Στέπας Μπουτάουτας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στέπας Μπουτάουτας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση25  Αυγούστου 1925
Κάουνας
Θάνατος22  Μαρτίου 2001
Κάουνας
Τόπος ταφήςΚάουνας
Χώρα πολιτογράφησηςΛιθουανία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπροπονητής καλαθοσφαίρισης
καλαθοσφαιριστής[1]
καθηγητής πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Κάουνας
Περίοδος ακμής1944 - 1956
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
ΤέκναΡαμούνας Μπουτάουτας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Merited Coach of the USSR
Τιμητικό Δίπλωμα Αθλητισμού της ΕΣΣΔ

Ο Στέπας Μετσισλάβοβιτς Μπουτάουτας (ρωσικά: Стяпас Мечиславович Бутаутас‎, λιθουανικά: Stepas Butautas, 25 Αυγούστου 1925, Κάουνας - 22 Μαρτίου 2001, Κάουνας) ήταν Σοβιετικός/Λιθουανός καλαθοσφαιριστής και προπονητής.[2] Αγωνίστηκε με την Εθνική Σοβιετικής Ένωσης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, έπαιξε και στους οκτώ αγώνες. Το 1991 ανακηρύχθηκε ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Παίκτες της FIBA.[3]

Σταδιοδρομία ως παίκτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλόγους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπουτάουτας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την Ντίναμο Κάουνας το 1944. Στη συνέχεια έπαιξε με την ΑΣΚ Κάουνας το 1945, πριν επιστρέψει στη Ντίναμο Κάουνας το 1946. Στη συνέχεια, έπαιξε στη Ζάλγκιρις Κάουνας από το 1947 έως το 1956.

Με τη Ζάλγκιρις, κέρδισε το Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ το 1947 και το 1951. Κέρδισε επίσης 6 Πρωταθλήματα Λιθουανικής ΣΣΔ (1945, 1950, 1952, 1953, 1954, 1955).

Εθνική ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπουτάουτας ήταν μέλος της Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης από το 1947 έως το 1954. Με τη Σοβιετική Ένωση, κέρδισε χρυσά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ 1947, στο Ευρωμπάσκετ 1951 και στο Ευρωμπάσκετ 1953.[4] Κέρδισε επίσης το ασημένιο μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952.[5]

Σταδιοδρομία ως προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού αποσύρθηκε από την αγωνιστική δράση, ο Μπουτάουτας ξεκίνησε να εργάζεται ως προπονητής καλαθοσφαίρισης. Σε επίπεδο συλλόγων, ήταν ο προπονητής της γυναικείας ομάδας Πόλιτεχνικα Κάουνας από το 1960 έως το 1966. Αργότερα, ήταν ο προπονητής της Ζάλγκιρις Κάουνας από το 1975 έως το 1979.

Ο Μπουτάουτας ήταν ο προπονητής της Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης γυναικών από το 1958 έως το 1964. Την οδήγησε σε χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1959 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1964. Κέρδισε επίσης χρυσά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ 1960, στο Ευρωμπάσκετ 1962 και στο Ευρωμπάσκετ 1964. Κέρδισε επίσης το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1958.

Ο Μπουτάουτας ήταν επίσης ο προπονητής της Εθνικής Κούβας από το 1967 έως το 1968 και το 1970. Ήταν προπονητής της Κούβας στο Σεντρομπάσκετ του 1967, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1970.

Διοκητικές θέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπουτάουτας ήταν επικεφαλής του τμήματος του Κρατικού Ινστιτούτου Φυσικής Αγωγής της Λιθουανίας (τώρα Λιθουανικό Αθλητικό Πανεπιστήμιο) από το 1978 έως το 1985. Διετέλεσε Πρόεδρος της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης από το 1959 έως το 1961. Ήταν επίσης Πρόεδρος της Επιτροπής Λιθουανών Προπονητών Λιθουανικής από το 1980 έως το 1989.

Ο γιος του, Ραμούνας Μπουτάουτας, ήταν προπονητής της Εθνική Λιθουανίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Αγγλικά) Basketball-Reference.com. stepas-butautas-1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
  2. Boris Khavin (1979). All about Olympic Games (στα ρώσικα) (2nd έκδοση). Μόσχα: Fizkultura i sport. σελ. 306. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  3. «101 Greats: Modestas Paulauskas». euroleague.net. 30 Ιουλίου 2020. 
  4. Stiepas BUTAUTAS (URS).
  5. Soviet Union 4 - Stepas Butaustas.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]