Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζαν Γκαστόνε
Giangastonecoronation.jpg
μεγάλος δούκας της Τοσκάνης
Περίοδος 1723 - 1737
Προκάτοχος Κόζιμο Γ΄
Διάδοχος Φραγκίσκος Α΄
Σύζυγος Άννα-Μαρία-Φραγκίσκα Άνχαλτ
Οίκος Μεδίκων-Τοσκάνης
Πατέρας Κόζιμο Γ΄
Μητέρα Μαργαρίτα-Λουίζα των Βουρβόνων
Γέννηση 24 Μαΐου 1671 (1671-05-24)
Θάνατος 9 Ιουλίου 1737 (66 ετών)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

O Τζαν Γκαστόνε, ιταλ. Gian Gastone, (24 Μαΐου 1671 - 9 Ιουλίου 1737) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μεγάλος δούκας της Τοσκάνης (1723-1737).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κόζιμο Γ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαργαρίτας-Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης.[1] Ήταν άτεκνος και έτσι ήταν ο τελευταίος από τους Μεδίκους μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.

Η αδελφή του Άννα-Μαρία-Λουίζα κανόνισε το γάμο του με την πλούσια χήρα Άννα-Μαρία-Φραντσίσκα Άνχαλτ, αλλά ο ένας σύζυγος περιφρονούσε τον άλλον. Το 1713 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και το 1723 ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε.

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από την ανατροπή της συντηρητικής πολιτικής του πατέρα του: κατάργησε τους φόρους από τους φτωχότερους ανθρώπους, τον περιορισμό των Εβραίων και τις δημόσιες εκτελέσεις.[2] Το τελευταίο διάστημα της ζωής του το πέρασε περιορισμένος στο κρεβάτι του και φυλασσόμενος από τη συνοδεία του, τους Αλέκτορες. Απεβίωσε το 1737 χωρίς παιδιά.

Ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων-Αυστρίας, τυπικά επικυρίαρχος του δουκάτου, έδωσε την Τοσκάνη στον Κάρολο Γ΄ των Βουρβόνων, μετέπειτα βασιλιά της Ισπανίας, ως τρισεγγονό της Μαργαρίτας των Μεδίκων, κόρης του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.[3] Η Ισπανία, η Βρετανία και η Ολλανδία συμφώνησαν με αυτό. Το 1738 με τη Συνθήκη ειρήνης ο Φραγκίσκος Γ΄ δούκας της Λωρραίνης παραχώρησε το δουκάτο του και ως αντάλλαγμα πήρε το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης.[4]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1697 νυμφεύτηκε την Άννα-Μαρία-Φραντσίσκα Άνχαλτ, κόρη του Ιουλίου-Φραγκίσκου δούκα του Σάξεν-Λάουενμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Young, p 460
  2. Hale, J.R., p 191
  3. Young, p 481
  4. Hale, p 192

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Acton, Harold (1980). The Last Medici. London: Macmillan. ISBN 0-333-29315-0.
  • Aldrich, Robert; Wotherspoon, Garry (2000). Who's Who in Gay and Lesbian History: From Antiquity to World War II [volume 1 Who's Who]: From Antiquity to the Mid-twentieth Century Vol 1. London: Routledge. ISBN 978-0-415-15982-1.
  • Garrido, Fernando; Cayley, Charles Bagot (1876). A history of political and religious persecutions, Reprint: Arkose Press (September 26, 2015), ISBN 978-1343568808.
  • Hale, J.R. (1977). Florence and the Medici. London: Orion. ISBN 1-84212-456-0.
  • Levy, Carl (1996). Italian Regionalism: History, Identity and Politics. Oxford: Berg, 1996. ISBN 978-1-85973-156-7.
  • Row, Augustus (1868). Masonic Biography and Dictionary J.B. Lippincott & Company, Reprint: Kessinger Publishing, LLC; First edition (September 10, 2010) ISBN 978-1165041398.
  • Strathern, Paul (2003). The Medici: Godfathers of the Renaissance. London: Vintage. ISBN 978-0-09-952297-3.
  • Young, G.F. (1920). The Medici: Volume II. London: John Murray.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gian Gastone de' Medici, Grand Duke of Tuscany της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).