Φρειδερίκος Β΄ Γκοντζάγκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φρειδερίκος Β΄
Tizian 063.jpg
μαρκήσιος (ως το 1530), μετά
δούκας της Μάντουα
Περίοδος 1519 - 1540
Προκάτοχος Φραγκίσκος Β΄
Διάδοχος Φραγκίσκος Γ΄
Γέννηση 17 Μαΐου 1500 (1500-05-17)
Θάνατος 28 Αυγούστου 1540 (40 ετών)
Σύζυγος Μαργαρίτα Παλαιολογίνα
Επίγονοι Φραγκίσκος Γ΄
Ισαβέλα
Γουλιέλμος
Λουδοβίκος
Φρειδερίκος
Οίκος Γκοντζάγκα
Πατέρας Φραγκίσκος Β΄ της Μάντουα
Μητέρα Ισαβέλα των Έστε
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

O Φρειδερίκος Β΄, ιταλ. Federico II, (17 Μαΐου 1500 - 28 Αυγούστου 1540) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν μαρκήσιος (1519-30) και έπειτα δούκας της Μάντουα (1530-1540). Ως σύζυγος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας μαρκησίας του Μονφερά, ήταν επίσης μαρκήσιος του Μονφερά.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Β΄ μαρκήσιου της Μάντουα και της Ισαβέλας των Έστε, κόρης του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα.

Μικρός κρατήθηκε όμηρος στη Ρώμη, για να ελευθερωθεί ο πατέρας του από τους Βενετούς, που τον κρατούσαν αιχμάλωτο. Το 1519 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στην ηλικία των 19 ετών.[1] Επειδή ήταν νέος, τη διακυβέρνηση ασκούσε η μητέρα του και οι θείοι του Σιγισμούνδος και Ιωάννης. Το 1521 έλαβε την περιβολή του αξιώματός του από τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας. Παρά την πενιχρή στρατιωτική εμπειρία του, ο πάπας Λέων Ι΄ τον ονόμασε σημαιοφόρο (golfalonierο)[2]και γενικό διοικητή της Εκκλησίας, δηλ. αρχηγό του Παπικού στρατού. Στη συμφωνία υπήρχε ο όρος ότι δεν θα πολεμούσε εναντίον του Γερμανού βασιλιά, με τον οποίο ήταν παραδοσιακοί σύμμαχοι. Έτσι ο στρατός του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων πέρασε ακώλυτα από τα εδάφη του το 1527 και μετά λεηλάτησε τη Ρώμη.

Ο θυρεός του Φρειδερίκου Β΄: δικέφαλος αετός των Παλαιολόγων, λέων Βοημίας, ρίγες παλαιάς Μάντουα· σταυρός Ιερουσαλήμ, ρίγες Αραγονικής Σικελίας-Νάπολης, θυρεός Μονφερά· ρίγες με στέμμα Σαξονίας, δύο ιχθύες του Μπαρ, σταυρός με 4 Β της όψιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Η υγεία του Βονιφάτιου Δ΄ Παλαιολόγου, μαρκήσιου του Μονφερά δεν ήταν καλή και ο Φρειδερίκος Β΄, με σκοπό την απόκτηση της μαρκιωνίας, υπέγραψε γαμήλιο συμβόλαιο με την αδελφή αυτού Μαρία Παλαιολογίνα.[3] Όμως η υγεία του Βονιφάτιου Δ΄ ανέκαμψε και ο Φρειδερίκος Β΄ ανακάλυψε ένα σχέδιο της Μαρίας εναντίον της ερωμένης του[4]· έτσι ισχυρίστηκε. Ο πάπας ακύρωσε το συμβόλαιο και ο Φρειδερίκος Β΄ έκανε άλλο με την εξαδέλφη του Καρόλου Ε΄[5]. Τότε ο Κάρολος Ε΄ το 1530 τον αναβάθμισε σε δούκα της Μάντουα. Απροσδόκητα όμως ο Βονιφάτιος Δ΄ έπεσε από το άλογό του το Μάρτιο και τραυματίστηκε θανάσιμα· τον διαδέχθηκε ο θείος του Ιωάννης-Γεώργιος Παλαιολόγος.[6] Ο Φρειδερίκος Β΄ πλήρωσε 50.000 δουκάτα για την ακύρωση του συμβολαίου στον Κάρολο Ε΄ και πίεσε τον πάπα να επαναφέρει σε ισχύ το πρώτο γαμήλιο συμβόλαιο. Τον Σεπτέμβριο απεβίωσε η Μαρία και το επόμενο έτος ο Φρειδερίκος Β΄ νυμφεύτηκε την αδελφή της Μαργαρίτα. Το 1533 απεβίωσε ο Ιωάννης-Γεώργιος, τελευταίος άρρην απόγονος των Παλαιολόγων του Μονφερά[7] και η μαρκιωνία πέρασε στους Γκοντζάγκα.

Ανέθεσε τη σχεδίαση του παλάτσο ντελ Τε στον αρχιτέκτονα Τζούλιο Ρομάνο, που έκανε και τη ζωγραφική διακόσμηση. Ήταν το θερινό ανάκτορό του, έξω από τη Μάντουα. Υπέφερε για πολύ διάστημα από σύφιλη, που την κληρονόμησε από τον πατέρα του και απεβίωσε το 1540 στη βίλλα του στο Μαρμιρόλο. Τον διαδέχθηκαν οι μεγαλύτεροι γιοί του, πρώτα ο Φραγκίσκος Γ΄ και έπειτα ο Γουλιέλμος.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1531 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Παλαιολογίνα μαρκησία του Μομφερράτου, κόρη του Γουλιέλμου Θ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου και είχε τέκνα:

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Cronaca universale della città di Mantova. Volume II
  2. Στρατιωτικό και πολιτικό αξίωμα του Παπικού κράτους.
  3. Η Μαρία ήταν το πρώτο, η Μαργαρίτα το δεύτερο και ο Βονιφάτιος Δ΄ το τρίτο τέκνο του Γουλιέλμου Θ΄ Παλαιολόγου, 6ου απογόνου του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
  4. ήταν η Ισαβέλα Μποσκέτι
  5. Ιουλία της Αραγόνας.
  6. Ο Βονιφάτιος Δ΄ ήταν άγαμος
  7. Ο Ιωάννης-Γεώργιος νυμφεύτηκε 45 ετών και απεβίωσε 9 ημέρες αργότερα. Δεν είχε νόμιμους απογόνους, εκτός από τον νόθο Φλαμίνιο, που εξαιρείτο της διαδοχής. Οι απόγονοι του Φλαμίνιο Παλαιολόγο-Οριούντι φθάνουν ως την εποχή μας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Coniglio, Giuseppe (1967). I Gonzaga. Varese: Dall'Oglio. 
  • Bignotti, Lorenzo (1984). La Zecca di Mantova e Casale (Gonzaga). Mantua: Grigoli.