Lada Niva

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Lada Niva
Lada Niva 1991 Brazil.jpg Lada Niva 1.6 του 1991
2010 Lada Niva 1.7 (VAZ 21214).jpg Lada Niva 1.7 του 2010
Κατασκευαστής Lada
Μητρική εταιρεία AvtoVAZ
Εναλλακτική Ονομασία Lada 4x4
Lada Sport
Lada Taiga
VAZ 2121
Bognor Diva
Lada Bushman
Lada 4x4M
Lada Job
Παραγωγή Απρίλιος 1977 — σήμερα
Συναρμολόγηση Τολιάττι, Ρωσία
Θήβα, Ελλάδα
Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη
Μπογκοτά, Κολομβία
Οσκεμέν, Καζακστάν
Κίτο, Εκουαδόρ
Κατηγορία Μικρομεσαίο SUV
Compact pick-up
Αμάξωμα 3-πορτο hatchback
5-πορτο hatchback
2-πορτο και 4-πορτο pick-up
4-πορτο panel van
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, μόνιμη τετρακίνηση
Κινητήρας 1.6 λίτρα, βενζίνης
1.7 λίτρα, βενζίνης
1.9 λίτρα, turbodiesel / Όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4)
Μετάδοση 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο (στάνταρ από το 1985)
Μεταξόνιο 3-πορτο: 2.200 χιλιοστά
5-πορτο: 2.700 χιλιοστά
Μήκος 3-πορτο: 3.740 χιλιοστά
5-πορτο: 4.240 χιλιοστά
Πλάτος 1.680 χιλιοστά
Ύψος 1.640 χιλιοστά
Κενό Βάρος 1.285 - 1.390 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 3-πορτο: 58 λίτρα
5-πορτο: 65 λίτρα
Σχετική εξέλιξη Chevrolet Niva
Lada Nadezhda
Σχεδιαστής Vladimir Solovyev (επικεφαλής)
Valery Pavlovitch (1973)

To Lada Niva (επίσημος κωδικός εργοστασίου: VAZ 2121) είναι ένα μικρομεσαίο εκτός δρόμου αυτοκίνητο με μόνιμη 4-κίνηση, που κατασκευάζεται από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία Lada, από τις 5 Απριλίου 1977 έως σήμερα. Χρονολογικά, υπήρξε το πρώτο εκτός δρόμου αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής με αμάξωμα μονοκόκ, δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο, γνωστό και ως αυτοφερόμενο, καθώς και με ανεξάρτητη μπροστινή ανάρτηση, ιδιότητες που σήμερα υιοθετούνται από όλα σχεδόν τα crossover SUV αυτοκίνητα. Ως αποτέλεσμα, θεωρείται συχνά ως πρόγονος των σημερινών αυτοκινήτων της κατηγορίας αυτής.

Ονομασίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλασικό και συνηθέστερο όνομα του μοντέλου υποδηλώνει τις εκτός δρόμου δυνατότητές του, καθώς Νίβα (Нива) στα ρωσικά σημαίνει «χωράφι». Σε ορισμένες αγορές πάντως κυκλοφόρησε υπό διαφορετικές ονομασίες, όπως Lada Taiga (Τάιγκα) στη Γερμανία, στην Αυστρία και για ένα διάστημα στην Ιταλία, Lada Job παλαιότερα στην Ιταλία, Lada Sport στην Ισλανδία, Lada Bushman στην Αυστραλία, ενώ μια εκδοχή του παρήχθη στην Ουρουγουάη, από την φίρμα Bognor, ως Bognor Diva. Από το 2005 σε κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, και από το 2009 στις περισσότερες, μετονομάστηκε σε Lada 4x4, με σκοπό την αποφυγή σύγχυσης με το νεότερο Chevrolet Niva. Τον Μάιο του 2013, η ρώσικη εταιρεία προχώρησε σε νέα μετονομασία, καθιερώνοντας στα περισσότερα κράτη, όπως και στη Ρωσία, το όνομα Lada Taiga.[1]

Τον Σεπτέμβριο του 2014, επίσης, έκανε ντεμπούτο και μια λίγο πιο σύγχρονη έκδοση του μοντέλου, με επανασχεδιασμό στη γρίλια, στους προφυλακτήρες και στους εξωτερικούς καθρέπτες, καλύτερη ηχομόνωση και βελτιώσεις στα πλαστικά στο σαλόνι, μαζί με ένα νέο τιμόνι, στάνταρ ηλεκτρικά παράθυρα και κλιματισμό. Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε ως Lada 4x4 Urban και προσφέρεται αποκλειστικά στην 3-πορτη εκδοχή αμαξώματος.

Βασικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δοκιμαστικό Lada Niva του 1974.

Η εξέλιξη του Niva ξεκίνησε το 1971 και η τελική εκδοχή του διαμορφώθηκε το 1973, με ελάχιστες διαφορές από το μοντέλο παραγωγής, που τελικώς παρουσιάστηκε το 1976 και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 5 Απριλίου 1977. Χρονολογικά, ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε αποκλειστικά από τη Lada, η οποία είχε τότε ανακοινώσει ότι δεν είχε χρησιμοποιήσει μηχανικά μέρη από τη Fiat, μολονότι στην πράξη δεν ήταν όλα εντελώς ανεξάρτητα. Ωστόσο, το αυτοφερόμενο σασί ήταν ρωσικής έμπνευσης και κατασκευής, όπως και η ανεξάρτητη μπροστινή ανάρτηση. Μάλιστα ήταν το πρώτο αυτοφερόμενο πλαίσιο μαζικής παραγωγής για χρήση σε αυτοκίνητο εκτός δρόμου, καθώς και το πρώτο με ανεξάρτητη εμπρός ανάρτηση και το πρώτο στο οποίο ο πίσω άκαμπτος άξονας στηρίζονταν πάνω σε ελικοειδή ελατήρια.

Για την ακρίβεια, οι αναρτήσεις του Niva σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να έχουν μεγάλες διαδρομές και αυτό, σε συνδυασμό με την μεγάλη απόσταση από το έδαφος, του προσέδωσε αξιοσημείωτες ικανότητες εκτός δρόμου, αφού μπορούσε να περνά πάνω από δύσκολες εδαφικές ανωμαλίες. Η μπροστινή ανάρτηση αποτελείται από διπλά ψαλίδια, ενώ πίσω φέρει άκαμπτο άξονα, που όμως στηρίζεται πάνω σε δύο διαμήκεις βραχίονες και σύνδεσμο τύπου Βατ.

Σημαντικό πλεονέκτημα στην οδήγηση εκτός δρόμου οφείλεται και στο σύστημα μόνιμης τετρακίνησης. Διαθέτει τρία διαφορικά: το κεντρικό, που μοιράζει τη δύναμη εμπρός και πίσω, το μπροστινό και το πίσω. Ελέγχεται από δύο μικρά λεβιεδάκια, δίπλα στον λεβιέ ταχυτήτων. Το ένα μπλοκάρει το κεντρικό διαφορικό στο 50-50 ώστε αν ένας τροχός από τον πίσω άξονα και ένας από τον μπροστινό χάσουν την πρόσφυση τότε σταματάει. Το άλλο είναι το HI-LOW και επιλέγει κοντές σχέσεις, μέσω του LOW, μια επιλογή που μπορεί να γίνει είτε με το κεντρικό διαφορικό κλειδωμένο, είτε στο κανονικό.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αρχικό μηχανικό σύνολο του Lada Niva ήταν ένας 4-κύλινδρος σε σειρά βενζινοκινητήρας, με έναν εκκεντροφόρο επικεφαλής και 8 βαλβίδες, κυβισμού 1.580 cm³ με καρμπυρατέρ, ισχύος 54 kW (72 hp) στις 5.400 rpm και ροπής 126 N·m στις 3.400 rpm. Συνδυαζόταν με 4-τάχυτο ή 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, αν και από το 1985 το 5-τάχυτο καθιερώθηκε ως η αποκλειστική μετάδοση. Η τελική ταχύτητα ήταν τότε 130 km/h (81 mph) και η επιτάχυνση 0-100 km/h (0-62 mph) στα 21,0 δευτερόλεπτα.

Αγωνιστικό Lada Niva T3 του 1993.

Από το 1994 καθιερώθηκε ένας νέος βενζινοκινητήρας 4-κύλινδρος σε σειρά, κυβισμού 1.690 cm³ με injection μονού σημείου από την General Motors, ισχύος 60 kW (81 hp) στις 5.000 rpm και ροπής 128 N·m στις 4.000 rpm. Η τελική ταχύτητα έφτασε τα 137 km/h (85 mph) και η επιτάχυνση 0-100 km/h τα 19,0 δευτερόλεπτα. Ταυτόχρονα, έγινε και μια ελαφρά αισθητική ανανέωση στο μοντέλο, με νέο τιμόνι, ένα πιο σύγχρονο ταμπλό και διαφορετικής σχεδίασης πίσω φώτα, που έγιναν κάθετα αντί για οριζόντια. Με το νέο ντιζάιν των πίσω φώτων, η πίσω πόρτα άνοιγε πλέον μέχρι τον προφυλακτήρα, διευκολύνοντας έτσι την φόρτωση των αποσκευών. Τυπικά, το Niva μπορούσε έως και το 1996 σε λίγες χώρες να παραγγελθεί με τον κινητήρα των 1.6 λίτρων, ως μια προαιρετική φθηνότερη επιλογή, με μια αντίστοιχη έκπτωση στην τιμή πώλησης του μοντέλου, αλλά στην πράξη όσα Lada Niva κυκλοφόρησαν μετά το 1994 ήταν με τον νεότερο των 1.7 λίτρων. Από το 2004, τοποθετήθηκε σε όλα ηλεκτρονικός ψεκασμός πολλαπλών σημείων της Bosch.

Το διάστημα 1993 έως 1998 προσφέρθηκε σε κάποιες αγορές και ένας πετρελαιοκινητήρας 4-κύλινδρος σε σειρά, κυβισμού 1.905 cm³ και ισχύος 50 kW (69 hp) από την Peugeot, με τελική ταχύτητα μόλις 125 km/h (78 mph) και επιτάχυνση 0-100 km/h στα 25,0 δευτερόλεπτα. Αντιθέτως, στην Ελλάδα το Niva turbodiesel δεν κυκλοφόρησε ποτέ, ούτε καν από παράλληλες εισαγωγές.

Εκδοχές αμαξώματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η στάνταρ και γνωστότερη στο ευρύ κοινό εκδοχή, ιδίως σε χώρες όπως η Ελλάδα, είναι 3-πορτο SUV. Από το 1993 κατασκευάζεται και μια 5-πορτη εκδοχή, γνωστή ως VAZ 2131, με μακρύτερο κατά 50,0 εκατοστά μεταξόνιο, αν και σπάνια εξάγεται εκτός Ρωσίας, με εξαίρεση έναν πολύ μικρό αριθμό αντιτύπων στην Ανατολική Ευρώπη, ενώ στην Ελλάδα είναι εντελώς άγνωστη. Επίσης, στην κατασκευάστρια χώρα έχει διατεθεί σε αρκετές ακόμα εκδόσεις για ειδική χρήση: 3-πορτο 5-θέσιο SUV με μακρύτερο κατά 30,0 εκατοστά μεταξόνιο και φαρδύτερες πόρτες και πίσω κάθισμα, γνωστό ως VAZ Fora (1996 - 2011), 2-πορτο και 4-θέσιο pick-up, 4-πορτο και 4-θέσιο pick-up, 4-πορτο panel van, ασθενοφόρο, πυροσβεστικό, αστυνομικό και θωρακισμένο στρατιωτικό. Εκτός από το VAZ Fora, όλες οι άλλες ειδικές εκδόσεις του μοντέλου παράγονται από τη ρωσική VAZInterServic, θυγατρική της Lada - VAZ.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρξε συναρμολόγηση και στην Ελλάδα από την Automeccanica, η οποία κατασκεύαζε και μια εγχώρια 2-πορτη καμπριολέ εκδοχή. Μια αντίστοιχη καμπριολέ έκδοση με υφασμάτινη αναδιπλούμενη οροφή, είχε αρχίσει να προσφέρει ήδη από το 1983 ο γαλλικός βελτιωτικός οίκος Wassermann, σε λίγα αντίτυπα, υπό την ονομασία Niva Plein Soleil (Ηλιακό Φως).

VAZ 2131 / εμπρός
VAZ 2131 / πίσω
VAZ 2131 / σαλόνι
VAZ 213105 / ασθενοφόρο
Αστυνομικό 4-πορτο panel van / εμπρός
Αστυνομικό 4-πορτο panel van / πίσω

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.autogreeknews.gr/article/ Lada Taiga (24/05/2013)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Thompson, Andy, «Cars of the Soviet Union». Haynes Publishing, Somerset, UK, 2008.
  • Bernard Vermeylen, «Voitures des pays de l'Est». Boulogne-Billancourt, ETAI, 2008, p. 239. ISBN 978-2-7268-8808-7, OCLC 470767381.
  • L’Auto-Journal Spécial Salon 2011, numéro 806 du 1er juillet 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα