Καραίικα Αχαΐας
Συντεταγμένες: Τα Καραίικα ή Καρέικα είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Μόβρης, με 237 κατοίκους. Έχουν δημοτικό σχολείο από το 1902[1] το οποίο λειτουργεί έως σήμερα.
[Επεξεργασία] Ιστορία
Το όνομα του χωριού οφείλετε στους πρώτους οικιστές του την οικογένεια Καρρά από το Γκέρμπεσι των Καλαβρύτων. Αρχικά κατέβαινε στην περιοχή τον χειμώνα με τα πρόβατα του ο Αντώνης Καρράς λίγο μετά την επανάσταση του 1821, αργότερα τα παιδιά του εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην περιοχή και μετά το 1860 ήρθαν κι άλλες οικογένειες. [2]. Η οικογένεια Καρρά αλλά και οι κάτοικοι του χωριού Γκέρμπεσι αναφέρεται ότι ήταν Αρβανίτες και μιλούσαν αρβανίτικα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα[3] . Πρώτη φορά αναφέρεται σε απογραφή το 1879 με 155 κατοίκους[4].
Το 1912 με το Β.Δ. 18/4/1912 έγινε έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Καραίικων, επειδή ήταν το μεγαλύτερο χωριό από όλα, που συμπεριλάμβανε και τους οικισμούς Ράχη, Γομοστό, Αποστόλου, Καραμεσηναίικα, Σκιαδαίικα, Μπονταίικα και τα Βλαχαίικα[5]. Μαρτυρίες κατοίκων του χωριού[6] λένε ότι πρώτη φορά συστάθηκε κοινότητα το 1872 μαζί με το Γομοστό, πρόεδρος εκλέχτηκε κάποιος Αθανασόπουλος ή Νιφόρας από το Γομοστό ο οποίος δεν ανελαβε το αξίωμα και παραχώρησε την θέση του προέδρου σε κάποιον από τα Καραίικα που λεγόταν Καρράς, έτσι και η κοινότητα ονομάστηκε Καραίικα από το όνομα του πρώτου προέδρου της. Η κοινότητα συνόρευε με την Κάτω Αχαΐα, τα Σαγαίικα, το Πετροχώρι και το Λιμνοχώρι. Το 1959 (ΒΔ 25/5/1959) του Αποστόλου αποσπάστηκε από την κοινότητα στη κοινότητα Σαγαίικων[7].
Στην κατοχή στα Καραίικα είχε δημιουργηθεί τοπική οργάνωση του ΕΑΜ και πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν σε αυτή[8]. Σε δύο περιπτώσεις είχαν γίνει φονικές συμπλοκές μέσα στο χωριό μεταξύ ανταρτών και τον Γερμανικό στρατό[9], μάλιστα σε μια συμπλοκή το 1943 καταστράφηκε το κτίριο του σχολείου[10].
[Επεξεργασία] Παραπομπές
[Επεξεργασία] Πηγές
- Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.) , Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2, Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο, επιμέλεια Βασίλη Χρονόπουλου, εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001, ISBN 960-86814-3-X