Τζουλιάνο δούκας του Νεμούρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτό το λήμμα αφορά το γιο του Λαυρέντιου Β΄. Για τον γιο του Πέτρου Α΄, δείτε: Τζουλιάνο των Μεδίκων.
Τζουλιάνο
Raffaello, giuliano de' medici.jpg
Ο Τζουλιάνο σε προσωπογραφία του Ραφαήλ
κυβερνήτης της Φλωρεντίας
Περίοδος 1492 - 1494
Προκάτοχος Τζοβάνι
Διάδοχος Λαυρέντιος Β΄
Γέννηση 12 Μαρτίου 1479 (1479-03-12)
Φλωρεντία
Θάνατος 17 Μαρτίου 1516 (37 ετών)
Σύζυγος Φιλιμπέρτα της Σαβοΐας
Επίγονοι (νόθος) Ιππόλυτος
Οίκος Μεδίκων
Πατέρας Λαυρέντιος Α΄
Μητέρα Κλαρίτσε Ορσίνι
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

O Τζουλιάνο, ιταλ. Giuliano, (12 Μαρτίου 1479 - 17 Μαρτίου 1516) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1513-1516) και δούκας του Νεμούρ (1515-1516).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο τριτότοκος γιος του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Κλαρίτσε Ορσίνι. Τον αποκαλούσαν και Τζουλιάνο του Λαυρέντιου (Giuliano di Lorenzo). Μεγαλύτεροί του αδελφοί ήταν ο Πέτρος Β΄ και ο πάπας Λέων Ι΄.

Όταν απεβίωσε το 1492 ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Β΄, αλλά μετά την άτυχη διαχείριση της διέλευσης του στρατού του Καρόλου Η΄ της Γαλλίας από την Τοσκάνη, οι Φλωρεντιανοί έδιωξαν τον Πέτρο Β΄, δύο έτη μόνο μετά που ανέλαβε. Μαζί του ο Τζουλιάνο κατέφυγε στη Βενετία. Την έξωση υποστήριξαν οι Γάλλοι. Αργότερα όμως, ο πάπας, η Ισπανία και η Αυστρία δημιούργησαν τον Ιερό Σύνδεσμο, που έδιωξε τους Γάλλους από την Ιταλία και το 1512 επανήλθε ως κυβερνήτης στη Φλωρεντία ο Τζουλιάνο· ο αδελφός του είχε αποβιώσει 9 έτη πριν.

Το 1515 νυμφεύτηκε τη Φιλιμπέρτα, κόρη του δούκα της Σαβοΐας στην Αυλή της Γαλλίας. Με την ευκαιρία αυτή -και την παρέμβαση του αδελφού του πάπα Λέοντα Ι΄- ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας τον έκανε δούκα του Νεμούρ.[1] Απεβίωσε το επόμενο έτος και τάφηκε στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων στον ναό του Σαν Λορέντσο.[2] Το ταφικό μνημείο το δημιούργησε ο Μιχαήλ Άγγελος και έχει επάνω το άγαλμα του Τζουλιάνο και κάτω τις μορφές της Νύχτας και της Ημέρας. Δεν πρέπει να συγχέεται ο τάφος του με αυτόν του θείου του Τζουλιάνο, που βρίσκεται στο ίδιο παρεκκλήσιο. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Πέτρου Β΄, ο Λαυρέντιος Β΄, ως κυβερνήτης της Φλωρεντίας.[3]

Ο Ραφαήλ, ζωγράφος που προτιμούσε ο Λέων Ι΄, του έκανε την προσωπογραφία στη Ρώμη.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1515 νυμφεύτηκε τη Φιλιμπέρτα της Σαβοΐας, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Σαβοΐας, αλλά δεν είχε τέκνα.

Από μια εκτός γάμου σχέση του με την Πατσίφικα Μπραντάνο, γιος του ήταν ο:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο τελευταίος δούκας του Νεμούρ Γκαστόν των Φουά απεβίωσε άγαμος και ήταν 2ος εξάδελφος του Φιλίππου Α΄.
  2. Peter Barenboim, Sergey Shiyan, Michelangelo: Mysteries of Medici Chapel, SLOVO, Moscow, 2006. ISBN 5-85050-825-2
  3. Το δουκάτο του Νεμούρ πέρασε στη σύζυγό του Φιλιμπέρτα (1516-24), μετά στην αδελφή της και σύζυγο του Φραγκίσκου Α΄, Λουίζα (1524-31) και έπειτα στον αδελφό τους Φίλιππο (1528-1533)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gilbert, Felix (1949). «Bernardo Rucellai and the Orti Oricellari: A Study on the Origin of Modern Political Thought». Journal of the Warburg and Courtauld Institutes (Warburg Institute) 12: 101–131. doi:10.2307/750259. 
  • Tomas, Natalie R. (2003). The Medici Women: Gender and Power in Renaissance Florence. Aldershot: Ashgate. ISBN 0754607771. 



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Giuliano de' Medici, Duke of Nemours της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).