Δολίος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Δολίος ήταν ένας από τους κηπουρούς δούλους του Οδυσσέα, που αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου. Ο Δολίος περιποιόταν τα κτήματα του κυρίου του κατά την απουσία του και, αν και γέρος πια, αξιώθηκε να συναντήσει και πάλι το αφεντικό του. Ο Δολίος, όπως αναφέρει η Οδύσσεια, είχε 6 γιους.

  • Από το μυθικό αυτό πρόσωπο πήρε το όνομά του ο αστεροειδής 10989 Δολίος (10989 Dolios), που ανακαλύφθηκε το 1978 και είναι μέλος της Τρωικής Ομάδας.

Αναφορά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

«Κι όπως κατέβη στις φυτιές δε βρήκε το Δολίο, / μήτε άλλον απ' τους δούλους του, μήτε κανένα γιο του / γιατί είχαν φύγει από νωρίς χαλίκια να συνάξουν, / να χτίσουν φράχτες στις φυτιές μαζί με το Δολίο.»
(Οδύσσεια, ραψωδία Ω, στ. 222-225, μετάφραση Α. Εφταλιώτη)
«Είπε και τρέχει ανοίγοντας την αγκαλιά ο Δολίος / κι έπιασε και του φίλησε το χέρι τού Οδυσσέα / κι έτσι με λόγια πεταχτά του μίλησε και τούπε: / «Μας ήρθες, πολυπόθητε και χιλιαγαπημένε, / ανέλπιστά μας, κι οι θεοί σε φέρανε οι ουράνιοι. / Γεια σου χαρά σου κι οι θεοί κάθε καλό ας σου δώσουν. / Και τούτο ξήγα μου σωστά, καλά να καταλάβω, / η Πηνελόπη αν έμαθε την είδηση πως ήρθες, / ή κάποιον να της στείλω ευτύς να της το παραγγείλω.»
(Οδύσσεια, ραψωδία Ω, στ. 397-405)


Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969