Σκήτη Αγίου Δημητρίου ή Λακκοσκήτη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Σκήτη Αγίου Δημητρίου ή Λακκοσκήτη

Η Σκήτη του Αγίου Δημητρίου ή Λακκοσκήτη βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του Αγίου Όρους σε υψόμετρο 280μ. στη μέση της απόστασης της Μονής Καρακάλλου και της Μονής της Μεγίστης Λαύρας και υπάγεται στην Μονή Αγίου Παύλου και απέχει απ' αυτή μιάμιση ώρα απόσταση. Βρίσκεται πλησίον της παλαιάς μονής των Aμαλφηνών που καταργήθηκε τον 12ο αιώνα, μέσα σε περιβάλλον εντονότατης βλάστησης αλλά ασφυκτικό και περιορισμένο. Οι διαμένοντες μοναχοί είναι Pουμανικής και Μολδαβικής καταγωγής.

Η πρόσβαση στη Σκήτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δρόμος της ανατολικής ακτής διακλαδώνεται και προς την ενδοχώρα οδηγεί ένας μικρότερος δρόμος. Στο τέλος του, σε απόσταση μιας ώρας βρίσκεται η Λακκοσκήτη που ονομάζεται και ρουμάνικη Σκήτη του Αγίου Δημητρίου. Υπάρχει και μια άλλη πρόσβαση στη Σκήτη ο δρόμος που περνά πάνω από τις βουνοκορφές και συνδέει την Σκήτη με την Μονή Αγίου Παύλου, η οποία όμως βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων ωρών. Ωστόσο δύσκολα μπορεί κανείς να τον βρεί ακόμα και σήμερα που άνοιξε ο πλατύς αυτοκινητόδρομος που συνδέει την Μονή Φιλοθέου με την Μονή Αγίου Παύλου.

Tο Κυριακό της Σκήτης
Η εικόνα του Αγίου Δημητρίου από το Κυριακό

Η ιστορία της Σκήτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την παράδοση η ίδρυση της Σκήτης ανάγεται στο 10ο αιώνα. Το πρώτο μισό του 14ου αιώνα ασκήτευσαν εδώ Σέρβοι μοναχοί, οι οποίοι λόγω χρηματικών οφειλών προς τη Μονή Βατοπεδίου αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν σ' αυτή όλη την περιοχή στην οποία περιλαμβάνονταν και η σκήτη με τα κτίριά της. Αργότερα, τέλη 14ου αιώνα, η Μονή Bατοπεδίου την παραχώρησε στη Μονή Αγίου Παύλου από την οποία έλαβε ως αντάλλαγμα κάποια κτήματα πλησίον του Πρόβλακα, όπου σήμερα είναι η Ουρανούπολη. Σλαβική επιγραφή του έτους 1606 στην καλύβα του Αγίου Νικολάου μαρτυρεί την ύπαρξη στη Σκήτη Σλάβων μοναχών, μάλλον Σέρβων, μέχρι και τον 17ο αιώνα. Από τα μέσα του 18ου αιώνα και μετά μαρτυρείται η παρουσία Mολδαβών μοναχών. Το 1754 η Σκήτη του Αγίου Δημητρίου ερημώνεται για να ανασυσταθεί έξι χρόνια αργότερα το 1760 από το Mολδαβό μοναχό Δανιήλ. Μετά το 1830 οι Μολδαβοί υπερκάλυψαν αριθμητικά όλους τους άλλους και κατέκτησαν τη Σκήτη.

Το τέμπλο του Κυριακού της Σκήτης

Το 1849 οικοδομήθηκε ο ναός του Kοιμητηρίου, στη μνήμη της Aγίας Σκέπης από τον Mολδαβό μοναχό Iάκωβο και αργότερα ο υδρόμυλος και το κοιμητήριο. Το συγκρότημα του Κυριακού περιλαμβάνει τους χώρους αρχονταρικίου, της τράπεζας και άλλων βοηθητικών κτίριων. Tο Kυριακό της Σκήτης τιμάται στον Άγιο Δημήτριο, άρχισε να ανεγείρεται το 1898 και ολοκληρώθηκε το 1899, για τις λειτουργικές ανάγκες των Ρουμάνων και Μολδαβών μοναχών που ασκούνται στις 25 καλύβες της σκήτης. Μέχρι το 1904 προστέθηκε η λητή και το κωδωνοστάσιο.

Η Καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου

Mέχρι και το πρώτο μισό του 20ου αιώνα στη Σκήτη του Aγίου Δημητρίου υπήρχαν 24 καλύβες από τις οποίες έξι χωρίς ναό. Σήμερα κατοικούνται μόνον πέντε καλύβες : της Αγίας Σκέπης, του Ευαγγελισμού, του Αγίου Νικολάου που είναι και η αρχαιότερη Καλύβη της σκήτης κτισμένη το 1606, η Καλύβη της Υπαπαντής και η Καλύβη των Αγίων Αρχαγγέλων.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Το Άγιον Όρος μύηση στην ιστορία του και τη ζωή του" - Δωροθέου Μοναχού,εκδ.Τέρτιος, Κατερίνη 1986
  • "Το Άγιον Όρος" - Παναγιώτης Χρήστου, εκδόσεις Εποπτεία 1987.
  • "ΑΘΩΣ-Το Άγιο Ορος" - Gerhard Trumler, εκδόσεις ΑΔΑΜ 1993.
  • "Sfântul Munte Athos - Grădina Maicii Domnului" (Holy Mountain Athos - The Garden of Theotokos), 2nd edition, by monk Pimen Vlad, St. Martyr Artemios cell, Lakkoskete, Holy Mount Athos.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]