Σίλβια Μάιλς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σίλβια Μάιλς
Sylvia Miles in 2007.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Sylvia Miles (Αγγλικά)
Γέννηση9  Σεπτεμβρίου 1924[1]
Γκρίνουιτς Βίλατζ
Θάνατος12 Ιουνίου 2019 (94 ετών)
Μανχάταν
Αιτία θανάτουαναιμία
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΣπουδέςActors Studio
Ιδιότηταηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός τηλεόρασης και ηθοποιός ταινιών
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Σίλβια Μάιλς (αγγλικά: Sylvia Miles; 9 Σεπτεμβρίου 1924 - 12 Ιουνίου 2019[2]), ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ήταν δυο φορές υποψήφια για Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στις ταινίες Ο Καουμπόι του μεσονυχτίου (1969) και Δέκα δολοφόνοι για τον ντετέκτιβ Μάρλοου (1975).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάιλς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Γκρίνουιτς της Νέας Υόρκης, όπου ο πατέρας της εργαζόταν ως ξυλουργός. Η ημερομηνία γέννησής της, σύμφωνα με ένα εισιτήριο από μια πτήση του 1962 στην οποία η Μάιλς επιβιβάστηκε για να κάνει το ταξίδι Λονδίνο-Νέα Υόρκη, ήταν 9 Σεπτεμβρίου 1924. Η Μάιλς είχε δηλώσει ότι τα ονόματα των γονιών της ήταν "Reuben και Belle", όμως το όνομα με το οποίο βαφτίστηκε, δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ. Η Μάιλς φοίτησε στο Actors Studio.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάιλς ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο το 1947, στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο το 1954. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ενσάρκωσε τον ρόλο της Σάλι Ρότζερς στο πιλοτικό επεισόδιο αυτού που θα γινόταν το The Dick Van Dyke Show, ρόλος τον οποίο ενσάρκωσε αργότερα η Rose Marie για την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά.

Η Μάιλς συμμετείχε στην ταινία Καουμπόι του μεσονυχτίου (1969) ως μια ηλικιωμένη πόρνη της Παρκ Άβενιου, που προσκαλεί τον Τζο Μπακ (Τζον Βόιτ) στο διαμέρισμά της για να κάνουν σεξ. Ο ρόλος τής χάρισε μια υποψηφιότητα Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, παρόλο που εμφανίστηκε στην σκηνή για μόλις έξι λεπτά. Έλαβε μια δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για τον ελαφρώς μεγαλύτερο ρόλο της (οχτώ λεπτά) στην ταινία Δέκα δολοφόνοι για τον ντετέκτιβ Μάρλοου (1975).

Η Μάιλς είχε έναν κάμεο ρόλο στην ταινία αγωνίας Shalimar (1978). Εμφανίστηκε στην κινηματογραφική απόδοση του βιβλίου της Άγκαθα Κρίστι Έγκλημα κάτω από τον ήλιο με τίτλο Δύο εγκλήματα κάτω από τον ήλιο (1982), όπου ενσάρκωσε μια παραγωγό του Μπρόντγουεϊ; ταινία που αποτελεί έναν από τους καλύτερους ρόλους της. Ενσάρκωσε την μεσίτρια Ντολόρες στην ταινία του Όλιβερ Στόουν Wall Street (1987), ένας ρόλος τον οποίο επανέλαβε στην ταινία Wall Street: Το χρήμα ποτέ δεν πεθαίνει (Wall Street: Money Never Sleeps, 2010).

Ο κωμικός Γουέιλαντ Φλάουερς και η μαριονέτα του Madame ήταν οι πρώτοι που είπαν την γνωστή πλέον πρόταση "Η Σίλβια Μάιλς και ο Άντι Γουόρχολ θα περιμένουν να ανοίξει ο φάκελος". Το 1976, το περιοδικό People επανέλαβε το ίδιο αστείο χωρίς να αναφέρει την πηγή. Η Μάιλς πρωταγωνίστησε στην ταινία του Γουόρχολ Κάψα (Heat, 1972). Πρωταγωνίστησε επίσης και σε άλλες ταινίες όπως 92 in the Shade, Critical Condition, Οι κατεργάρηδες του Κολοράντο (The Great Scout & Cathouse Thursday), Crossing Delancey και την κωμωδία Διαβολογυναίκα (She-Devil, 1989), όπου ενσάρκωσε την μητέρα της Μέριλ Στριπ.

Σε ένα εστιατόριο της Νέας Υόρκης το 1973, η Μάιλς δημόσια πέταξε ένα πιάτο γεμάτο φαγητό πάνω στο κεφάλι του κριτικού Τζον Σάιμον εξαιτίας των αρνητικών σχολιών του για την ίδια σε μια κριτική του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Μάιλς εμφανίστηκε σε ελάχιστους ρόλους στην τηλεόραση όπως στο Sex and the City και στο One Life to Live, καθώς και στις ταινίες Go Go Tales και Wall Street: Το χρήμα ποτέ δεν πεθαίνει.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1948 η Μάιλς παντρεύτηκε τον Ουίλιαμ Μάιλς, όμως το ζευγάρι πήρε διαζύγιο μετά από δυο χρόνια. Από το 1952 έως το 1958, ήταν παντρεμένη με τον Τζέραλντ Πράις. Από το 1963 έως το 1970, ήταν παντρεμένη με τον ντι τζέι Τεντ Μπράουν. O Μπράουν ανέφερε ότι η κύρια αιτία του διαζυγίου τους ήταν η επιθυμία της Μάιλς να μην κάνει παιδιά.

Η Μάιλς πέθανε στις 12 Ιουνίου 2019 καθώς πήγαινε σε ένα νοσοκομείο στο Μανχάταν, σε ηλικία 94 ετών. Αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια και νοσηλευόταν σε κάποιο κέντρο υγείας τους τελευταίους μήνες. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έπασχε από αναιμία και αναπνευστικά προβλήματα.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]