Χαράλαμπος Χριστόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χαράλαμπος Χριστόπουλος
Charalambos Christopoulos.jpg
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος8  Απριλίου 1871
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας
Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως της Ελλάδας
Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας
Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Ηλείας)

Ο Χαράλαμπος Χριστόπουλος (Ανδρίτσαινα Ολυμπίας, πιθανώς το 1809 - Αθήνα, 8 Απριλίου 1871) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, βουλευτής και έξι φορές υπουργός στην περίοδο 1855-1870.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα, πρωτεύουσα της επαρχίας Ολυμπίας, του νομού Μεσσηνίας. Άλλες πηγές δίνουν ημερομηνία γεννήσεώς του το 1809, το 1814, το 1815 ή το 1819 σύμφωνα με τον Γεώργιο Κορνούτο, χωρίς να είναι δυνατόν να εντοπιστεί με ακρίβεια από τα υπάρχοντα στοιχεία. Αναφέρεται όμως ότι οι φίλοι του καθηγητές που τον προέπεμψαν, έδωσαν την ημερομηνία 1809[1]. Η οικογένειά του είχε επαναστατήσει και το 1769 εναντίον των Τούρκων.

Πατέρας του ήταν ο Χρήστος Χριστόπουλος ή Χρηστόπουλος και αναφέρεται ότι ο Χαράλαμπος ήταν ο τελευταίος του γιος, αδελφός του στρατηγού Τζαννέτου Χριστόπουλου[1]. Μητέρα του ήταν η Αγγελική Τζαννέτου (το γένος Νικολή Τζαννέτου), η οποία ήταν αδελφή του ιδρυτή της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας, Κωνσταντίνου Νικολόπουλου[1].

Πήγε σχολείο στην Αίγινα και παρακολούθησε μαθήματα ως ακροατής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1850 και εκλέχθηκε βουλευτής Ολυμπίας[1].

Έγινε Υπουργός των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως το 1855 μέχρι το 1859 (Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1855, Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη 1857), οπότε και παραιτήθηκε. Ξανά έγινε Υπουργός το 1861 Εσωτερικών στην ίδια κυβέρνηση και ξανά παραιτήθηκε μετά από ένα χρόνο. Εκλέχτηκε ξανά βουλευτής της επαρχίας Ολυμπίας στις βουλευτικές εκλογές του 1865 και ξανά υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου τον Μάρτιο του 1866, Υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη το 1865 και επί των εξωτερικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου του 1870.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 1871. Η κηδεία του έγινε στο Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών (τη Μητρόπολη) παρουσία του βασιλιά και της βασίλισσας, με παρουσία πολλών πολιτικών και του διπλωματικού σώματος, με τιμές εν ενεργεία υπουργού Εξωτερικών. Επικήδειοι λόγοι εκφωνήθηκαν από τους φίλους του καθηγητές Ν.Ι. Σαρίπολο (στην εκκλησία) και Εμμανουήλ Κόκκινο στο νεκροταφείο. Προ του τάφου επικήδειο εκφώνησε και ο πρωθυπουργός. Προς τιμήν του Χριστόπουλου, δόθηκε το όνομά του σε μικρό δρόμο στο κέντρο της Αθήνας, μεταξύ των οδών Μητροπόλεως και Ερμού, πολύ κοντά στην Καπνικαρέα, πιθανόν εκεί που κατοικούσε.[2].

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χαράλαμπος Χριστόπουλος βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
  • Μαρίνος Βρετός (1866). Εθνικόν ημερολόγιον. Εν Αθήναις: Παρά τω Κ. Δραγούμη εκδότη της Πανδώρας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010. 
  • Λήμμα Χριστόπουλος Χαράλαμπος, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, Αθήνα, 1931
  • Κωστής Αιλιανός, Χαράλαμπος Χρ. Χριστόπουλος, υπουργός εξωτερικών, τρεις ημέρες, τέσσερεις μήνες... 1865, 1870-1871, Νέα Εστία, έτος 88, τόμος 176, τεύχος 1863, Σεπτ. 2014, σελ. 121-144
  • Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.57

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Κωστής Αιλιανός, Χαράλαμπος Χρ. Χριστόπουλος, υπουργός εξωτερικών, τρεις ημέρες, τέσσερεις μήνες... 1865, 1870-1871, Νέα Εστία, έτος 88, τόμος 176, τεύχος 1863, Σεπτ. 2014, σελ. 121
  2. Κωστής Αιλιανός, Νέα Εστία, Σεπτ. 2014, σελ. 143 (για τον επικήδειο του πρωθυπουργού αναφέρεται η εφημερίδα Αιών, 10.4.1871