Φερράντε Α΄ Γκοντζάγκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φερράντε Α΄
Cristofano dell'altissimo, ferrante gonzaga, ante 1568.JPG
κόμης της Γκουαστάλα
Περίοδος 1539 - 1557
Προκάτοχος Λουδοβίκα Τορέλι
Διάδοχος Καίσαρ Α΄
Γέννηση 28 Ιανουαρίου 1507 (1507-01-28)
Θάνατος 15 Νοεμβρίου 1557 (50 ετών)
Βρυξέλλες
Επίγονοι Καίσαρ Α΄
Οίκος Γκοντζάγκα-Γκουαστάλα
Πατέρας Φραγκίσκος Β΄
Μητέρα Ισαβέλα των Έστε
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

O Φερράντε Α΄, ιταλ. Ferrante I, (28 Ιανουαρίου 1507 - 15 Νοεμβρίου 1557) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κόμης της Γκουαστάλα (1539-57), αντιβασιλιάς της Σικελίας (1535-46) και κυβερνήτης του Μιλάνου (1546-55).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο τριτότοκος γιος του Φραγκίσκου Β΄ μαρκήσιου της Μάντουα και της Ισαβέλας των Έστε, κόρης του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα.

Στα 16 έτη του εστάλη στην Αυλή της Ισπανίας ως ακόλουθος του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων, μελλοντικού βασιλιά της Γερμανίας. Ο Φερράντε Α΄ έμεινε πιστός σε αυτόν σε όλη τη ζωή του. Το 1527 πήρε μέρος με το στρατό του Καρόλου Ε΄ στη λεηλασία της Ρώμης και έγινε αρχηγός του στρατού του στην Ιταλία. Παρακολούθησε τη θριαμβευτική στέψη του στη Μπολόνια το 1530· το επόμενο έτος έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος της Αυστρίας.

Υπεράσπισε τη Νάπολη από τις επιθέσεις των Γάλλων και δέχθηκε την παράδοση της Φλωρεντίας. Από αυτήν είχαν εκδιωχθεί οι Μέδικοι και ο πάπας Κλήμης Ζ΄ των Μεδίκων, για την επιτυχία του αυτή, τον έκανε παπικό κυβερνήτη του Μπενεβέντο. Το 1535 πολέμησε τους Τούρκους στην Τυνησία και το 1543 στο Αλγέρι, πάντα υπέρ του Καρόλου Ε΄. Ο βασιλιάς της Γερμανίας τον έκανε αντιβασιλιά της Σικελίας (1535-46) και ονόμασε Φόρτε Γκοντζάγκα το οχυρό της Μεσσήνης στη Σικελία.[1] Το 1543 εστάλη ως πρεσβευτής στον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας.[2] Το ίδιο έτος ακολούθησε τον Κάρολο Ε΄ στην εκστρατεία που επέβαλε τη συνθήκη του Κρεπύ. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του Μιλάνου (1546-54) και από εκεί συμμετείχε στον Πόλεμο της Πάρμας.

Το 1539 αγόρασε από την Λουντοβίκα Τορέλλι κόμισσα της Γκουαστάλα την κομητεία της, στην αριστερή όχθη του Πάδου, αντί 22.280 χρυσών σκούδων. Ήταν μια στρατηγική κίνηση, διότι η Γκουαστάλα βρίσκεται πλησίον της Φερράρας, που ήθελε να την πάρει από τους Έστε.

Η βίλλα του Λα Γκουαλτιέρα (νυν βίλλα Λα Σιμονέττα) ξαναχτίστηκε με την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Ντομένικο Τζουνταλόντι.[3] Ο Φερράντε Α΄ ήταν προστάτης του γλύπτη και χαράκτη μεταλλίων Λεόνε Λεόνι, που του έφτιαξε ένα μετάλλιο.[4] Όπως όλοι οι Γκοντζάγκα, ήταν προστάτης των τεχνουργών διακοσμητικών ταπήτων (tapisserie): παρήγγειλε τη σειρά Οι καρποί του πολέμου (Fructus belli) και τη σειρά Ερωτιδείς (Putti).[5]

Το 1557 στο Σεν Κεντίν, κουρασμένος από τη μάχη, έπεσε από το άλογό του και τραυματίστηκε θανάσιμα. Απεβίωσε αργότερα στις Βρυξέλλες σε ηλικία 50 ετών. Τάφηκε στο οστεοφυλάκιο του Καθεδρικού ναού του Μιλάνου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Καίσαρ Α΄ ως κόμης της Γκουαστάλα· το 1564 παρήγγειλε στον Λεόνε Λεόνι ένα μνημείο για τον Φερράντε Α΄, που στήθηκε σε πλατεία της Γκουαστάλα.[6]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1534 νυμφεύτηκε την Ισαβέλα ντι Κάπουα, κυρία του Μολφέτα και του Τζοβινάτσο, περιοχών κοντά στο Μπάρι της Απουλίας. Είχε τέκνα:

  • Καίσαρ Α΄ 1533-1575, κόμης της Γκουαστάλα.
  • Ιππολύτη 1535-1563, παντρεύτηκε πρώτα τον Φαμπρίτσιο Κολόννα, πρίγκιπα του Παλιάνο και έπειτα τον Αντόνιο Καράφα, δούκα του Μοντραγκόνε.
  • Φραγκίσκος 1538-1566, καρδινάλιος.
  • Αντρέας 1539-1586, μαρκήσιο του Σπέκια και του Αλεσάνο.
  • Ιωάννης-Βικέντιος 1540-1591, καρδινάλιος.
  • Οττάβιο 1543-1583, κύριος του Τσερσματζόρε.

Τιμές και Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου δέρατος από την Αυστρία.

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Castel Gonzaga». Comune di Messina (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 18 August 2015. 
  2. Spanish Chronicle, xxiii
  3. E. Heydenreich and W. Lotz, Architecture in Italy, 1400-1600 (Harmondsworth: Penguin) 1974:292-93;
  4. Illustration
  5. The tapestry commissions of Ferrante and his brothers is set against the broader background of their patronage of the arts in Clifford M. Brown, Guy Delmarcel and Robert S. Nelson, Tapestries for the Courts of Federico II, Ercole, and Ferrante Gonzaga 1522-63 (1996).
  6. A commemorative Italian postage stamp issued on the five-hundredth anniversary of his birth show a detail of Leone Leoni's sculpture.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ferrante Gonzaga (έκδοση 760410767) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).