμιο Κύπελλο (2014), ο Μέσι είναι ο ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους ατομικούς τίτλους στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικογενειακή κατάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λιονέλ Μέσι είναι γιος του Χόρχε Οράσιο Μέσι, εργαζόμενου σε εργοστάσιο κατασκευών, και της Σέλια Μαρία Κουτσιτίνι, οικιακής βοηθού μερικής απασχόλησης[2] · [3]. Έχει δύο μεγαλύτερους αδερφούς, τους Ροδρίγο και Ματίας, και μια μικρότερη αδερφή, την Μαρία Σολ. Ένας πρόγονος του Χόρχε, ο Άντζελο Μέσι, κατοικούσε στην πόλη της Ανκόνα στην Ιταλία, απ'όπου μετανάστευσε στην Αργεντινή στη διάρκεια του 19ου αιώνα[4] · [5]. Ένας άλλος πρόγονος του Χόρχε, ο Ραμόν Πέρες Γιομπέρα, είχε έναν αδερφό, τον Γκονσάλ, και προερχόταν από το Ελ Ποάλ, ένα χωριό της επαρχίας της Γέιδα, στην Καταλονία. Ο Λέο Μέσι είναι έτσι ξάδερφος σε τέταρτο βαθμό του Καταλανού Μπόγιαν Κρκιτς που αγωνίζεται στην Μίλαν[6]. Είναι εγγονός του Εουσέμπιο Μέσι και της Ρόσα Μαρία Πέρες, γονείς του Χόρχε, και του Αντόνιο Κουτσιτίνι και της Σέλια Ολιβέιρα Κουτσιτίνι που πέθανε το 1998, γονείς της Σέλια. Έχει επίσης δύο θείες, την Γκλάδις Μέσι, από την πλευρά του Χόρχε, και την Μαρσέλα Μπιανκούτσι, από την μεριά της Σέλια. Ο Κλάουδιο Μπιανκούτσι, κουνιάδος της Σέλια και νονός του Λέο, είναι πατέρας του Μάξι Μπιανκούτσι, αριστερού ακραίου της Κλουμπ Ντεπορτίβο Κρους Ασούλ στο Μεξικό, του Εμανουέλ Μπιανκούτσι, μέσου της Ιντεπεντιέντε Κάπο Γκράντε στην Παραγουάη, και του Μπρούνο Μπιανκούτσι, φέρελπη αμυντικού των ακαδημιών της Κλουμπ Ολίμπια[5].Επίσης έχει ένα γιο τον Τιάγκο Μέσσι.

Από το Ροσάριο στην Βαρκελώνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ροσάριο, γενέτειρα του Λιονέλ Μέσι.

Ο Λιονέλ Αντρές Μέσι Κουτσιτίνι γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1987 σε ένα δωμάτιο του ιταλικού νοσοκομείου Γκαριμπάλντι του Ροσάριο, μιας εργατικής πόλης στα βορειοανατολικά της Αργεντινής. Ο Μέσι ήταν σχετικά ήρεμος ως μωρό. Ξεκίνησε να περπατά ύστερα από την ηλικία των 10 μηνών. Φόρεσε για πρώτη φορά την μελανέρυθρη φανέλα των Νιούελς Ολντ Μπόις, αγαπημένης ομάδας των Χόρχε και Ροδρίγο, στην ηλικία τους ενός έτους. Ένα δώρο πολύτιμο, καθώς εκείνη την χρονιά, οι Λεπροί είχαν αναδειχτεί πρωταθλητές Αργεντινής. ήταν ο δεύτερος τίτλος σε εθνικό επίπεδο στην ιστορία τους. Τα μέλη της οικογένειας Μέσι είχαν ζήσει για καιρό στην Λας Έρας στην Επαρχία της Μεντόσα, μια συνοικία η οποία βρισκόταν στα νότια της πόλης, περίπου μια εκατοστή μέτρα από το Gauchito Gil. Έναν δρόμο φτωχών κατοικιών ενός ορόφου, συνήθως. Ο Λιονέλ έζησε για περίπου δεκατέσσερα χρόνια σε ένα χαμόσπιτο ενός ορόφου, στο χρώμα του μπετόν, το οποίο είναι πλέον εγκαταλειμμένο. Δεν επρόκειτο ούτε για ένα "παλάτι" αντάξιο ενός « country »: μιας συνοικίας για πλούσιους στην Αργεντινή ούτε όμως ένα χαμόσπιτο από ξύλο και λαμαρίνα τυπικό των « villa miseria »: των παραγκουπόλεων. Υπήρχαν τρία δωμάτια, ένα για τον Χόρχε και την Σέλια, τους γονείς, ένα για τους Ροδρίγο και Ματίας, τους μεγαλύτερους, και ένα για τον Λέο και την Μαρία Σολ, τους μικρότερους.

Μικρός, ο Λιονέλ είχε αγαπημένο παιχνίδι μια μπάλα του τένις, με την οποία έπαιζε σε μια γωνιά του σπιτιού με το αριστερό του πόδι. Πέρναγε πολύ καιρό με την γιαγιά του, Σέλια. Το τελετουργικό επαναλαμβανόταν για καιρό: τα πρωινά της Κυριακής, η Σέλια ετοίμαζε ζυμαρικά για τα πέντε εγγόνια της οικογένειας, τους τρεις Μέσι και τους δύο Μπιανκούτσι. Στην ηλικία των 5 ετών, ο Λέο εντάχθηκε στην τοπική ομάδα της Γκραντόλι, όπου ο πατέρας του ήταν προπονητής[7]. Το σπάνιο ταλέντο του σύντομα έγινε διακριτό από την Νιούελς Ολντ Μπόις, μια μεγάλη ομάδα της πόλης, στην οποία μετακόμισε το 1995. Στην ηλικία των 10 ετών, κι ενώ είχε ύψος 1,11 μέτρα, ο γιατρός Σβάρτσταϊν του διέγνωσε μια ορμονική αρρώστια η οποία είχε σημαντικό αντίκτυπο σε μια κανονική ανάπτυξη του οργανισμού[8]. Λόγω αυτού, η πιθανότητα μιας καριέρας ήταν τουλάχιστον ουτοπική. « Χωρίς ορμόνες μεταβολισμού, ο Λιονέλ θα έφτανε, στην καλύτερη, το 1,50 μέτρο κατά την ενηλικίωσή του », δήλωσε ο πατέρας του, Χόρχε, στην L'Équipe magazine. Εκείνη την εποχή, καμία ομάδα στην Αργεντινή δεν επιθυμούσε να πληρώσει την θεραπεία του λόγω της οικονομικής κρίσης που είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της στην χώρα της Λατινικής Αμερικής. Η οικογένεια Μέσι δεν μπορούσε να αγοράσει την θεραπεία η οποία κόστιζε μηνιαίως 900 ευρώ, η οποία συνιστούσε στην ένεση 75 μικρογραμμαρίων λεβοθυροξίνης επί τριάντα μήνες[8]. Αρκετές ομάδες της Αργεντινής, μεταξύ των οποίων και η Ρίβερ Πλέιτ, ενδιαφέρονταν για τον παίκτη χωρίς όμως να επιθυμούν να καλύψουν οικονομικά την θεραπεία[9].

Εκπαίδευση στην Λα Μασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μέσι εντάχθηκε στην Μασία σε ηλικία 13 ετών.

Σε ηλικία 13 ετών, ο Λιονέλ Μέσι ταξίδεψε στην Βαρκελώνη μαζί με τον πατέρα του, όπου και πραγματοποίησε σειρά δοκιμών με την Μπαρτσελόνα τον Ιούλιο του 2000. Εδώ και μερικούς μήνες, η οικογένεια Μέσι, οι εκπρόσωποί της και η Barça διαπραγματεύονταν ήδη την άφιξη του Λιονέλ Μέσι στην Καταλονία. Ο Χόρχε, ο πατέρας του Λέο, άρχισε τότε να έχει σοβαρές ανησυχίες, καθώς οι διαπραγματεύσεις δεν φαίνονταν να προχωρούν. Τρία άτομα επεχείρησαν τότε να πιέσουν την κατάσταση με τους διοικούντες της Μπαρτσελόνα, και κυρίως να καθησυχάσουν τον Χόρχε. Συγκεντρώθηκαν στο μπαρ του Tennis Club Pompeya. Παρόντες ήταν, γύρω από το τραπέζι : ο Χόσεπ Μαρία Μινγκέγια, τότε μεγαλοατζέντης της Βαρκελώνης, ο άνθρωπος ο οποίος είχε καταφέρει να φέρει στην ομάδα τον Μαραντόνα, ο Κάρλες Ρέσακ, τεχνικός διευθυντής τη Μπαρτσελόνα και ο Οράσιο Γκατζιόλι, ο οποίος εκπροσωπούσε επίσης τον Λιονέλ και τον Χόρχε Μέσι. Στη διάρκεια μιας τελευταίας συνάντησης, έπειτα από έναν μήνα δοκιμών, ο υπεύθυνος των ακαδημιών Κάρλες Ρεσάκ αποφάσισε να αναλάβει η ομάδα της Καταλονίας την πληρωμή της θεραπείας, βάζοντας τον πατέρα του Μέσι να υπογράψει ένα συμβολικό συμφωνητικό σε μια πετσέτα για την ενσωμάτωση του παίκτη στις ακαδημίες του συλλόγου. Η Λα Μασία, τα τμήματα υποδομής της ομάδας της Βαρκελώνης, υποδέχτηκε τον Αργεντινό. Το ιατρικό κόστος και η εκπαίδευση του ποδοσφαιριστή αναλήφθηκαν από τους blaugrana και ο Λέο εγκαταστάθηκε στην Καταλονία με την οικογένειά του. Μόλις αφότου είχε βγει από το μπαρ του Tennis Club Pompeya, ο Χόρχε Μέσι όρμησε στα γραφεία του συλλόγου για να συναντήσει τον Χουάν Λακουέβα, εκτελεστικό διευθυντή ποδοσφαίρου της Barça. Τον ρώτησε αν το βρίσκει "σοβαρό μια ομάδα του επιπέδου της Barça να υπογράφει συμβόλαιο πάνω σε ένα κομμάτι χαρτοπετσέτας". "Είναι ντροπή", συνέχισε. Ο Λακουέβα του ανακοίνωσε ότι έκανε το καλύτερο δυνατό, ώστε οι διοικούντες να δώσουν το "πράσινο φως" για την υπογραφή του Λιονέλ. Μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, ήταν ο Μινγκέγια αυτός που έβαλε το χέρι στην τσέπη και προσέφερε ένα συμβόλαιο στην οικογένεια Μέσι : ένα σπίτι και 4.000 δολάρια μηνιαίως. Εν αναμονή μιας συμφωνίας μεταξύ του παίκτη και του συλλόγου. Τελικώς όμως, στη διάρκεια του Μαρτίου του 2001, ο Λέο έγινε κι επίσημα παίκτης της Barça[10].

Στη διάρκεια του δεύτερου αγώνα του με την ομάδα των νέων της Barça, υπέστη κάταγμα στην περόνη, και παρέμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για διάστημα τριών μηνών. Το 2001, ήταν μια διαμάχη με την παλιά ομάδα του των Νιούλες Ολντ Μπόις που τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων για το χρονικό διάστημα μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου[11]. Ο Μέσι συνέχισε ωστόσο την ποδοσφαιρική του διαπαιδαγώγηση και άρχισε να ανεβαίνει σε σύντομο διάστημα τα επίπεδα των νεανικών ομάδων των Καταλανών. Αγωνίστηκε στην ίδια ομάδα των νέων με τους Σεσκ Φάμπρεγας και Ζεράρ Πικέ με τον οποίο είχε φιλικές σχέσεις. Στην ηλικία των 16 ετών και 145 ημερών, στις 16 Νοεμβρίου 2003, συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Πόρτο στα πλαίσια των εγκαινίων του Εστάδιο ντο Ντραγκάο όπου η ομάδα του ηττήθηκε με 2-0[12].

Ο Μέσι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2004. Μεταξύ του 2001 και του 2004, ο Μέσι είχε συμβόλαιο νέου παίκτη, το οποίο ανανεωνόταν σε τακτική βάση.

Καριέρα ως παίκτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συλλογική Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκινήματα στην Ευρώπη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Οκτωβρίου 2004, ο Λιονέλ Μέσι πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση απέναντι στην Εσπανιόλ Βαρκελώνης για την Liga στο Καμπ Νου, μπαίνοντας ως αλλαγή στην θέση του Ντέκο[13]. Συμμετείχε, στην πορεία, σε διάφορες άλλες αναμετρήσεις, μεταξύ των οποίων και η πρώτη του συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Σαχτάρ Ντονέτσκ στο Σαχτάρ Στάντιον στις 7 Δεκεμβρίου 2004. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Liga στις 1 Μαΐου 2005 απέναντι στην Αλμπαθέτε Μπαλομπιέ, την οποία η ομάδα του κέρδισε με σκορ 2-0, με ένα ψηλοκρεμαστό σουτ έπειτα από συνεργασία με τον Ροναλντίνιο. Έγινε τότε, σε ηλικία 17 ετών και 310 ημερών ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου της Καταλονίας [14].

Ο Λιονέλ Μέσι κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να προσαρμοστεί στην ατμόσφαιρα του Καμπ Νου.

Στα μέσα της σεζόν, η ομάδα ανανέωσε το συμβόλαιό του έως το 2010 κι έπειτα ως το 2014, με μια ρήτρα ελευθερίας να έχει οριστεί στα 150 εκατομμύρια ευρώ. Με την επιστροφή του, ο Μέσι ενσωματώθηκε στην πρώτη ομάδα όμως η απουσία κοινοτικού διαβατηρίου δεν του επέτρεψε να αγωνιστεί έως τον Οκτώβριο του 2005, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε την διπλή υπηκοότητα αργεντίνικη-ισπανική[15]. Κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας το 2005 απέναντι στην Ρεάλ Μπέτις και συμμετείχε στις 24 Αυγούστου 2005 στο Τρόπαιο Ζοάν Γκαμπέρ, όπου η ομάδα του ηττήθηκε στην διαδικασία των πέναλτι από την Γιουβέντους, κάτοχο του τίτλου της πρωταθλήτριας Ιταλίας, απέναντι στην οποία πραγματοποίησε πολύ καλή εμφάνιση δίνοντας και μια ασίστ για τον Αντρές Ινιέστα[16] · [17].

Ο προπονητής Φραν Ράικαρντ ξεκίνησε να δίνει στον Μέσι ολοένα και μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, στην θέση του Γάλλου δεξιού χαφ Λουντοβίκ Ζιουλί. Στις 2 Νοεμβρίου 2005, ο Λέο Μέσι πέτυχε το πρώτο του τέρμα, ενώ έδωσε και την πρώτη του ασίστ σε αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στον Παναθηναϊκό, τον οποίον η ομάδα του διέλυσε με σκορ 5-0 στο Καμπ Νου. Στις 19 Νοεμβρίου 2005, στα πλαίσια του Clásico απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης στο Σαντιάγο Μπερναμπέου για την Liga, συνέβαλε στην επικράτηση με 3-0 των Καταλανών δίνοντας μια ασίστ στον Ετό. Στις 26 Νοεμβρίου 2005, πέτυχε εκ νέου τέρμα, αυτή την φορά απέναντι στην Ράθινγκ Σαντατέρ για την Liga σε εντός έδρας αναμέτρηση, έπειτα από την οποία Αργεντινός δημοσιογράφος του κόλλησε το παρατσούκλι La Pulga, το οποίο στα ελληνικά σημαίνει "ο ψύλλος".

Ο Μέσι στη διάρκεια προπόνησης το 2006.

Τον Δεκέμβριο του 2005, σε ηλικία 18 ετών, ο Λιονέλ Μέσι αναδείχτηκε κορυφαίος Αργεντινός ποδοσφαιριστής της χρονιάς[18] και κατέκτησε το βραβείο Golden Boy του καλύτερου παίκτη στην Ευρώπη με ηλικία κάτω των 21 ετών το οποίο απένειμε η ιταλική εφημερίδα Tuttosport, λαμβάνοντας περισσότερες ψήφους από το ντουέτο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κριστιάνο Ρονάλντο και Ουέιν Ρούνι[19].

Τον Φεβρουάριο του 2006, στη διάρκεια του αγώνα για την φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Τσέλσι, αγωνίστηκε ως βασικός δίπλα στους Ετό και Ροναλντίνιο. Άγνωστος στο ευρύ κοινό, η εξαιρετική του εμφάνιση κυρίως απέναντι στον Βάσκο αμυντικό των Μπλε του Λονδίνου Ασιέρ ντελ Όρνο ανέδειξε το ταλέντο του μεγάλου ποδοσφαιριστή που διέθετε[20]. Θύμα ενός τραυματισμού στη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα, θα χάσει το υπόλοιπο της σεζόν στη διάρκεια της οποίας η Barça θα κατακτήσει την Liga και το Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην αγγλική Άρσεναλ (2-1). Για τον τελικό, αποτέλεσε μέλος της αποστολής των 22 παικτών των Καταλανών, παρακολούθησε όμως την αναμέτρηση από τις κερκίδες του Σταντ ντε Φρανς.

Η ανάδειξη μιας « ιδιοφυΐας » (2006-2008)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Λέο Μέσι το 2007 απέναντι στην ΦΚ Σεβίλλη.

Στις αρχές της σεζόν 2006-2007, ο Μέσι έριξε οριστικά τον Λουντοβίκ Ζιουλί στον πάγκο των αναπληρωματικών. Η επιθετική τριάδα των Ροναλντίνιο - Ετό - Μέσι δημιουργήθηκε, αν και σπανίως χρησιμοποιούνταν λόγω των συχνών τραυματισμών του Ετό και του Μέσι. Ο ομάδα κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας. Τραυματίας από τον Νοέμβριο, ο Μέσι παρέμεινε εκτός αγωνιστικών για διάστημα τριών μηνών και έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2006, όπου η ομάδα του ηττήθηκε στον τελικό απέναντι στην Ιντερνασιονάλ Πόρτο Αλέγκρε με σκορ 1-0[21].

Επέστρεψε στην ενεργό δράση για μια αναμέτρηση απέναντι στην Λίβερπουλ Φ.Κ. για την φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ, δεν μπόρεσε όμως να εμποδίσει τον αποκλεισμό των Καταλανών στις 7 Μαρτίου 2007. Τρεις μέρες αργότερα, στη διάρκεια του Clásico, ο Μέσι πέτυχε χατ-τρικ δίνοντας την δυνατότητα στην Barça, που αγωνιζόταν με 10 παίκτες έναντι 11 της Ρεάλ, να πάρει μια ισοπαλία με σκορ 3-3. Ο Μέσι έγινε έτσι ο νεαρότερος παίκτης στην ιστορία που να πετυχαίνει χατ-τρικ σε ένα Clasico[22]. Έναν μήνα αργότερα, στις 18 Απριλίου, στη διάρκεια του πρώτου αγώνα για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ισπανίας απέναντι στην Χετάφε, σημείωσε ένα τέρμα πανομοιότυπο με αυτό του Ντιέγκο Μαραντόνα στη διάρκεια του προημιτελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 απέναντι στην Αγγλία[23]. Οι συγκρίσεις μεταξύ του Μέσι και του Ντιέγκο Μαραντόνα δεν σταμάτησαν να αυξάνονται, ενώ στις 9 Ιουνίου, ο ίδιος, σημείωσε τέρμα με το χέρι, αυτή την φορά, απέναντι στην Εσπανιόλ Βαρκελώνης, όπως ο Μαραντόνα στη διάρκεια του προημιτελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986[24].

Ο Μέσι ξεπερνά πέντε αντιπάλους ξεκινώντας από την περιοχή της ομάδας του και σκοράρει απέναντι στην Χετάφε στον πρώτο ημιτελικό του Κόπα ντελ Ρέι.

Η Barça έχασε τελικώς τον τίτλο στην διαφορά τερμάτων από την Ρεάλ Μαδρίτης, αποκλείστηκε από την Χετάφε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ισπανίας και αποκλείστηκε από το Τσάμπιονς Λιγκ στην φάση των 16, γνωρίζοντας την ήττα από την Λίβερπουλ Φ.Κ.. Ήταν μια άτιτλη σεζόν 2006-2007 για την Μπαρτσελόνα και τον Λιονέλ Μέσι, ο οποίος πέτυχε στη διάρκειά τής 17 τέρματα σε 36 εμφανίσεις.

Στις αρχές της σεζόν 2007-2008, ο Μέσι καθιερώθηκε σε ηλικία 20 ετών ως ο ηγέτης στον αγωνιστικό χώρο της ομάδας, ενώ οι συμπαίκτες του στην επιθετική γραμμή Ροναλντίνιο, Σαμουέλ Ετό και Τιερί Ανρί, θα πραγματοποιήσουν μια τουλάχιστον ασταθή σεζόν : στον αντίποδα ο Μέσι θα πραγματοποιήσει μια θετική εκκίνηση της σεζόν κατά τους φθινοπωρινούς μήνες σε ατομικό επίπεδο. Άλλωστε τον Δεκέμβριο, ήταν ένας από τους υποψήφιους για την Χρυσή Μπάλα 2007 στη ψηφοφορία της οποίας τερμάτισε τρίτος, πίσω από τους Κακά και Κριστιάνο Ρονάλντο[25], ενώ ήταν επίσης δεύτερος στην κατάταξη του Καλύτερου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς FIFA, πίσω από τον Κακά[26].

Το έτος 2008 ξεκίνησε με τους ίδιους οιωνούς : πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση στις 20 Φεβρουαρίου για την φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Σέλτικ στο Σέλτικ Παρκ, δίνοντας την δυνατότητα στους Καταλανούς να πάρουν την νίκη με σκορ 3-2[27]. Μία εβδομάδα αργότερα έγινε ο νεαρότερος σε ηλικία Blaugrana ποδοσφαιριστής που να φτάσει τις 100 επίσημες συμμετοχές με την Μπαρτσελόνα σε ηλικία 20 ετών, 8 μηνών και 3 ημερών, ωστόσο το ρεκόρ αυτό έσπασε και πάλι, αυτή την φορά από τον Μπόγιαν Κρίκιτς το 2009 σε ηλικία 19 ετών, ο οποίος αν δεν ήταν βασικό στέλεχος του συλλόγου, παρόλα αυτά έμπαινε συχνά ως αλλαγή στις αναμετρήσεις τη ομάδας του[28]. Όμως στις 4 Μαρτίου, στη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα απέναντι στην Σέλτικ, ο Μέσι τραυματίστηκε και πάλι ενώ ήταν ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 τέρματα. Ο τραυματισμός, όπως και το 2006, του στέρησε την συμμετοχή σε μια σειρά σημαντικών αγώνων : κατά την απουσία του, το επίπεδο παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα ήταν απογοητευτικό. Με την επιστροφή του, η Barça βρισκόταν στην τρίτη θέση της Πριμέρα Ντιβιζιόν και είχε αποκλειστεί από το Κύπελλο του Βασιλιά από την Βαλένθια Κ.Φ.. Στα πλαίσια των ημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αν και προερχόμενος από τραυματισμό, ο Μέσι αγωνίστηκε ως βασικός. Αποδείχτηκε αρκετά επικίνδυνος για την άμυνα των Άγγλων, ήταν όμως ο μοναδικός παίκτης της Μπαρτσελόνα που να έχει αξιοπρεπή παρουσία[29]. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ επιβλήθηκε με σκορ 1-0 στον επαναληπτικό αγώνα και απέκλεισε την Barça. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η Barça δεν κατόρθωσε να κατακτήσει κάποιον τίτλο.

Το triple crown 2008-2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζοζέπ Γκουαρδιόλα, προπονητής της Barça B και παλιός θρυλικός αρχηγός της Dream team του Γιόχαν Κρόιφ, προβιβάστηκε επικεφαλής της πρώτης ομάδας ενόψει της σεζόν 2008-2009. Ο Μέσι, τότε, σε ηλικία 21 ετών, αποχωρίστηκε τον αριθμό 19 λαμβάνοντας τον αριθμό 10 τον οποίο έφερε προηγουμένως ο Ροναλντίνιο, σύμβολο του νέου ρόλο και των νέων αρμοδιοτήτων που θα έπαιρνε ο Μέσι από εκείνη την σεζόν. Από την έναρξη κιόλας της σεζόν, ο Μέσι κατάφερε να καθιερωθεί ως ο παίκτης-κλειδί στην σύνθεση της ομάδας της Καταλονίας. Κατέλαβε την δεύτερη θέση για την Χρυσή Μπάλα του 2008 πίσω από τον Κριστιάνο Ρονάλντο[30]. Η εξαιρετική σεζόν του Πορτογάλου, η άδεια, εδώ και δύο χρόνια, τροπαιοθήκη των Καταλανών και οι συχνοί τραυματισμοί του Αργεντινού αποτέλεσαν και τους λόγους για τους οποίους δεν κατόρθωσε να κερδίσει το βραβείο αυτό[31].

Στα μέσα της σεζόν, η Μπαρτσελόνα μετρούσε 50 βαθμούς στο πρωτάθλημα επί 57 που ήταν το απόλυτο έπειτα από 19 αγώνες. Για το Κόπα ντελ Ρέι, η Barça προχώρησε σε χαλαρό ρυθμό, όπως και στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ όπου ο Μέσι ήταν επικεφαλής της κατάταξης των σκόρερ με 5 τέρματα σε 5 εμφανίσεις. Στην μέση της σεζόν, ο Μέσι είχε σημειώσει 22 τέρματα σε 24 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις.

Ο Μέσι απέναντι στον Μάικλ Κάρικ για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2009 απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Στις 1 Φεβρουαρίου 2009, κι ενώ η Barça βρισκόταν πίσω στο σκορ με 1-0 απέναντι στην Ράθινγκ Σανταντέρ σε εκτός έδρας αναμέτρηση, ο Μέσι μπήκε στον αγωνιστικό χώρο στο 58ο λεπτό και πέτυχε δύο τέρματα βοηθώντας την Barça να πάρει την νίκη. Με την ίδια ευκαιρία, πέτυχε το 5000ό τέρμα στην ιστορία της Μπαρτσελόνα στην Liga[32]. Στις 11 Μαρτίου, ο Μέσι βοήθησε στην πρόκριση της Barça για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, με συνολικό σκορ 5-2 απέναντι στην Λυών σημειώνοντας το τρίτο τέρμα της ομάδας του στον επαναληπτικό αγώνα για την φάση των 16 της διοργάνωσης έπειτα από ένα-δύο με τον Ετό[32]. Στις 8 Απριλίου, πέτυχε δύο τέρματα και έδωσε ασίστ για άλλα δύο στην νίκη των Μπλαουγκράνα με σκορ 4-0 επί της Μπάγερν για τον πρώτο μεταξύ τους αγώνα στα πλαίσια των προημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ[32]. Στις 2 Μαΐου 2009, η Barça συνέτριψε την Ρεάλ Μαδρίτης στο Μπερναμπέου με το ιστορικό σκορ του 6-2 με δύο τέρματα και μία ασίστ του Μέσι, ο οποίος έτυχε αποθέωσης από τους οπαδούς της Ρεάλ κατά την έξοδό του από τον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, όπως και ο Ροναλντίνιο το 2005[33] · [34]. Στις 6 Μαΐου έλαβε χώρα ο επαναληπτικός αγώνας για την ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Τσέλσι στο Στάμφορντ Μπριτζ. Έπειτα από λευκή ισοπαλία 0-0 στην πρώτη μεταξύ των δύο ομάδων αναμέτρηση, οι Άγγλοι κατάφεραν νωρίς να πάρουν προβάδισμα στο σκορ και στη συνέχεια κλείστηκαν στα μετόπισθεν, ενώ η Barça βρέθηκε να αγωνίζεται με 10 παίκτες έπειτα από την αποβολή του Ερίκ Αμπιντάλ. Στο 93ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Μέσι, του οποίου η απόδοση είχε κινηθεί σε μετριότατο επίπεδο στις δύο αναμετρήσεις, έδωσε ασίστ για τον Ινιέστα δίνοντας την δυνατότητα στην Barça να πάρει την πρόκριση για τον τελικό της διοργάνωσης, όπου θα αντιμετώπιζε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, χάρη στο πρώτο χτύπημα για τους Καταλανούς στην αναμέτρηση που έβρισκε στόχο[35] · [36].

Στις 13 Μαΐου έλαβε χώρα ο τελικός του Κόπα ντελ Ρέι απέναντι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο στην Βαλένθια. Μετά το άνοιγμα του σκορ από την Αθλέτικ Μπιλμπάο, η Barça πέτυχε τέσσερα συνολικά τέρματα εκ των οποίων το ένα από τον Μέσι, κατακτώντας τον πρώτο της τίτλο για την σεζόν[32]. Λίγες ημέρες αργότερα, η ομάδα της Καταλονίας κατάφερε να εξασφαλίσει οριστικά την κατάκτηση της Liga. Στις 27 Μαΐου, για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στη κάτοχο του τίτλου Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Μπαρτσελόνα επικράτησε με σκορ 2-0 και πραγματοποίησε ένα ιστορικής σημασίας triple crown. Ο Ετό άνοιξε το σκορ νωρίς κατά το πρώτο ημίχρονο έπειτα από μια ατομική κούρσα του Ινιέστα, προτού ο Μέσι έρθει να πετύχει ένα δεύτερο τέρμα με κεφαλιά έπειτα από σέντρα του Τσάβι[37]. Αυτό ήταν το 38ο και τελευταίο τέρμα του για την σεζόν και 9ο για το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2008-2009, του οποίου τελείωσε πρώτος σκόρερ και καλύτερος παίκτης.

Αυτή ήταν και η χρονιά της καθιέρωσης για τον Λιονέλ Μέσι με συνολικά 38 τέρματα σε 51 συμμετοχές για την πρώτη του σεζόν χωρίς τραυματισμό, κάτι που οδήγησε πολλούς αθλητικογράφους στο να τον χρίσουν ως φαβορί για την Χρυσή Μπάλα[38].

Τροπαιοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

   

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «FIFA World Cup 2010 Squad Lists» (στα αγγλικά). FIFA. http://www.fifa.com/mm/document/tournament/competition/01/22/85/78/fwc_2010_squadlists.pdf. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2013. 
  2. http://www.independent.co.uk/news/people/profiles/lionel-messi-magic-in-his-feet-1928768.html
  3. http://www.pagina12.com.ar/diario/deportes/8-121094-2009-03-07.html
  4. (ισπανικά) El origen de los Messi está en Italia, Journal Al Día, 2006
  5. 5,0 5,1 http://hemeroteca.mundodeportivo.com/preview/2005/10/07/pagina-5/722791/pdf.html
  6. Messi et Bojan sont cousins !, lequipe.fr, 18 octobre 2011
  7. http://www.guardian.co.uk/football/2006/feb/24/championsleague1
  8. 8,0 8,1 Vincent Machenaud, « L'abécédaire de Messi », France Football, no 3321, 1er décembre 2009, p. 32 à 36
  9. http://www.lapresse.ca/sports/soccer/201212/09/01-4602286-de-rosario-a-barcelone.php
  10. http://eurovisions.eurosport.fr/football/ballon-d-or/2012/messi-au-commencement-etait-la-serviette_sto3559693/story.shtml
  11. http://www.footespagnol.fr/2012/02/17/barca-messi-10-ans-deja/
  12. http://edition.cnn.com/2009/SPORT/football/05/22/messi.football.best.world/index.html/
  13. http://www.fcbarcelona.com/fr/football/equipe-premiere/detail/article/leo-messi-premier-match-avec-le-barca-il-y-a-8-ans
  14. http://fr.fifa.com/worldfootball/clubfootball/news/newsid=1601381.html
  15. Barcelone : Messi naturalisé espagnol, football365.fr, 26/09/2005
  16. http://www.fcbarcelona.com/fr/football/equipe-premiere/staff/joueurs/messi/biographie
  17. http://www.fcbarcelonaclan.com/actu/leo-messi-a-20-ans/5634.html
  18. (αγγλικά) Argentina - Player of the Year, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
  19. http://www.goal.com/en-india/news/138/spain/2012/12/22/3621308/isco-wins-tuttosports-golden-boy-award
  20. http://fr.uefa.com/uefachampionsleague/news/newsid=399420.html
  21. http://www.footmercato.net/breves/liga-barcelone-perd-du-terrain-sur-seville_10393
  22. http://www.guardian.co.uk/football/2007/mar/12/europeanfootball.sport1
  23. Barcelone - Getafe : 5-2, www.lequipe.fr, 4 août 2010.
  24. http://www.lepoint.fr/actualites-sport/2007-06-10/liga-messi-imite-maradona-avec-une-main-de-dieu/921/0/187194
  25. http://www.liberation.fr/sports/010116344-kaka-ballon-d-or-2007
  26. http://fr.fifa.com/classicfootball/releases/newsid=663251.html
  27. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=2008/matches/round=15106/match=301887/postmatch/report/index.html
  28. http://www.sport24.com/football/etranger/espagne/actualites/bojan-le-nouveau-messi-80558
  29. http://www.fcbarcelonaclan.com/actu/manchester-united-fc-1-0-fc-barcelone-the-end/7294.html
  30. http://www.lemonde.fr/sport/article/2008/12/02/cristiano-ronaldo-ballon-d-or-2008_1125733_3242.html
  31. http://www.lexpress.fr/actualite/sport/cristiano-ronaldo-decroche-le-ballon-d-or-2008_717521.html
  32. 32,0 32,1 32,2 32,3 Vincent Machenaud, « Une année de jeune roi », France Football, no 3321, 1er décembre 2009, p. 24 à 27
  33. Le Barça, comme un champion, www.lequipe.fr, 4 août 2010.
  34. http://www.lequipe.fr/Football/Actualites/Messi-cet-anti-mythes/346347
  35. Ce Barça a tout pour lui, www.eurosport.fr/, 4 août 2010
  36. Barcelone en un coup de poignard, www.lequipe.fr, 4 août 2010
  37. Messi prend la couronne, www.eurosport.fr, 4 août 2010.
  38. http://www.liberation.fr/sports/0101606042-lionel-messi-ballon-d-or-2009
  39. (αγγλικά) Lionel Messi, uefa.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lionel Messi της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).