Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φίλιππος της Γαλλίας (1132-1161)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φίλιππος της Γαλλίας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Philippe de France (Γαλλικά)
Θάνατος4  Σεπτεμβρίου 1161
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Οικογένεια
ΓονείςΛουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας και Αδελαΐδα του Μωριέν
ΑδέλφιαΚωνσταντία της Γαλλίας, κόμισσα της Τουλούζης, Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας, Ροβέρτος Α΄ του Ντρε, Φίλιππος της Γαλλίας, Πέτρος Α΄ του Κουρτεναί
Ερρίκος της Ρεμς
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααββάς (1145–1161)

Ο Φίλιππος της Γαλλίας (περί το 1132 - 1160) ήταν πρίγκιπας και μέλος του Οίκου των Καπετιδών που διετέλεσε Αρχιδιάκονος των Παρισίων. Ο Φίλιππος ήταν ο μικρότερος γιος του βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου ΣΤ΄ του Παχέως και της δεύτερης συζύγου του Αδελαΐδας του Μωριέν.[1] Από την εποχή που γεννήθηκε ήταν προορισμένος στην εκκλησιαστική σταδιοδρομία και διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο ως ηγούμενος των Κολλεγιακών εκκλησιών.[2] Τα διατάγματα που έχουν διασωθεί (1138) δείχνουν πραγματικά ότι ήταν ηγούμενος σε αυτές τις εκκλησίες αλλά η αυθεντικότητα τους αμφισβητείται.[3] Τα 4 διατάγματα που έχουν διασωθεί καταγράφουν το όνομα του Φιλίππου ως γιο ή αδελφό βασιλέα.[4] Ο Φίλιππος διορίστηκε θησαυροφύλακας στον Άγιο Κορνήλιο της Κομπιένης, κοσμήτορας στην Ορλεάνη και Αρχιδιάκονος (1155), κανόνας στην Παναγία των Παρισίων και διάκονος στον Άγιο Μαρτίνο της Τουρ.[5] Απέρριψε την εκλογή του στην Αρχιεπισκοπή Παρισίων, υποστήριξε αντίθετα την υποψηφιότητα του Πέτρου του Λομβαρδού και την πέτυχε.[6]

Την δεκαετία του 1140 αρνήθηκε να πληρώσει υποτέλεια στον επίσκοπο της Μω επειδή είχε κάνει κατάσχεση σιτηρών από την εκκλησία του Αγίου Κορνηλίου της Κομπιένης.[7] Σε μια επίδειξη Ύβρεως ο Φίλιππος με μια ένοπλη ομάδα από κανόνες κατέλαβαν τον Άγιο Κορνήλιο της Κομπιένης και προχώρησαν σε κατάσχεση του θησαυροφυλακίου με στόχο να εμποδίσουν τον ηγούμενο του Αγίου Διονυσίου να το παραλάβει (1149).[8] Στην ενέργεια αυτή ήταν αντίθετοι τόσο ο μεγάλος του αδελφός Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας όσο και ο Πάπας Ευγένιος Γ΄.[9] Η κατάσταση επιλύθηκε όταν μια ομάδα από πολίτες έδιωξε από το μοναστήρι τους κανόνες του Φιλίππου.[10] Οι πολίτες δεν προκάλεσαν ωστόσο κακό στον Φίλιππο επειδή ήταν ο μικρότερος γιος του ίδιου του βασιλιά και φοβήθηκαν την οργή του.[11] Ο Φίλιππος αρνήθηκε ωστόσο να παραδώσει το θησαυροφυλάκιο του ναού στον νέο ηγούμενο, με αυτόν τον τρόπο ο Πάπας Αδριανός Δ΄ αναγκάστηκε να παρέμβει στον αδελφό του Ερρίκο του Ρενς.[12] Ο Φίλιππος της Γαλλίας διαμαρτυρήθηκε στον πάπα ότι οι κανόνες από την Ορλεάνη λεηλάτησαν μια εκκλησία μέσα στην διακονία του.[13] Ο μεγάλος του αδελφός Λουδοβίκος Ζ΄ από την άλλη κλήθηκε να επέμβει για να λύσει μια διαφορά ανάμεσα στον Φίλιππο και τους Κανόνες στην Παναγία της Μάντης.[14] Ο Φίλιππος πίστευε ότι ως ηγούμενος μπορούσε να κάνει κλήση στους Κανόνες του κατά βούληση, οι Κανόνες από την άλλη πίστευαν ότι ήταν υποχρεωμένοι να υπακούσουν μόνο στο Ευαγγέλιο.[15] Με την παρέμβαση του αρχιεπισκόπου του Ρεμς ο Λουδοβίκος Ζ΄ αποφάσισε υπέρ των Κανόνων.[16] Ο Πάπας Αναστάσιος Δ΄ έστειλε επιστολή στον βασιλέα Λουδοβίκο Ζ΄ και του ζήτησε να μην προσβάλει τον ίδιο και τον Φίλιππο με την ικανοποίηση του στα αιτήματα των Κανόνων οι οποίοι του δήλωσαν την υποταγή του.[17]

  1. Suger (Abbot of Saint Denis) 1992, σ. 149
  2. Lewis 1995, σ. 114
  3. Lewis 1995, σσ. 114-115
  4. Lewis 1995, σ. 116
  5. Lewis 1995, σ. 115
  6. Lewis 1995, σσ. 115-116
  7. Lewis 1995, σ. 120
  8. Lewis 1995, σ. 117
  9. Lewis 1995, σ. 117
  10. Lewis 1995, σ. 117
  11. Lewis 1995, σ. 117
  12. Lewis 1995, σ. 118
  13. Lewis 1995, σ. 120
  14. Lewis 1995, σ. 119
  15. Lewis 1995, σ. 119
  16. Lewis 1995, σ. 119
  17. Lewis 1995, σ. 120
  • Lewis, Andrew W. (1995). "The Career of Philip the Cleric, Younger Brother of Louis VII: Apropos of an Unpublished Charter". Traditio. 50. Cambridge University Press: 111–127.
  • Suger (Abbot of Saint Denis) (1992). The Deeds of Louis the Fat. Translated by Cusimano, Richard; Moorhead, John. The Catholic University of America Press.