Motoemil

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τρικύκλο φορτηγό της Motoemil (μοντέλο του 1967)
Motoemil Autofarma 4x4 (μοντέλο του 1977)

Η Motoemil ήταν ελληνική αυτοκινητοβιομηχανία φορτηγών που έδρευε στη Θεσσαλονίκη (τώρα παράγει μπακαζιέρες υπό το όνομα Ρυμουλκούμενα Αιμίλου). Ονομάστηκε έτσι, από τον Αιμίλιο Αντωνιάδη, που ξεκίνησε την επιχείρησή του, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, κατασκευάζοντας φορτηγά που αποτελούντο από συναρμολογούμενα μέρη μοτοσικλετών και ανταλλακτικά αυτοκινήτων. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όπως και άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες φορτηγών, είχαν ήδη αναπτύξει τη δημιουργία πλήρων "αυτοκίνητων" τρίκυκλων φορτηγών. Η Motoemil ήταν μία από τις πρώτες του είδους της στη Βόρεια Ελλάδα και σύντομα έγινε το μεγαλύτερη εταιρεία σε αυτή την περιοχή, με τα προϊόντα της να πωλούνται σε όλη τη χώρα. Τα πρώτα μοντέλα χρησιμοποιούσαν αερόψυκτους κινητήρες 1200cc Volkswagen. Ένα πλήρως ανασχεδιασμένο, πιο σύγχρονο μοντέλο εισήχθη το 1970, χρησιμοποιώντας ένα γερμανικό κινητήρα Ford.

Η Motoemil ήταν από τις λίγες έλληνες αυτοκινητοβιομηχανίες που επέζησαν από την κατάρευση των αυτοκινητοβιομηχανιών στη χώρα αυτή, αφού είχε αναπτύξει ένα εντελώς νέο μοντελο των βαρύτερων, τετράτροχων φορτηγών στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το φορτηγό Autofarma, παντός εδάφους 4x4 με δίτονο φορτίο και με κινητήρα Diesel Mercedes-Benz, σωστά τοποθετημένο στη κατηγορία των "αγροτικών φορτηγών", σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία. Σε αυτό το πλαίσιο, ήταν παρόμοιο με άλλα ελληνικά οχήματα (όλα τοπικώς ανεπτυγμένα), όπως το Agricola, το Unicar της AutoDiana, το Autotractor της Balkania, το EBIAM, το Polytrak της Πετρόπουλος και άλλα. Ωστόσο, το Autofarma παραγόταν σε αριθμούς που υπέρβαιναν όλα τα υπόλοιπα σε σύνολο και πωλούταν μέσα από ένα δίκτυο αντιπροσώπων σε όλη τη χώρα. Ήταν ταυτόχρονα ένα πολύ στιβαρό, αξιόπιστο όχημα παντός εδάφους που απαιτούσε ελάχιστο κόστος συντήρησης (κατάλληλο για την εξαιρετικά σκληρή χρήση των αγροτικών φορτηγών), με σημαντικό ωφέλιμο φορτίο, με μια σχετικά άνετη καμπίνα και με μια αρκετά ομαλή οδική συμπεριφορά για μεγαλύτερες μονάδες. Ένα μικρό λίφτινγκ έγινε με το υπόδειγμα του 1979, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αυτή η κατηγορία οχημάτων δεν ήταν ανταγωνιστική πια λόγω αλλαγών στην ελληνική νομοθεσία σε συνδυασμό με την πιο "σοφιστικέ" απαίτηση από τους έλληνες καταναλωτές, σε εισαγόμενα αμάξια σε ανταγωνιστικές τιμές. Αυτό ήταν μια μεγάλη αλλαγή για τη Βοριοελληνική εταιρεία, αφού δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει την αλλαγή αυτή, σταματώντας τη παραγωγή φορτηγών το 1985. Για άλλη μια φορά, όμως, ήταν σε θέση να προσαρμοστεί στις ευκαιρίες της αγοράς, κάνοντας στροφή προς την ανάπτυξη και παραγωγή λεπτών (ως επί το πλείστον για μεταφορές βάρκων) και πιο βαριών μπακαζιέρων. Το όνομα της εταιρείας άλλαξε κατόπιν σε Ρυμουλκουμένα του Αιμίλιου και λειτουργεί με επιτυχία μέχρι σήμερα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]