Ζοζέπ Γκουαρδιόλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζοζέπ Γκουαρδιόλα
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομα Ζοζέπ Γκουαρντιόλα Σάλα
Ημερ. γέννησης 18 Ιανουαρίου 1971 (1971-01-18) (43 ετών)
Τόπος γέννησης Σαντπέντορ, Ισπανία
Ύψος 1,80 m
Θέση Μέσος
Ομάδες νέων
Περίοδος Ομάδα
1983-1990 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1990-1992 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα Β 59 (5)
1990-2001 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 263 (6)
2001-2002 Flag of Italy.svg Μπρέσια Κάλτσιο 11 (2)
2002-2003 Flag of Italy.svg Ρόμα 4 (0)
2003-2004 Flag of Italy.svg Μπρέσια Κάλτσιο 13 (1)
2004-2005 Flag of the United Arab Emirates.svg Αλ Αχλί 18 (2)
2005-2006 Flag of Mexico.svg Ντοράδος δε Σιναλόα 10 (1)
Σύνολο 378 (17)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1991 Flag of Spain.svg Ισπανία U21 2 (0)
1991-1992 Flag of Spain.svg Ισπανία U23 12 (2)
1992-2001 Flag of Spain.svg Ισπανία 47 (5)
1995-2005 Flag of Catalonia.svg Καταλονία 7 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδοι Ομάδα
2007-2008 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα Β
2008-2012 Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα
2013- Flag of Germany.svg Μπάγερν Μονάχου
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα τοπικά πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ζοζέπ "Πέπ" Γκουαρδιόλα είναι Ισπανός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1971 στο χωριό Σαντπέντορ, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Βαρκελώνη και έκανε σπουδαία καριέρα ως μέσος ποδοσφαιριστής που έπαιξε μεταξύ άλλων στη Μπαρτσελόνα και στη Ρόμα και χρίστηκε πολλές φορές διεθνής με τη Εθνική Ισπανίας. Πλέον είναι πετυχημένος προπονητής ποδοσφαίρου που έχει κατακτήσει πολλούς τίτλους και θεωρείται ότι συνετέλεσε στη δημιουργία της υπερομάδας της Μπαρτσελόνα. Στην πρώτη του μάλιστα σεζόν με την ομάδα της Καταλονίας κατέκτησε 6 τίτλους σε μια χρονιά.

Ποδοσφαιρική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η φανέλα του Γκουαρδιόλα με το #4, όντας παίκτης της Μπαρτσελόνα

Μπαρτσελόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκουαρδιόλα ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα, έκανε το ντεμπούτο του σε ένα παιχνίδι εναντίον της Καντίθ. Ο Γιόχαν Κρόιφ τον ξεχώρισε και λόγω και των απουσιών του εμπιστεύτηκε θέση στην πρώτη ομάδα. Έγινε μέλος της πρώτης ομάδας τη σεζόν 1991-92 όταν ήταν μόλις 20 ετών, ήταν βασικό στέλεχος μιας ομάδας που κέρδισε το πρωτάθλημα Ισπανίας και το Κύπελλο πρωταθλητριών 1991-92. Επίσης θριάμβευσε το 1992 με την Εθνική Ισπανίας στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης. Το διάσημο ιταλικό περιοδικό Guerin Sportivo προανήγγειλε τον Γκουαρντιόλα ως τον καλύτερο παίκτη στον κόσμο, κάτω από την ηλικία των 21 ετών. Έμεινε στην ομάδα έως το 2001 έχοντας κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Ισπανίας, 2 Κύπελλα Ισπανίας, 4 Ισπανικά Σούπερ καπ 2 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης

Ιταλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκουαρδιόλα εντάχθηκε στη Μπρέσια παρά τη φημολογία που τον ήθελε πόθο πολλών ευρωπαϊκών ομάδων. Στα δύο χρόνια όμως που έμεινε στην Ιταλία συνάντησε δυσκολίες. Μια περίπτωση ντόπιγκ κοντρόλ, όταν βρέθηκε θετικός ως προς τη ουσία νανδρολόνη και τιμωρήθηκε με 4 μήνες απαγόρευση να αγωνιστεί, έβαλε φρένο προσωρινά στην καριέρα του. Τελικά συνέχισε την πορεία του αγωνιζόμενος ελάχιστα παιχνίδια στη Μπρέσια και στη Ρόμα.

Αλ Αχλί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα 34 του πήγε στο Κατάρ και αγωνίστηκε για την Αλ Αχλί απορρίπτοντας προτάσεις ομάδων όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και έγινε ένας από τους σταρ που αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημα της χώρας.

Ντοράδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2006 πήγε στο Μεξικό αγωνιζόμενος για την ομάδα Ντοράδος για 6 μήνες. Στις 14 Νοεμβρίου του ίδιο έτους ανακοινώνει ότι τερματίζει την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.[1]

Εθνικές ομάδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνική Ισπανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκουαρδιόλα αγωνίστηκε για 9 χρόνια με την Εθνική ομάδα της Ισπανίας έχοντας 47 συμμετοχές και 5 γκολ.

Εθνική Καταλονίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσης, μια και είναι ένθερμος υποστηρικτής της Καταλονίας και της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, αγωνίστηκε και στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της περιοχής, που δεν είναι αναγνωρισμένη. Μεταξύ 1995 και 2005, έπαιξε επτά φιλικούς αγώνες με τα χρώματα της εθνικής ομάδας της Καταλονίας.

Προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους «μπλαουγκράνα»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκουαρδιόλα ξεκίνησε την προπονητική καριέρα του από τη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα. Στις 8 Μαΐου 2008 ο πρόεδρος της Μπαρτσελόνα Χουάν Λαπόρτα ανακοίνωσε ότι ο Γκουαρδιόλα θα αντικαταστήσει τον Φρανκ Ράικαρντ ως πρώτος προπονητής της ομάδας. Υπέγραψε το συμβόλαιο του στις 5 Ιουνίου 2008. Την πρώτη του σεζόν ως προπονητής της Μπαρτσελόνα κέρδισε τρεις τίτλους: το Πρωτάθλημα Ισπανίας, το Κύπελλο Ισπανίας και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Έτσι ο Γκουαρδιόλα έγινε ο νεότερος προπονητής που κέρδισε τον τίτλο του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στην αρχή της επόμενης σεζόν ο Γκουαρδιόλα με την Μπαρτσελόνα κατέκτησε το Σούπερ καπ Ισπανίας εναντίον της Αθλέτικ Μπιλμπάο, το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ εναντίον της Σαχτάρ Ντόνετσκ, και το Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων εναντίον της Εστουδιάντες Λα Πλάτα, κερδίζοντς έτσι το μέγιστο δυνατό, έξι τρόπαια μέσα σε ένα χρόνο. Στη συνέχεια της σεζόν 2009–2010 αποκλείστηκε νωρίς από το Κύπελλο Ισπανίας και στους ημιτελικούς του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ από την Ίντερ του Ζοζέ Μουρίνιο που κατέκτησε το τίτλο αλλά ξανακατέκτησε το Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Τη σεζόν 2010-11 η Μπαρτσελόνα με τον Γκουαρντίολα στην θέση του προπονητή κατέκτησε ξανά το Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ κερδίζοντας μέσα στην Αγγλία τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 3-1.

Στις 9 Ιανουαρίου 2012 αναδείχθηκε κορυφαίος προπονητής ανδρικού ποδοσφαίρου, μετά από σχετική ψηφοφορία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 41.92% επί των ψήφων, έναντι 15.61% για τον Άλεξ Φέργκιουσον και 12.43% υπέρ του Ζοζέ Μουρίνιο.[2]

Στις 27 Απριλίου 2012 ο τότε 41χρονος προπονητής ανακοίνωσε στους ποδοσφαιριστές του την αποχώρησή του από τον καταλανικό σύλλογο, δίνοντας τέλος στην τετράχρονη παρουσία του στον πάγκο της πρώτης ομάδας.[3] Κατέκτησε μέσα στην παραγωγική αυτή τετραετία 13 τίτλους: 3 πρωταθλήματα Ισπανίας, 1 Κύπελλο Ισπανίας, 3 Σούπερ Καπ Ισπανίας, 2 Τσάμπιονς Λιγκ, 2 Σούπερ Καπ Ευρώπης, 2 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων. Τον διαδέχτηκε ο μέχρι πρότινος βοηθός του Τίτο Βιλανόβα.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η πρώτη επαφή του Ντιέγκο με τα δίχτυα! (video)
  2. «Χρυσή σφαίρα της ΦΙΦΑ για το 2011». FIFA. http://www.fifa.com/ballondor/media/newsid=1565969/. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2012. 
  3. Sport24.gr
  4. Sport24.gr και sports.in.gr
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Josep Guardiola της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).