Τέμενος Σοκολού Μεχμέτ Πασά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τέμενος Σοκολού Μεχμέτ Πασά
Sokollu Mehmed Paşa Camii
Sokollu Mehmet Pasha Camii exterior.jpg
Το Τέμενος Σοκολού Μεχμέτ Πασά
Βασικές πληροφορίες
ΤοποθεσίαΚωνσταντινούπολη, Τουρκία
Γεωγραφικές συντεταγμένες41°00′17″N 28°58′19″E / 41.00472°N 28.97194°E / 41.00472; 28.97194
ΥπαγωγήΣουνιτικό Ισλάμ
ΧώραΤουρκία
Αρχιτεκτονική περιγραφή
Αρχιτέκτονας/ΑρχιτέκτονεςΜιμάρ Σινάν
Αρχιτεκτονικός τύποςΙσλαμικό Τέμενος
Έναρξη ανέγερσης1571
Αποπεράτωση1572
Λεπτομέρειες
Μιναρές/Μιναρέδες1
Υλικάγρανίτης, μάρμαρο

Το Τέμενος Σοκολού Μεχμέτ Πασά (Τουρκικά Sokollu Mehmed Paşa Camii) είναι οθωμανικό τέμενος στην Καντίγκρα (Kadirga) της περιοχής Φατίχ της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία.[1]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χαρακτικό του Τέμενους το 1877.

Το τέμενος σχεδιάστηκε από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν για τον μεγάλο βεζίρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά, σύζυγο μίας από τις εγγονές του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, της πριγκίπισσας Εσμαχάν. Το κτίσιμό του ξεκίνησε το 1571 και ολοκληρώθηκε το 1572. Το τέμενος επίσημα έλαβε το όνομα της πριγκίπισσας, αλλά είναι περισσότερο γνωστό για τη σχέση του με τον διάσημο σύζυγό της.[2]

Εκτιμήσεις για τη θέση του κτιρίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτιμάται ότι στη θέση του τεμένους ήταν κατά την βυζαντινή περίοδο ο ναός της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας.[3][4][5][6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Rogers, Sinan, index.
  2. Faroqhi, Subjects of the Sultan.
  3. Αλέξανδρος Πασπάτης (1877). Βυζαντιναί μελέται Τοπογραφικαί και ιστορικαί. Τυπογραφείο Αντωνίου Κορομηλά, Βιβλιοπωλείο των Αδελφών Δεσπάστα. σελίδες 364 – 375. 
  4. «Constantinople». Encyclopedia Americana Corporation. 1918. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2011. 
  5. Sokollu Mehmed Pasa Complex at Kadirga Αρχειοθετήθηκε 2012-04-05 στο Wayback Machine., ArchNet Digital Library, ανακτήθηκε 30 Δεκ. 2011
  6. Sokullu Mehmed Paşa Complex, Istanbul 2010, European Capital of Culture, ανακτήθηκε 30 Δεκ. 2011