Ανδρέας Λοβέρδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ανδρέας Λοβέρδος
Andreas Loverdos.png
Υπουργός Παιδείας και
Θρησκευμάτων Ελλάδας
Ανέλαβε   9 Ιουνίου 2014
Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς
Προκάτοχος Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος
Πρόεδρος της Συμφωνίας για τη Νέα Ελλάδα
Ανέλαβε   15 Απριλίου 2013
Υπουργός Υγείας και
Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ελλάδας
Περίοδος
7 Σεπτεμβρίου 2010 – 17 Μαΐου 2012
Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου
Λουκάς Παπαδήμος
Προκάτοχος Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου
Διάδοχος Χρήστος Κίττας
Υπουργός Εργασίας και
Κοινωνικής Ασφάλισης Ελλάδας
Περίοδος
7 Οκτωβρίου 2009 – 7 Σεπτεμβρίου 2010
Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου
Προκάτοχος Φάνη Πάλλη - Πετραλιά
Διάδοχος Λούκα Κατσέλη
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ανέλαβε   2000
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 15 Μαΐου 1956 (1956-05-15) (58 ετών)
Πάτρα, Αχαΐα, Ελλάδα
Πολιτικό Κόμμα Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα
Παιδιά 1 κόρη και 2 γιοί
Επάγγελμα Ακαδημαϊκός
Ιστοσελίδα loverdos.gr

Ο Ανδρέας Λοβέρδος (15 Μαΐου 1956) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός, βουλευτής από το 2000. Στη σημερινή κυβέρνηση κατέχει τη θέση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Ο Λοβέρδος αρχικά εξελέγη βουλευτής με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ). Το 2009 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ενώ το 2010 αυτό του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Το 2012 διαφώνησε με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και δημιούργησε ένα νέο πολιτικό σύλλογο, τη Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας από τον οποίο προήλθε ένα νέο πολιτικό κόμμα, η Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα. Το 2014 το κόμμα του συμμετείχε στον πολιτικό συνασπισμό Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Πάτρα και είναι γιος του Νικολάου Λοβέρδου, συμβολαιογράφου με καταγωγή[1] από την Αγία Θέκλη Ληξουρίου. Σπούδασε στη Νομική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές[1] σπουδές στο ευρωπαϊκό και κοινοτικό δίκαιο στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών (1980 - 1982) και ολοκλήρωσε διδακτορική διατριβή[1] στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με θέμα Τρομοκρατία και πολιτικό έγκλημα. Μελέτη των φαινομένων από την πλευρά του Δικαίου». Ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Αθήνα και παράλληλα ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος[2], το 1987, λέκτορας του συνταγματικού δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το 1992 εξελέγη επίκουρος καθηγητής και το 1995 αναπληρωτής καθηγητής.

Υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού χρημάτισε πρόεδρος[3] των επιτροπών για την σύνταξη νέου υπαλληλικού κώδικα (1997) και για τη σύνταξη νέου αθλητικού νόμου (1997). Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.

Κατοικεί στην Νέα Ερυθραία. Είναι παντρεμένος με την Πηνελόπη Παπαιωάννου και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως φοιτητής υπήρξε μέλος της αντιδικτατορικής Ε.Φ.Ε.Ε., γραμματέας της οργάνωσης της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (Κ.Ν.Ε.) και αντιπρόεδρος[2] του συλλόγου φοιτητών της Νομικής Θεσσαλονίκης. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1996 διορίστηκε γενικός γραμματέας[3] δημοσίας διοίκησης του υπουργείου εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου 1997.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής[4] στη Β΄ εκλογική περιφέρεια Αθηνών με το ψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και επανεξελέγη[4] σε αυτές του 2004. Στις εκλογές του 2007, 2009 και 2012 επανεξελέγη[4] πρώτος[3] σε σταυρούς. Ως βουλευτής της αντιπολίτευσης ανέλαβε την ευθύνη ποικίλων τομέων[3] όπως εξωτερικών, παιδείας & πολιτισμού και δημοσίων έργων & περιβάλλοντος.

Στην κυβέρνηση Σημίτη διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών (2002 - 2004) με αρμοδιότητα τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις και την αναπτυξιακή συνεργασία. Στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (2009 - 2010) και εν συνεχεία αυτό του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2010 - 2012).

Στις 3 Δεκεμβρίου του 2012, αναγγέλλοντας την ίδρυση νέου κόμματος με την ονομασία Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας, με αρτκτικόλεξο "ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ." (που διαβάζεται και Ρήξη) με παρέμβασή του ο Ευαγ. Βενιζέλος τον διέγραψε- από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ενημερώνοντας εγγράφως τον Πρόεδρο της Βουλής. Τον Απρίλιο του 2013 ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα, το οποίο συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2014 στον συνασπισμό κομμάτων Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη.

Στις 9 Ιουνίου 2014 διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Συλλήψεις οροθετικών γυναικών (2012)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με αφορμή την υπόθεση των οροθετικών ιερόδουλων έχει ασκηθεί κριτική[5][6][7][8] στον Ανδρέα Λοβέρδο για τον χειρισμό της υπόθεσης από την θέση του τοτε υπουργού Υγείας. Συγκεκριμένα το 2012 δεκάδες οροθετικές συνελλήφθησαν από την αστυνομία με την κατηγορία της βαριάς σκοπούμενης βλάβης καθώς σύμφωνα με το κατηγορητήριο έρχονταν σε σεξουαλική επαφή, χωρίς προφυλάξεις, με πελάτες γνωρίζοντας ότι φέρουν τον ιο HIV. Παράλληλα οι φωτογραφίες του δημοσιεύθηκαν[8] για την προστασία της δημόσιας υγείας, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του Συνηγόρου του Πολίτη[9]. Για την σύλληψη των οροθετικών γυναικών χρησιμοποιήθηκε[10] η υγειονομική διάταξη 39α/2012 για τον «περιορισμό της διάδοσης λοιμωδών νοσημάτων» σύμφωνα με την οποία δινόταν η δυνατότητα[10] στο κράτος υποχρεωτικής υγειονομικής εξέτασης, νοσηλείας και θεραπευτικής αγωγής του ασθενούς. Παράλληλα καθιερωνόταν[10] ο υποχρεωτικός έλεγχος για HIV των ατόμων που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών και των εκδιδόμενων ατόμων που στερούνται του προβλεπόμενου βιβλιαρίου υγείας. Η διάταξη αυτή έχει κατακριθεί[11] από διεθνείς οργανώσεις όπως οι Γιατροί του Κόσμου και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch), την αντιπολίτευση καθώς και από προσωπικότητες όπως η Φρανσουάζ Μπαρέ Σινουσί[11], κάτοχος βραβείου Νομπέλ και πρόεδρος του Παγκόσμιου Συνεδρίου για το AIDS 2013, καθώς θεωρείται ότι περιορίζει[10] τα ανθρώπινα δικαιώματα και προσβάλει[11] την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Η διάταξη καταργήθηκε[8] εν τέλει από την υφυπουργό Υγείας Φωτεινή Σκοπούλη, επαναφέρθηκε[8] όμως αργότερα από την Άδωνη Γεωργιάδη. Κάποιες εκ των οροθετικών γυναικών που συνελλήφθησαν έχουν αθωωθεί[8] ενώ για άλλες αναμένεται η εκδίκαση των υποθέσεων τους. Με απόφαση δικαστηρίου δύο κέρδισαν αποζημίωση από το Δημόσιο για παράνομη προφυλάκιση ενώ αναμέται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το αν θα εκδικάσει προσφυγή εκ μέρους οροθετικών γυναικών και οργανώσεων για την ίδια υπόθεση. Το 2013 κυκλοφόρησε[5] το ντοκυμαντερ Ruins: Το χρονικό της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών, στο οποίο ασκείται κριτική[5] στον Ανδρέα Λοβέρδο για τον χειρισμό του στην υπόθεση.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Προσηλυτισμός, εκδ. Αντ. Σάκκουλα 1986,
  • Για την τρομοκρατία και το πολιτικό έγκλημα, διδακτορική διατριβή εκδ. Interbooks, 1987,
  • Παρεκκλίσεις πολιτικής συμπεριφοράς και Σύνταγμα, εκδ. Εξάντας, 1988,
  • Κυβέρνηση : Συλλογική λειτουργία και πολιτική ευθύνη, εκδ. Αντ. Σάκκουλα, 1991,
  • Η ποινική ευθύνη των μελών της Κυβέρνησης και των υφυπουργών στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα, εκδ. Αντ. Σάκκουλα, 1995,
  • Πολιτική ιστορία της Ελλάδας (1828-1975), εκδ. Αντ. Σάκκουλα, 2000,
  • Οι μορφές του δημοκρατικού πολιτεύματος, εκδ. Ίνδικτος, 2000 και
  • Η Νέα Τρομοκρατία, εκδ. Ίνδικτος, 2001.
  • Θέσεις για τη Νέα Ελληνική Ανορθωση, εκδ Ίνδικτος 2012

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Βιογραφικό Λοβέρδου, από την ιστοσελίδα kefalonia.net.gr
  2. 2,0 2,1 Βιογραφικό Ανδρέα Λοβέρδου, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 βιογραφικό Ανδρέα Λοβέρδου, από την προσωπική του ιστοσελίδα
  4. 4,0 4,1 4,2 Βουλευτική θητεία Ανδρέα Λοβέρδου, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
  5. 5,0 5,1 5,2 Ντοκυμαντερ Ruins, από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία"
  6. Ταπείνωση και ντροπή: γυναίκες τοξικομανείς, από την βάση δεδομένων biblionet.gr
  7. Ιερόδουλες και πολιτικές, άρθρο του Τάκη Καραγιάννη, από την ιστοσελίδα protagon
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Επαναφορά διάταξης, από την εφημερίδα "Ημερησία"
  9. Ανακοίνωση του Συνηγορου του Πολίτη, από την ιστοσελίδα του ΣτΠ
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Υγειονομική διάταξη Λοβέρδου, από την εφημερίδα "Η Αυγή"
  11. 11,0 11,1 11,2 Διεθνής Κατακραυγή για την επαναφορά της διάταξης, από την εφημερίδα "Τα Νέα"