Πέτρος των Μεδίκων, ο Άτυχος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτρος΄
Agnolo Bronzino - Piero il Fatuo.jpg
Ο Πέτρος σε προσωπογραφία του Άνιολο Μπροντσίνο
κυβερνήτης της Φλωρεντίας
Περίοδος 1492 - 1494
Προκάτοχος Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής
Διάδοχος Σαβοναρόλα, μετά Τζοβάνι
Σύζυγος Αλφονσίνα Ορσίνι
Επίγονοι Λαυρέντιος, δούκας του Ουρμπίνο
Κλαρίτσε
Οίκος Μεδίκων
Πατέρας Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής
Μητέρα Κλαρίτσε Ορσίνι
Γέννηση 15 Φεβρουαρίου 1472 (1472-02-15)
Θάνατος 28 Δεκεμβρίου 1503 (31 ετών)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

O Πέτρος των Μεδίκων ο επιλεγόμενος και Άτυχος, ιταλ. Piero II il sfortunato, (15 Φεβρουαρίου 1472 - 28 Δεκεμβρίου 1503)[1] από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1492-1494), ώσπου εξορίστηκε.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λαρέντιου του Mεγαλοπρεπούς και της Κλαρίτσε Ορσίνι, κόρης του Τζάκοπο κυρίου του Μοντεροτόντο και του Μπρατσιάνο. Τον αποκαλούσαν και Πέτρο του Λαυρέντιου (Piero di Lorenzo) ή ανόητο (il fatuo). Μικρότεροί του αδελφοί ήταν ο Τζοβάνι και ο Τζουλιάνο.[1]

Εκπαιδεύτηκε ώστε να διαδεχθεί τον πατέρα του ως αρχηγός της οικογένειας των Μεδίκων και ως de facto κυβερνήτης της Φλωρεντίας, με σπουδαίους διδασκάλους όπως ο Άντζελο Πολιτσιάνο. Ωστόσο ο αδύναμος, αλαζονικός και απείθαρχος χαρακτήρας του αποδείχθηκε ακατάλληλος για να αναλάβει μία τέτοια θέση.

Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1492, τον διαδέχθηκε. Στην αρχή υπήρχε μία σύντομη περίοδος ειρήνης, αλλά η εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των ιταλικών κρατών που είχε με κόπο κατασκευαστεί από τον πατέρα του, κατέρρευσε το 1494 όταν ο Κάρολος Η΄ της Γαλλίας αποφάσισε να περάσει τις Άλπεις με στρατό. Προβάλλοντας κληρονομικά δικαιώματα, διεκδίκησε το βασίλειο της Νάπολης και ζήτησε να το καταλάβει. Τον κάλεσε ο Λουδοβίκος Σφόρτσα πρώην δούκας του Μιλάνου, που είχε εκτοπιστεί από τον ανιψιό του Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα. Πράγματι ο Κάρολος Η΄ τον αποκατέστησε στο Μιλάνο.

Ο βασιλιάς της Γαλλίας ζήτησε να διασχίσει την Τοσκάνη για να πάει στη Νάπολη και ο Πέτρος δήλωσε ουδετερότητα. Αυτό ήταν απαράδεκτο για τον Κάρολο Η΄, που ήθελε να εξασφαλίσει γραμμές επικοινωνίας με το Μιλάνο και ξεκίνησε να εισβάλλει στην Τοσκάνη. Ο Πέτρος προσπάθησε να αντισταθεί, αλλά οι αξιωματούχοι της πόλης, που είχαν επηρεαστεί από τα κηρύγματα του φανατικού Δομινικανού ιερέα Σαβοναρόλα, λίγο τον υποστήριξαν. Ακόμη και τα εξαδέλφια του αυτομόλησαν στον βασιλιά της Γαλλίας. Ο Πέτρος παρέδωσε στον Κάρολο Η΄, που ο στρατός του πλησίαζε στη Φλωρεντία, τα κυριότερα φρούρια της Τοσκάνης· του έδωσε ό,τι άλλο ζήτησε. Από την κακή διαχείριση της υπόθεσης και την αποτυχία του να διαπραγματευτεί καλύτερους όρους, δημιουργήθηκε αναταραχή στην πόλη και οι Μέδικοι διέφυγαν. Το παλάτσο Μέντιτσι λεηλατήθηκε και η Δημοκρατία επανιδρύθηκε.

Οι Μέδικοι εξορίστηκαν επίσημα· για τα επόμενα 18 έτη θα ζούσαν μακριά από τη Φλωρεντία. Με τη βοήθεια του Φιλίππε ντε Κομίνες κατέφυγαν στη Βενετία. Το 1503 η Γάλλοι πολέμησαν με τους Ισπανούς στο Καριλιάνο για το βασίλειο της Νάπολης. Στη μάχη συμμετείχε με τους πρώτους, που ηττήθηκαν. Προσπαθώντας να διαφύγει, πνίγηκε στον ποταμό Καριλιάνο.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1486 νυμφεύτηκε την Αλφονσίνα Ορσίνι κόρη του Ρομπέρτο κόμη του Ταλιακότσο, ένα γάμο που είχε ρυθμίσει ο θείος του Μπερνάρντο Ρουτσελάι. Ο γάμος έγινε με τη νύφη και αντιπρόσωπο του Πέτρου, τον θείο του.[2] Οι δύο τους συναντήθηκαν το 1488. Είχαν τέκνα:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Tomas 2003, σελ. 7.
  2. Gilbert 1949, σελ. 105.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gilbert, Felix (1949). «Bernardo Rucellai and the Orti Oricellari: A Study on the Origin of Modern Political Thought». Journal of the Warburg and Courtauld Institutes (Warburg Institute) 12: 101–131. doi:10.2307/750259. 
  • Tomas, Natalie R. (2003). The Medici Women: Gender and Power in Renaissance Florence. Aldershot: Ashgate. ISBN 0754607771. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Piero the Unfortunate της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).