Τίτος Ανδρόνικος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Τίτος Ανδρόνικος (στο πρωτότυπο "The Lamentable Tragedy of Titus Andronicus", δλδ "Η λυπηρή ιστορία του Τίτου Ανδρόνικου") είναι η πρώτη τραγωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και γράφτηκε μεταξύ του 1588 και του 1593. Είναι ένα έργο για την εκδίκηση, που αρχίζει με βιασμούς και ακρωτηριασμούς, για να τελειώσει με θυέστεια δείπνα. Σε αντίθεση με τα άλλα ρωμαϊκά έργα του Σαίξπηρ ("Αντώνιος & Κλεοπάτρα", "Κοριολανός", "Ιούλιος Καίσαρ") πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας, και όχι για αληθινή ιστορία. Το έργο ήταν πολύ δημοφιλές την εποχή του βάρδου, μα όταν οι αιμοσταγείς και βάρβαρες παραστάσεις έπαψαν να ενδιαφέρουν το κοινό, το έργο έχασε την δημοτικότητα του.

Πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τίτος Ανδρόνικος - Ρωμαίος στρατηγός.
  • Λούκιος - Μεγαλύτερος γιος του Τίτου.
  • Μάρτιος - Γιος του Τίτου.
  • Μούτιος - Γιος του Τίτου.
  • Κουίντος - Γιος του Τίτου.
  • Λαβίνια - Κόρη του Τίτου.
  • Λούκιος ο νεότερος - Γιος του Λούκιου.
  • Μάρκος Ανδρόνικος - Δήμαρχος και αδερφός του Τίτου.
  • Πούμπλιος - Γιος του Μάρκου.
  • Σατουρνίνος - Νεοστεφθής Αυτοκράτορας της Ρώμης.
  • Βασσιανός - Αδερφός του Σατουρνίνου, Αρραβωνιαστικός της Λαβίνιας
  • Σεμπρόνιος, Κάιος, Βαλεντίνος - Συγγενείς του Τίτου.
  • Αιμίλιος - Ρωμαίος Ευγενής.
  • Ταμόρα - Βασίλισσα των Γότθων.
  • Χείρων - Γιος της Ταμόρας
  • Δημήτριος - Γιος της Ταμόρας.
  • Άλαρμπος - Γιος της Ταμόρας. (βουβός ρόλος)
  • Ααρών - Μαύρος, Εραστής της Ταμόρας.
  • Μαμή
  • Κωμικός
  • Αγγελιοφόρος
  • Στρατιώτες, Δικαστές, Δήμαρχοι, Πολίτες.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θάνατος του Αυτοκράτορα της Ρώμης, διχάζει την πόλη, καθώς τον θρόνο διεκδικούν οι δυο του γιοί, Σατουρνίνος και Βασσιανός. Ο λαός, όμως, επιλέγει για Αυτοκράτορα τον Τίτο Ανδρόνικο, γέροντα στρατηγό που λείπει για καιρό σε εκστρατεία κατά των Γότθων. Ο Τίτος γυρίζει νικητής. Από τους εικοσιπέντε γιους του, επέζησαν μόνο οι τέσσερις. Φέρνει αιχμάλωτους την βασίλισσα των Γότθων, Ταμόρα, και τους τρεις γιους της, τον Χείρωνα, τον Δημήτριο και τον Άλαρμπο. Ο Τίτος θυσιάζει τον Άλαρμπο στην μνήμη των χαμένων γιων του. Αρνείται το στέμμα και το παραδίδει στον Σατουρνίνο, καθώς είναι ο μεγαλύτερος. Του προτείνει, μάλιστα, να τον παντρέψει με την κόρη του την Λαβίνια. Η Λαβίνια, όμως, είναι αρραβωνιασμένη με τον Βασσιανό που την υπεραγαπά. Ο Βασσιανός, αναγκάζεται να την κλέψει, και οι γιοί του Τίτου τον βοηθούν. Ο Τίτος, πάνω στον θυμό του, σκοτώνει τον ένα του γιο, τον Μούτιο.

Ο Σατουρνίνος παντρεύεται την Ταμόρα και, για να συμφιλιωθούν, ο Τίτος τον καλεί σε κυνήγι την επόμενη μέρα. Εκεί, προκειμένου να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου της, η Ταμόρα πλέκει ένα σχέδιο εκδίκησης. Βάζει τους γιούς της να δολοφονήσουν τον Βασσιανό, να βιάσουν την Λαβίνια και να της κόψουν τα χέρια και την γλώσσα. Πετάνε το πτώμα του Βασσιανού σε μια λακούβα, όπου παγιδεύουν τους δυο άλλους γιους του Τίτου, τον Μάρτιο και τον Κουίντο. Έτσι, ενοχοποιούνται για τον φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο. Ο Μάρκος, ο αδερφός του Τίτου, βρίσκει την ακρωτηριασμένη Λαβίνια να περιπλανάται στο δάσος, και την οδηγεί στον πατέρα της. Ο Ααρών, μαύρος εραστής της Ταμόρας, του λέει πως θα γλυτώσουν οι γιοί του, με αντάλλαγμα ένα χέρι. Ο Τίτος δέχεται να του κόψει το χέρι. Όμως, ο Ααρών του παραδίδει τα κεφάλια των δυο γιων του.

Ο Λούκιος, ο μόνος γιος του Τίτου που έμεινε, φεύγει για να μαζέψει στρατό από Γότθους και να κινηθεί ενάντια στην Ρώμη. Στο μεταξύ, ο Τίτος πέφτει σε μια τρέλα μισοψεύτικη-μισοαληθινή. Η Λαβίνια, κρατώντας ένα ξύλο με τα δόντια, και καθοδηγώντας το με τα κουλά της, γράφει στο χώμα τα ονόματα των βιαστών της, και ο Τίτος βάζει στόχο να τους εκδικηθεί. Παράλληλα, η Ταμόρα γεννάει ένα μωρό. Επειδή, όμως, είναι μαύρο, είναι εμφανές πως είναι του Ααρών. Αυτός, για να σώσει το παιδί του, σκοτώνει την μαμή και το σκάει. Πέφτει, όμως, στον Γότθικό στρατό του Λούκιου, ο οποίος διατάζει την εκτέλεση του. Ο Τίτος καλεί τον Λούκιο και τον Σατουρνίνο σε δείπνο συμφιλίωσης στο σπίτι του. Η Ταμόρα και οι δυο γιοί της, τον επισκέπτονται μασκαρεμένοι, και του λένε πως είναι η Εκδίκηση, ο Φόνος και ο Βιασμός. Ο Τίτος ζητάει να μείνει μόνος με τον Φόνο και τον Βιασμό, ξέροντας ποιοι είναι. Τους σφάζει, και το αίμα μαζεύει σε μια λεκάνη η Λαβίνια.

Η ώρα του δείπνου φτάνει. Ο Τίτος ρωτάει τον Σατουρνίνο αν ένας πατέρας πρέπει να σκοτώσει την κόρη του, αν την έχουνε βιάσει. Όταν ο Σατουρνίνος απαντάει πως ναι, ο Τίτος σκοτώνει την Λαβίνια. Αποκαλύπτει πως ο Δημήτριος και ο Χείρωνας την είχανε βιάσει, και αυτός με την σειρά του εκδικήθηκε σκοτώνοντας τους, τους κομμάτιασε και έφτιαξε από το κρέας τους τις πίτες που η Ταμόρα έφαγε με τόση όρεξη. Σκοτώνει την Ταμόρα, ο Σατουρνίνος σκοτώνει τον Τίτο και ο Λούκιος σκοτώνει τον Σαρουρνίνο και στέφεται νέος Αυτοκράτορας. Ο αμετανόητος Ααρών θάβεται ζωντανός ενώ το σώμα της Ταμόρας γίνεται βορά για τα θηρία.