Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ
| Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ | |
|---|---|
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1920[1][2][3] Αθήνα |
| Θάνατος | 14 Φεβρουαρίου 2005 Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Σπουδές | Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1942) και Ελληνικό Ωδείο |
| Ιδιότητα | δημοσιογράφος[4], συγγραφέας, πεζογράφος[4] και μεταφραστής[4] |
| Βραβεύσεις | Βραβεία Ακαδημίας Αθηνών και Ομάδα των Δώδεκα |
| Υπογραφή | |
 | |
Η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ (1920-2005) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας.[5]
Βιογραφικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 1920. Κόρη του Μιχάλη Γκρίτζη και της Ελένης Σάλαρη, τέλειωσε το Γυμνάσιο με μαθήματα κατ’ οίκον, ενώ ασχολήθηκε για λίγο με το χορό. Το 1942 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μα σε σύντομο διάστημα εγκατέλειψε τις σπουδές της και στράφηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος για την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας. Συγχρόνως έπαιρνε μαθήματα φωνητικής στο Ελληνικό Ωδείο. Το 1939 παντρεύτηκε το Γάλλο λόγιο και φιλέλληνα Ροζέ Μιλλιέξ ο οποίος ήταν δάσκαλός της στο Γαλλικό Ινστιτούτο και με τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εντάχτηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και επίσης πρόσφερε εθελοντική εργασία στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Από το 1945 ως το 1975 ταξίδεψε στη Γαλλία, την Κύπρο και την Ιταλία. Στη Γαλλία (1945-1946) το ζεύγος Μιλλιέξ συνέχισε τη δράση του υπέρ της Ελλάδας και η Τατιάνα παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας τέχνης και αισθητικής στο μουσείο του Λούβρου. Στο Παρίσι πήρε μέρος στο Α΄ Διεθνές Συνέδριο Γυναικών με θέμα της την αντιστασιακή δράση των Ελληνίδων. Το 1947 επιστρέφει στην Αθήνα επειδή ο σύζυγός της ανέλαβε την διεύθυνση σπουδών του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών όπου και παρέμεινε ως το 1959. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Μιλλιέξ εργάστηκε στο Κέντρο Μικρασιατικών Μελετών, πήρε μέρος σε διάφορες εκθέσεις ζωγραφικής ανά την Ελλάδα και ασχολήθηκε εντατικά με τη συγγραφική της δραστηριότητα. Από το 1959 έως το 1971 το ζευγάρι μετακινείται στην Κύπρο όπου ο Ροζέ εργάστηκε στο Γαλλικό Μορφωτικό Κέντρο ενώ η Τατιάνα ασχολήθηκε με την πολιτιστική αναβάθμιση του τόπου. Μετά την Κύπρο μετακινήθηκαν στη Γένοβα της Ιταλίας όπου έκαναν προσπάθειες για την ίδρυση έδρας νεοελληνικών σπουδών στο πανεπιστήμιο. Από τη Γένοβα έδρασαν ενάντια στη δικτατορία του Γεώργιου Παπαδόπουλου που είχε αφαιρέσει από την Τατιάνα την ελληνική υπηκοότητα. Το 1974, στη μεταπολίτευση, επέστρεψαν στην Ελλάδα. Την περίοδο 1974-1975 και 1983-1984 η Μιλλιέξ εργάστηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και από την περίοδο 1984-1985 στην ΕΡΤ2 ως υπεύθυνη εκπομπών. Ως δημοσιογράφος και κριτικός συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Ανεξάρτητος Τύπος» (1957-1959), «Ανένδοτος» (1964-1965), «Αυγή» (1974-1977), «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (1976-1984), «Τα Νέα» (Κύπρου - 1964-1970), «Δημοκρατική» (Κύπρου) κ.ά. καθώς και με πολλά περιοδικά.
Ήταν μέλος της Ακαδημίας Ρασίν (Racine) του Παρισιού και από το 1981 πρόεδρος στη «Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων»,[6] ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων,[7] μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Πεν Κλαμπ, του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου, της Εταιρείας Κριτικών και Εικαστικών Τεχνών και της Στέγης Καλών Τεχνών και Γραμμάτων στην οποία ήταν πρόεδρος από το 1981 ως το 1986. Τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο διηγήματος, το βραβείο των Δώδεκα, το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος και το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Την πρώτη της επίσημη λογοτεχνική εμφάνιση πραγματοποίησε το 1945 με δημοσιεύσεις διηγημάτων της στο περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα». Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε παράνομα κυκλοφορήσει μια μετάφραση του έργου του Ζαν Μπρυλέρ «Η σιωπή της θάλασσας», ενώ ασχολήθηκε επίσης με θεατρικές μεταφράσεις. Το 1947 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Πλατεία Θησείου». Το 1973 εκδίδεται από τον Κέδρο το βιβλίο της με τίτλο «Σπαράγματα» το οποίο είναι μέρος του αρχείου της το οποίο σώθηκε από την κατάσχεση της Δικτατορίας.
Πέθανε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 2005.
Βραβεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κρατικό βραβείο διηγήματος
- Το βραβείο των Δώδεκα
- Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος
- Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών
|
... Και μείνανε στους φούρνους ζεστά ψωμιά, το ζυμάρι μέσα στην πινακωτή να φουσκώνει, και φύγανε γυναίκες με το ζυμάρι ακόμα ζεστό πάνω στα δάχτυλα. |
«Η ΤΡΙΠΟΛΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ», ΤΑΤΙΑΝΑ ΓΚΡΙΤΣΗ–ΜΙΛΛΙΕΞ |
Εργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (2005) Φεγγάρι στην Ακρόπολη, εκδόσεις Καστανιώτη
- (2000) Αναγνωρίσεις, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
- (1996) Οδοιπορικό στην Ινδία, εκδόσεις Καστανιώτη
- (1993) Το αλώνι της Εκάτης, εκδόσεις Καστανιώτη
- (1991) Ονειρικά, εκδόσεις Καστανιώτη
- (1988) Από την άλλη όχθη του χρόνου, εκδόσεις Καστανιώτη
- (1988-1990) Στη σκάλα τ’ Ουρανού, εκδόσεις Καστανιώτη
- (1986-1989) Χρονικό ενός εφιάλτη (1966-1974), εκδόσεις Καστανιώτη
- (1982) Αναδρομές, εκδόσεις Θεμέλιο και 1989 εκδόσεις Καστανιώτη
- (1981-1983) Το παραμύθι του Κάσιαλου, εκδόσεις Κέδρος
- (1978) Βυθοσκοπήσεις, εκδόσεις Κέδρος
- (1973) Σπαράγματα, εκδόσεις Κέδρος και 1990 εκδόσεις Καστανιώτη
- (1971) Χρονικό 1966-1971, Κύπρος (πολυγραφημένη έκδοση που περιλαμβάνεται και στην έκδοση Χρονικό ενός εφιάλτη (1966-1974)
- (1970) Σύνθεση των Πλατεία Θησείου και Σε πρώτο πρόσωπο, εκδόσεις Κύπρος, Α-Ω
- (1963) …Και ιδού ίππος χλωρός…, εκδόσεις Φέξης και 1990 εκδόσεις Καστανιώτη
- (1958) Σε πρώτο πρόσωπο, εκδόσεις Κέδρος
- (1957) Αλλάζουμε; εκδόσεις Δίφρος και 1989 εκδόσεις Καστανιώτη
- (1952) Ημερολόγιο, εκδόσεις Γαλλικού Ινστιτούτου, 1986 εκδόσεις Κέδρος και 1993 εκδόσεις Καστανιώτη
- (1951) Κοπιώντες και πεφορτισμένοι, εκδόσεις Γαλλικού Ινστιτούτου και 1985 εκδόσεις Κέδρος
- (1950) Στο δρόμο των αγγέλων, εκδόσεις Γαλλικού Ινστιτούτου και 1994 εκδόσεις Καστανιώτη
- (1947) Πλατεία Θησείου, εκδόσεις Τα Νέα Βιβλία
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (2013) Κύπρος: νησί του πάθους και των μαρτυρίων, εκδόσεις Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη
- (2013) Συνταγές μέσα από τη λογοτεχνία, εκδόσεις Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη
- (2009) Ανθολογία ελληνικού διηγήματος του 20ού αιώνα, εκδόσεις Καστανιώτη
- (2009) Χριστουγεννιάτικες ιστορίες, εκδόσεις Καστανιώτη
- (2001) Για τον Βαγενά, εκδόσεις Αιγαίον
- (1993) Μνήμη του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου (1912-1991), εκδόσεις Δόμος
Χρονικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα](1976) Η Τρίπολη του Πόντου, εκδόσεις Κέδρος
Μελέτες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (1970) Κριτική Κυπριακής Λογοτεχνίας, Λευκωσία, Α-Ω
- Αλέξης Ζήρας, Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό Εκδοτικής Αθηνών, τεύχος 6ος, σελίδες 187-188
Μεταφράσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (1945) Βερκόρ, Η σιωπή της θάλασσας, εκδόσεις Ελληνογαλλικής Εταιρείας και 1981 εκδόσεις Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α.)
- (1966) Ριφφώ Μ., Με τους αντάρτες του Βιετνάμ, εκδόσεις Θεμέλιο
- (1980 και 1998) Καρντινάλ Μ., Εγώ και «αυτό», εκδόσεις Κέδρος
- (1982 και 1983) Καρντινάλ Μ., Πίσω στις ρίζες μου, εκδόσεις Κέδρος
- (1983 και 1989) Ρόθενμπεργκ Μ., Παιδιά με πέτρινα μάτια, εκδόσεις Κέδρος
- (1990) Zamyatin, Yevgeny, 1884-1937, Η πλημμύρα, εκδόσεις Καστανιώτη
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 11997517h. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ Faceted Application of Subject Terminology. 1757406. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Trove. 1282691. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 120877163. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2026.
- ↑ «Τατιάνα Γκρίτση – Μιλλιέξ, η αθόρυβη εργάτρια του πολιτισμού». Η Καθημερινή. 15 Φεβρουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2022.
- ↑ Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, τόμος 6
- ↑ «ΓΚΡΙΤΣΗ-ΜΙΛΛΙΕΞ ΤΑΤΙΑΝΑ». Εταιρεία Συγγραφέων. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2022.