Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λουί Αραγκόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λουί Αραγκόν
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Aragon (Γαλλικά)
ΨευδώνυμοArnaud Saint Romain, Arnaud de Saint-Roman, François la Colère, Témoin des martyrs και Albert de Routisie
Γέννηση3  Οκτωβρίου 1897
16ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού
Θάνατος24  Δεκεμβρίου 1982
7ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού
Τόπος ταφήςd:Q56718003
Κατοικίαrue de Varenne
Moulin de Villeneuve (1953–1970)
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΣπουδέςΛύκειο Καρνώ
Ιδιότηταιατρός συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, ποιητής, μυθιστοριογράφος, κριτικός τέχνης, αγωνιστής της Γαλλικής αντίστασης, ιστορικός, συγγραφέας και δοκιμιογράφος
ΣύζυγοςΈλσα Τριολέ
ΓονείςΛουί Αντριέ και Marguerite Toucas-Massillon
Κίνημαντανταϊσμός, υπερρεαλισμός και σοσιαλιστικός ρεαλισμός
Καλλιτεχνικά ρεύματαντανταϊσμός, υπερρεαλισμός και σοσιαλιστικός ρεαλισμός
Βραβεύσειςβραβείο Ρενοντό (1936), τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης (2  Οκτωβρίου 1972), Τάγμα της Φιλίας των Λαών (3  Νοεμβρίου 1977), βραβείο Ειρήνης Λένιν (1957), Πολεμικός Σταυρός 1939-1945 (1940), Πολεμικός Σταυρός 1914-1918, Στρατιωτικό μετάλλιο της Γαλλικής Δημοκρατίας, επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Μόσχας (1965) και μετάλλιο της Αντίστασης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουί Αραγκόν (γαλλ.Louis Aragon, Παρίσι, 3 Οκτωβρίου 1897 - Παρίσι, 24 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Γάλλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος και για πολλά χρόνια μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Πήρε μέρος στο κίνημα του ντανταϊσμού ενώ αργότερα αποτέλεσε μαζί με τον Αντρέ Μπρετόν πρωτεργάτη του υπερρεαλισμού. Διετέλεσε εκδότης και τακτικός συνεργάτης των υπερρεαλιστικών περιοδικών Litterature και La Revolution Surrealiste. Το 1981 του απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φρανσουά Μιτεράν το βραβείο της Λεγεώνας της Τιμής. Πέθανε το 1982 στην οδό Varenne στο Παρίσι.

Εκδόσεις έργων του Αραγκόν στα ελληνικά

  • Anicet ou le Panorama (Ανισέ ή το πανόραμα), 1921

1924 Libertinage et Une vague de reve

  • Les Aventures de Télémaque (Οι Περιπέτειες του Τηλέμαχου), 1922
  • Le Paysan de Paris (Ο Παριζιάνος χωρικός), 1926

1927 Le Traité du Style

  • Les Cloches de Bâle (Οι καμπάνες της Βασιλείας), 1934 ― ελλην.μετάφρ.Γ.Παπακυριάκης, "ΟΔΥΣΣΕΑΣ"
  • Les Beaux Quartiers βραβείο Renaudot (Οι καλές συνοικίες), 1936 ― ελλην.μετάφρ. Μαν.Κορνήλιος, "ΟΔΥΣΣΕΑΣ"
  • Les Communistes (Οι Κομμουνιστές) (6 τόμοι), 1949-1951 & 1966-1967
  • Blanche ou l'oubli (Μπλάνς ή η Λησμονιά), 1967
  • Les Yeux d'Elsa (Τα μάτια της Έλσας), 1942 ― ελλην.μετάφρ. Αλέξ. Μπάρας, "ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ"
  • Περί του ύφους, 1928

    Εξωτερικοί σύνδεσμοι

    [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]