Σύνταγμα του Μπανγκλαντές

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές είναι ο βασικός νόμος του Μπαγκλαντές. Εγκρίθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1972, ακριβώς ένα χρόνο μετά την παράδοση του Πακιστάν που έδωσε ανεξαρτησία στο Μπανγκλαντές. Το σύνταγμα αναφέρει τα θεμέλια της Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές, όπως η κοινοβουλευτική κυριαρχία, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η δημοκρατική τοπική αυτοδιοίκηση και η εθνική γραφειοκρατία. Το σύνταγμα περιλαμβάνει αναφορές στον σοσιαλισμό, το Ισλάμ, τη κοσμική δημοκρατία και την εθνική γλώσσα της χώρας, τα βεγγαλικά. Υποχρεώνει το Μπαγκλαντές να «προωθήσει τη διεθνή ειρήνη και συνεργασία σύμφωνα με τις προοδευτικές φιλοδοξίες της ανθρωπότητας». Υπάρχουν πολλές συγκρούσεις στο Σύνταγμα, όπως το άρθρο 70.

Σύμφωνα με το άρθρο 111, το σύνταγμα του Μπαγκλαντές έχει δημιουργήσει ένα δικαστικό προηγούμενο, το οποίο καθιστά το δικαστικό σύστημα του Μπαγκλαντές αναπόσπαστο μέρος του παγκόσμιου συστήματος του κοινού δικαίου. Το σύνταγμα προβλέπει επίσης το θεσμό της δικαστικής εποπτείας.

Ως το 2018, το σύνταγμα του Μπανγκλαντές έχει τροποποιηθεί 17 φορές.

Συνταγματική αναθεώρηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δρ. Καμάλ Χοσέν, ο οποίος περιγράφεται ως "πατέρας του συντάγματος του Μπανγκλαντές", είναι σθεναρός υποστηρικτής της αναμόρφωσης του συντάγματος για να ταιριάζει με τις αξίες του 20ού αιώνα.[1] Ο Χοσέν έχει κατηγορήσει τις τροποποιήσεις που έγιναν από στρατιωτικές δικτατορίες για το ότι διαβρώνουν τις αρχές του συντάγματος.[1] Ο δικαστής Μουχάμαντ Χαμπιμπούρ Ραχμάν, πρώην ανώτατος δικαστής και προσωρινός πρωθυπουργός, έχει προτείνει την δημιουργία συνταγματικής επιτροπής που θα εξετάσει τις προοπτικές για συνταγματική αναθεώρηση.[2]

Ο Α. Τ. Μ. Σαμσούλ Χούντα, πρώην επικεφαλής της εκλογικής επιτροπής του Μπανγκλαντές, υποστηρίζει ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το σύνταγμα για να εξασφαλίσει τους "ελέγχους και ισορροπίες", καθώς και την διάκριση των εξουσιών.[3]

Ο καθηγητής Ανουάρ Χοσέν, γνωστότατος ιστορικός, υποστηρίζει ότι το επίσημο όνομα της χώρας "Λαϊκή Δημοκρατία του Μπανγκλαντές" πρέπει να αλλάξει σε "Δημοκρατία του Μπανγκλαντές".

Ο δικηγόρος Ναζμούλ Χούντα, πολιτικός και πρώην υπουργός, έχει προτείνει την συγγραφή νέου συντάγματος μετά την εκλογή νέας συντακτικής συνέλευσης. Μια κριτική για το σύνταγμα είναι ότι γράφτηκε από μια συντακτική συνέλευση που αποτελούνταν κυρίως από μέλη του αριστερού Συνδέσμου Αουάμι, και υπολειπόταν εκπροσώπησης για τα περισσότερα μικρά κόμματα. Ο Σύνδεσμος έχει κυβερνήσει το Μπανγκλαντές για 20 χρόνια στην 48χρονη ιστορία του Μπανγκλαντές (όσον αφορά το 2019).

Περιεχόμενο του Συντάγματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προοίμιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέρη [4][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Forum». Archive.thedailystar.net. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2017. 
  2. «Military dictating no good for country, armed forces». The Daily Star. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2017. 
  3. Star Online Report. «Constitutional reform for healthy politics». The Daily Star. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2017. 
  4. «Constitution of the People's Republic of Bangladesh». Bdlaws.minlaw.gov.bd. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2017.