Αίολος

    Αυτό το άρθρο αφορά τον θεό. Για τον βασιλιά της Θεσσαλίας, γενάρχη των Αιολέων, δείτε: Αίολος ο Θεσσαλός.

Ο Αίολος

Αίολος, πίνακας του Alexandre Jacovleff

Ο Αίολος, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ο θεός των ανέμων.

Ο Αίολος κρατούσε τους ανέμους μέσα στον ασκό του και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία, ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Άρνης ή κατά άλλους του Ιπποτάδη και ζούσε σε ένα νησί την Αιολία, με χάλκινα τείχη. Το νησί αυτό πιστευόταν ότι ήταν ήταν η Στρογγύλη, το σημερινό Στρόμπολι , εξ' ου κι η ονομασία Αιολίδες Νήσοι για τα σύμπλεγμα που ανήκει το Στρόμπολι.

Ο Όμηρος μας λέει ότι ήταν γιος του Ιπποτάδη και ζούσε στο νησί μαζί με την γυναίκα του Ηώ ( Η Ηώς ή Ηώ αρχ. Έως ή και Αύως), ενώ είχε έξι γιους και έξι κόρες. Όταν ο Οδυσσέας του ζήτησε μετά από καιρό την βοήθεια του να φύγει αυτός έκλεισε όλους τους ανέμους σε ένα ασκί και άφησε μόνο τον Ζέφυρο να φυσήξει και να τον βοηθήσει . Με την βοήθεια του Ζέφυρου ο Οδυσσέας και οι σύντροφοι του έφτασαν πολύ κοντά στην Ιθάκη, αλλά όταν ο Οδυσσέας αποκοιμήθηκε οι σύντροφοι του άνοιξαν το ασκί, νομίζοντας ότι έχει χρυσάφι, και άφησαν ελεύθερους όλους τους ανέμους. Ξέσπασε θύελλα η οποία έστειλε τον Οδυσσέα πίσω στο νησί του Αιόλου, ο οποίος όμως δεν δέχτηκε να τον ξανά βοήθησει τιμωρόντας τον για την ασέβεια των συντρόφων του .

Μία από τις κόρες του Αιόλου ήταν η Αλκυόη η οποία σχετίζεται με τον μύθο των Αλκυονίδων ημερών. Η Αλκυόνη ερωτεύτηκε τον Κύηκα και ζούσαν ευτυχισμένοι, αλλά μια μέρα ο Κύηκας πνίγηκε ψαρεύοντας και η Αλκυόνη από τον πόνο της έπεσε στα βράχια και σκοτώθηκε. Οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους έκαναν πουλιά. Ο Δίας μάλιστα πρόσταξε τον Αίολο κάθε χρόνο τον Ιανουάριο να σταματάει τους ανέμους για να μπορεί η Αλκυόνη να επωάσει τα αυγά της.

Στους Αέρηδες, το μνημείο που βρίσκεται στην Πλάκα , απεικονίζεται ο Αίολος μαζί με τους βοηθούς του , ανέμους, Βορρέα, Καικία, Απηλιώτη, Εύρο, Νότο, Λιψ, Ζέφυρο, Σκίρων.