Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο είναι κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1955

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο
Σκηνοθεσία Αλέκος Σακελλάριος
Παραγωγή Φίνος Φιλμ
Σενάριο Αλέκος Σακελλάριος
Πρωταγωνιστές Μίμης Φωτόπουλος,
Βασίλης Αυλωνίτης,
Τζένη Καρέζη,
Χρήστος Τσαγανέας,
Δημήτρης Βουδούρης,
Ερρίκος Κονταρίνης,
Κώστας Παπαχρήστος,
Ράλλης Αγγελίδης,
Μπέμπα Κούλα,
Μαίρη Λαΐδου,
Σούλη Σαμπάχ
Λέτα Γιαννακοπούλου,
Ρούλα Χρυσοπούλου
Νίκος Φέρμας
Τόλης Χάρμας,
Αλέκος Αλεξανδράκης,
Λίτσα Χάρμα
Μουσική Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη προβολή 12 Δεκεμβρίου 1955
Διάρκεια 87 λεπτά
Γλώσσα ελληνικά

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο φίλοι, πλανόδιοι λατερνατζήδες, καθώς διαπιστώνουν ότι η τέχνη τους δεν έχει πλέον ανταπόκριση λόγω της αλλαγής συνηθειών της εποχής, μετά από προτροπή ενός γνωστού τους πηγαίνουν σε ένα πανηγύρι που γίνεται σε κάποιο χωριό προκειμένου να βγάλουν χρήματα. Στη διαδρομή συναντούν μια κοπέλα, η οποία το έχει σκάσει από το σπίτι της προκειμένου να μην παντρευτεί τον άντρα που θέλει να της επιβάλει ο πατέρας της. Δεν θέλουν όμως να την παραδώσουν στην αστυνομία και ψάχνουν να βρουν μαζί της τον αγαπημένο της. Τελικά βοηθούν στο ξανασμίξιμο με τον πατέρα της και παίρνουν το ποσό που είχε τάξει εκείνος σε όποιον την έβρισκε.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν «Ρομβία, φτώχεια και όνειρα».
Ο Φίνος δεν ήθελε να συμμετάσχει στην ταινία ο Βασίλης Αυλωνίτης: πίστευε ότι είχε πληγεί το προφίλ του επειδή είχε παίξει σε πολλές ταινίες δεύτερης διαλογής. Δεν ήθελε ούτε την προερχόμενη από το Εθνικό Θέατρο Καρέζη, διότι θεωρούσε ότι είχε στραβισμό, κάτι που θα έβγαινε στην οθόνη. Την Καρέζη την είχε συστήσει στον Σακελλάριο μια παλιά ηθοποιός, η Λευκή Παπαζαφειροπούλου. Ο Σακελλάριος, όμως επέμενε και πέρασε τελικά το δικό του. Ο Μίμης Φωτόπουλος ήταν ο πιο εμπορικός τότε ηθοποιός του κινηματογράφου και ο πρώτος με τον οποίο ο Φίνος υπέγραψε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας. Ακόμη, ο Φίνος επιθυμούσε διακαώς να παίξει ο Αλεξανδράκης, ο οποίος εμφανίζεται σε ένα μικρό ρόλο, ώστε του έδωσε αμοιβή σαν να ήταν ο πρωταγωνιστής.
Κατά τη σεζόν 1955-1956 η ταινία ήρθε δεύτερη σε εισπράξεις (πρώτη ήταν η «Στέλλα» με τη Μελίνα Μερκούρη). Με τέτοια επιτυχία ο Φίνος έπεισε τον Σακελλάριο να γυρίσει δυο χρόνια αργότερα τη συνέχεια της ταινίας με τίτλο «Λατέρνα, φτώχεια και γαρίφαλο». Ήταν το πρώτο σίκουελ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

Mουσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Tο 1956, αμέσως μετά την επιτυχία της ταινίας, κυκλοφόρησε δίσκος γραμμοφώνου (78rpm) της His Master's Voice (AO 5325) με τα δύο τραγούδια της ταινίας, σε στίχους των Aλ. Σακελλάριου και Γ. Γιαννακόπουλου και μουσικής του Mάνου Xατζιδάκι. Στην A όψη υπάρχει το «Eίμαι άνδρας» (ζεϊμπέκικο) το οποίο τραγουδάει ο Γρηγόρης Mπιθικώτσης με δεύτερη φωνή της Eλένης Kώτσογλου και, στην B όψη, υπάρχει το «Γαρούφαλο στ' αυτί» (τσιφτετέλι) με τους ίδιους συντελεστές και την παρουσία του Aντώνη Kλειδωνιάρη στο μπουζούκι. Kαι τα δύο κομμάτια είναι ηχογραφημένα με συνοδεία λαϊκής ορχήστρας που διευθύνει ο Mάνος Xατζιδάκις.

Ηθοποιοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συντελεστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σκηνοθεσία - σενάριο … Αλέκος Σακελλάριος
  • Διευθυντής Φωτογραφίας … Αριστείδης Καρύδης Fuchs
  • Μοντάζ … Ντίνος Κατσουρίδης
  • Σκηνογράφος … Μάρκος Ζέρβας
  • Μουσική … Μάνος Χατζιδάκις
  • Στίχοι τραγουδιών «Γαρούφαλο στ' αυτί», «Είμαι άνδρας» … Αλ. Σακελλάριος, Γ. Γιαννακόπουλος
  • Βοηθός Σκηνοθέτη … Στέλιος Ζωγραφάκης
  • Μακιγιάζ … Σταύρος Κελεσίδης, Νίκος Ξεπαπαδάκος
  • Μηχανικός Ήχου … Μάρκος Ζέρβας
  • Φωτογράφος-Πλατώ … Νίκος Δημόπουλος
  • Βοηθός Διευθυντή Παραγωγής - Φροντιστής … Σπύρος Βακογιάννης
  • Παραγωγή … Φίνος Φιλμ

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Ταινίες για φίλημα: ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του,εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 2000, σελ.70-71
  • Μάκης Δελαπόρτας, Το ταλέντο βγήκε απ'το παράδεισο: βιβλίο για τον Αλέκο Σακελλάριο, εκδ. Άγκυρα, 2002