Στέλλα (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Στέλλα
1383.jpg
Αφίσα της ταινίας.
Σκηνοθεσία Μιχάλης Κακογιάννης
Παραγωγή Μήλλας Φιλμ
Σενάριο Μιχάλης Κακογιάννης
Ιστορία Ιακώβου Καμπανέλλη
Βασισμένο σε Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια (θεατρικό)
Πρωταγωνιστές Μελίνα Μερκούρη
Γιώργος Φούντας
Αλέκος Αλεξανδράκης
Στέλλα Καλογερίκου
Βούλα Ζουμπουλάκη
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος
Σοφία Βέμπο
Μουσική Μάνος Χατζιδάκις
Τραγούδι Μελίνα Μερκούρη
Σοφία Βέμπο
Βούλα Ζουμπουλάκη
Φωτογραφία Κώστας Θεοδωρίδης
Μοντάζ Γιώργος Τσαούλης
Σκηνογραφία Γιάννης Τσαρούχης
Βλάσσης Κανιάρης
Πρώτη προβολή 21 Νοεμβρίου 1955 (Ελλάδα)
Κυκλοφορία 11 Νοεμβρίου 2007 (DVD)
Διάρκεια 90΄
Προέλευση Ελλάδα
Γλώσσα Ελληνική
Σελίδα IMDb d

Το Στέλλα είναι ελληνική αισθηματική-δραματική ταινία του 1955, σε σκηνοθεσία και σενάριο Μιχάλη Κακογιάννη. Βασίζεται στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», ενώ είναι εμπνευσμένη δραματουργικά από το μύθο της Κάρμεν. Η παραγωγή ανήκει στη Μήλλας Φιλμ και πρωταγωνιστούν οι Μελίνα Μερκούρη και Γιώργος Φούντας.

Διακρίθηκε με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας το 1956 και με το βραβείο καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1960. Η ταινία ήταν φαβορί για το Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1955 και η Μελίνα Μερκούρη για το βραβείο καλύτερης ηθοποιού· δεν κέρδισε όμως κανένα από τα δύο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε διαμάχη με αποτέλεσμα η Isa Miranda, μέλος της κριτικής επιτροπής, να δώσει στη Μερκούρη ένα ειδικό βραβείο ερμηνείας το οποίο ονομάστηκε βραβείο «Isa Miranda»[1]. Ήταν επιπλέον η ελληνική υποβολή για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας του 1956. Υπήρξε η τελευταία ταινία της Μήλας Φιλμ, σημειώνοντας αξιοσημείωτη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (134.142 εισιτήρια). Σε αυτή πραγματοποίησαν την πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή τους η Μελίνα Μερκούρη και ο Κώστας Κακκαβάς.

Η ηρωίδα, που διαλέγει το δικό της δρόμο αντιμετώπισης των αντιλήψεών της ενόχλησε τα αριστερά έντυπα «Αυγή» και «Επιθεώρηση Τέχνης», με αποτέλεσμα να επιτεθούν σκληρά κατά της ταινίας. Τα σχόλια του ξένου Τύπου στις Κάννες ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκά για την ηρωίδα-πρότυπο της γυναικείας απελευθέρωσης.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Στέλλα είναι τραγουδίστρια στο κέντρο Παράδεισος, που διευθύνει η Μαρία. Το αγόρι της Στέλλας είναι ο Αλέκος, γόνος πλούσιας οικογένειας. Η Στέλλα όμως αποφασίζει για μια ακόμη φορά όμως να θέσει τέρμα στη σχέση τους, πριν έρθει η φθορά, αλλά και επειδή έχει ήδη εμφανιστεί ο Μίλτος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού. Η Στέλλα αρχικά θα αποφύγει τη στενή πολιορκία του, αργότερα όμως θα υποκύψει στο πάθος και τη γοητεία του. Τον αγαπά· αγαπά όμως και την ελευθερία της. Θα χρειαστεί λοιπόν να κάνει μια σημαντική επιλογή.

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διχασμένοι οι κριτικοί της εποχής, αντιμετώπισαν την ταινία είτε με ευμενή σχόλια, είτε με εξαιρετικά αρνητική κριτική (ειδικά από τον αριστερό Τύπο της εποχής). Στο μόνο που όλοι συμφωνούσαν, ήταν η ερμηνεία της Μελίνας Μερκούρη[2], η οποία επαινέθηκε. Οι περισσότεροι κριτικοί περιέγραψαν την ταινία ως ένα ηχηρό κατηγορητήριο σε βάρος της πατριαρχίας, με την πρωταγωνίστρια να εκπροσωπεί ένα γυναικείο πρότυπο που ήταν αναμφίβολα ξένο προς την ελληνική κοινωνία της εποχής, αλλά και μια διαχρονική ηρωίδα τραγωδίας. Κατά τον ιστορικό Γιάννη Σολδάτο, η Στέλλα εξέφραζε τις επιθυμίες πολλών γυναικών, λίγες από τις οποίες ωστόσο τολμούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Ειδικότερα, προσωποποιεί τη σύγκρουση των παραδοσιακών αξιών, του ηθικού κώδικα και της τιμής με το ερωτικό πάθος που τελικά δε διασώζεται σε αυτά τα πλαίσια[3].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ιστοσελίδα imdb». http://www.imdb.com/title/tt0048657/trivia. 
  2. Γιάννη Σολδάτου, "Ένας αιώνας Ελληνικός Κινηματογράφος", 1ος τόμος 1900 - 1970, Εκδόσεις Κοχλίας, Αθήνα 2001, σελίδες 152-153
  3. Dimitris Eleftheriotis, Popular cinemas of Europe: studies of texts, contexts, and frameworks, Continuum International Publishing Group, 2001, σσ. 157-161

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]