Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ
Tschingis Ajtmatow.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Чыңгыз Төрөкулович Айтматов (Κιργιζικά)
Γέννηση 12  Δεκεμβρίου 1928[1][2][3][4][5]
Sheker[3]
Θάνατος 10  Ιουνίου 2008[6][1][2][4][5]
Νυρεμβέργη[7]
Αιτία θανάτου πνευμονία και νεφρική ανεπάρκεια
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Υπηκοότητα Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Κιργιζία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες γαλλική γλώσσα[8]
ρωσική γλώσσα[8][3]
Κιργιζική γλώσσα[8][3]
Σπουδές Maxim Gorky Literature Institute
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός[3]
διπλωμάτης
δημοσιογράφος[3]
μεταφραστής
συγγραφέας[3]
μυθιστοριογράφος[3]
σεναριογράφος
συγγραφέας έργων επιστημονικής φαντασίας
Αξιοσημείωτο έργο The Day Lasts More Than a Hundred Years
The White Ship
The First Teacher
Jamila
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
Τέκνα Ασκάρ Αϊτμάτοφ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ.
Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία (1993)
Τάγμα του Λένιν
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης
Alexander Men Prize
Βραβείο Λένιν (1963)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Βραβείο της Φιλίας των Λαών
d:Q4287171
Βραβείο της Φιλίας
Μετάλλιο για διάκριση στην δουλειά
Friedrich-Rückert-Preis (1992)
d:Q1145131
Order Manas
d:Q1586559
d:Q3885264
Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin"
Τάγμα του Χαμόγελου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ (κιργιζικά: Чыңгыз Айтматов (Çıňğız Aytmatov)‎, Ρώσικα Чингиз Торекулович Айтматов), ήταν λογοτέχνης με καταγωγή από τη Ρωσία και την Κιργιζία.

Το όνομα Τζινγκίζ είναι το ίδιο με εκείνο του Τζένγκις Χαν. Ανήκει στην πρώτη γενιά της διανόησης της Κιργιζίας, που εμφανίστηκε σ' αυτή την ορεινή χώρα μετά την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917. Έχει γράψει στα ρώσικα και στα κιργίζικα και ήταν από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της χώρας του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1928 από οικογένεια υπαλλήλων στο Σεκέρ (Κιργίζικα: Шекер (Şeker)), κοντά στο Tαλάς της Κιργιζίας. Τα παιδικά του χρόνια συνέπεσαν με την περίοδο του ενεργού περάσματος του κιργίζικου λαού στο σοσιαλιστικό τρόπο ζωής. Πρόλαβε όμως και το νομαδικό τρόπο ζωής, όπως οι πρόγονοί του.

Ήταν μαθητής στο σοβιετικό σχολείο του χωριού του. Άρχισε να δουλεύει από πολύ μικρός και στα 14 του ήταν ήδη γραμματέας στο σοβιέτ του χωριού του. Αργότερα έκανε και άλλες δουλειές: φοροεισπράκτορας, φορτωτής, βοηθός μηχανοδηγού και συνέχισε με άλλες δουλειές. Το 1937, ο πατέρας του συνελήφθη στη Μόσχα ως υποστηρικτής του "αστικού εθνικισμού" και εκτελέστηκε από το σταλινικό καθεστώς το 1938.

Το 1946 άρχισε να σπουδάζει στο παράρτημα Ζωικής Παραγωγής του Ινστιτούτου Αγορανομίας της Κιργιζίας στο Φρούνζε (σημ. Μπισκέκ), αλλά αργότερα τα παράτησε για να φοιτήσει στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας Γκόρκι στη Μόσχα, από το 1956 ως το 1958. Τα επόμενα οχτώ χρόνια εργάστηκε στην εφημερίδα Πράβντα. Οι δύο πρώτες δημοσιεύσεις του εμφανίστηκαν το 1952 στα ρωσικά: "Ο εφημεριδοπώλης Ντζιούο" και "Ašym". Η πρώτη του δουλειά στα κιργίζικα ήταν η "Λευκή βροχή" (Ak Ğaan) το 1954. Το πολύ γνωστό έργο του "Τζαμίλια" (Ğamijla; Παραλλαγές: Τζαμιλά ή Τζαμίλα) εμφανίστηκε το 1958.

Απεβίωσε στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας, στις 10 Ιουνίου του 2008, από πνευμονία.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ ανήκει στη μεταπολεμική γενιά συγγραφέων. Τα έργα του πριν τη "Τζαμίλια" δεν ήταν σημαντικά: μερικά διηγήματα και μια μικρή νουβέλα με τίτλο "Πρόσωπο με Πρόσωπο". Αλλά ήταν η "Τζαμίλια" που τον καθιέρωσε. Ο Λουί Αραγκόν χαρακτήρησε τη "Τζαμίλια" ως την "ωραιότερη ερωτική ιστορία του κόσμου", λέγοντας πως είναι καλύτερη από την "Ωραιότερη ερωτική ιστορία του κόσμου" του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ.[9] Στα αντιπροσωπευτικά έργα του Αϊτμάτωφ ανήκουν επίσης οι μικρές νουβέλες "Αντίο, Γκιουλσαρί!", "Το λευκό πλοίο", "Μια μέρα ένας αιώνας", και "Το ικρίωμα".

O Αϊτμάτωφ τιμήθηκε το 1963 με το Βραβείο Ειρήνης του Λένιν για τη "Τζαμίλια" και αργότερα με το κρατικό βραβείο για το "Αντίο, Γκιουλσαρί!". Η δουλειά του Αϊτμάτωφ λατρεύτηκε από τους θαυμαστές του, ενώ ακόμη και όσοι επέκριναν τον Αϊτμάτωφ αναγνώρισαν την υψηλή ποιότητα στις νουβέλες του.[10]

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από τη λογοτεχνία ο Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ ήταν μέλος του κοινοβουλίου και πρέσβης της Κιργιζίας στις χώρες της Μπενελούξ.[11] Είναι επίσης πατέρας του πρώην υπουργού εξωτερικών της Κιργιζίας, Askar Aitmatov.

Κυριότερα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρόσωπο με πρόσωπο ("Лицом к лицу", 1957)
  • Τζαμίλια ("Джамиля", 1958) ― ελλην.μετάφρ.Άλκη Ζέη, "ΘΕΜΕΛΙΟ"
  • Ο πρώτος δάσκαλος ("Первый учитель", 1962) ― ελλην.μετάφρ.Μ.Χαλαύτρη, εκδ."ΚΟΡΟΝΤΖΗ"
  • Ιστορίες του βουνού και της στέπας ("Повести гор и степей", 1963)
  • Αντίο, Γκιουλσαρί! ("Прощай, Гульсары", 1966)
  • Το λευκό πλοίο ("Белый пароход", 1970)
  • Μια μέρα ένας αιώνας ("И дольше века длится день", 1980)
  • Το ικρίωμα ("Плаха", 1988)
  • Το μάτι της γκαμήλας
  • Στο κυνήγι της φώκιας
  • Το χωράφι της μάνας
  • Πρώιμοι πελαργοί
  • Η λεύκα με το κόκκινο μαντήλι

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (γαλλική γλώσσα) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb118882433. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Paul de Roux: «Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays» (γαλλική γλώσσα) Éditions Robert Laffont. 1994. σελ. 30.
  4. 4,0 4,1 4,2 «Encyclopædia Britannica» (αγγλικά) biography/Chingiz-Aytmatov. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 SNAC. w6s75nfz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. rt.com/news/famous-writer-aitmatov-dies-aged-79/.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  8. 8,0 8,1 8,2 data.bnf.fr/ark:/12148/cb118882433. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ, Τζαμίλια, μετάφραση Άλκη Ζέη, Εκδόσεις Θεμέλιο
  10. Sofia Kallistratova, We were not silent. Ανοιχτό γράμμα στον συγγραφέα Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ, 5 Μαϊου 1988 (Ρωσικά)
  11. Βιογραφία στο SovLit.com (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]