Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σέλευκος Δ΄ Φιλοπάτωρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ)
Σέλευκος Δ΄
Νόμισμα του Σέλευκου Δ΄
Ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας
των Σελευκιδών
Περίοδος187 - 175 π.Χ.
ΠροκάτοχοςΑντίοχος Γ΄
ΔιάδοχοςΑντίοχος Δ΄
Γέννησημετά το 220 π.Χ.
Θάνατος175 π.Χ.
ΣύζυγοςΛαοδίκη Δ'
ΑπόγονοιΑντίοχος
Δημήτριος Α' Σωτήρ
Λαοδίκη Ε'
ΟίκοςΣελευκιδών
ΠατέραςΑντίοχος Γ΄ ο Μέγας
ΜητέραΛαοδίκη Γ΄
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ (μετά το 220175 π.Χ.), ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών κατά την περίοδο 187175 π.Χ. Ήταν γιος του Αντίοχου Γ' του Μέγα και της Λαοδίκης. Το προσωνύμιο "Φιλοπάτωρ" σημαίνει αυτός που αγαπά τον πατέρα του.

Ο Σέλευκος Δ΄ ήταν δεύτερος γιος του βασιλέως Αντίοχου Γ' του Μέγα και της συζύγου του Λαοδίκης Γ΄. Με τον πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Αντιόχου (193 π.Χ.) έγινε διάδοχος στον θρόνο του πατέρα του.[1] Ο Σέλευκος Δ΄ παντρεύτηκε την αδελφή του Λαοδίκη Δ΄ της Συρίας με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: o μελλοντικός βασιλεύς Δημήτριος Α΄ Σωτήρ, ο Αντίοχος και η Λαοδίκη Ε΄ της Συρίας. Την εποχή που ξέσπασε ο Ρωμαιο-Σελευκιδικός Πόλεμος ο Αντίοχος ο Μέγας τον τοποθέτησε κυβερνήτη της κατακτημένης πόλης της Θράκης Λυσιμάχειας.[2][3] Με την έκρηξη του πολέμου ο Σέλευκος πολιόρκησε με τις δικές του δυνάμεις ανεπιτυχώς την Πέργαμο αλλά κατέλαβε την Φώκαια και αιχμαλώτισε επίσης τον Ρωμαίο Διοικητή Λούκιο Κορνήλιο Σκιπίωνα. Ο Σέλευκος Δ΄ συμμετείχε κατόπιν στην Μάχη της Μαγνησίας μαζί με τον πατέρα του στην οποία νίκησαν οι Ρωμαίοι.[4][5][6] Μετά την ήττα διορίστηκε από τον Αντίοχο Γ΄ συμβασιλεύς (189 π.Χ.), κατόπιν υπέγραψαν με τους Ρωμαίους την Συνθήκη της Απάμειας (188 π.Χ.).[7] Με την Συνθήκη της Απάμειας όφειλαν να εγκαταλείψουν όλα τα εδάφη βόρεια του Ταύρου και να πληρώσουν πολεμική αποζημίωση. Ο Σέλευκος Δ΄ ήταν επίσης υποχρεωμένος να εξοπλίσει τους Ρωμαίους με σιτηρά την εποχή που προχώρησαν σε εκστρατεία εναντίον των Γαλατών.[8]

Ασημένιο νόμισμα με παράσταση του Σελεύκου Δ΄

Ο Αντίοχος Γ΄ δολοφονήθηκε την εποχή που προσπαθούσε να λεηλατήσει τον ναό του Βήλου στην Ελυμαΐς, ο Σέλευκος Δ΄ τον διαδέχθηκε και ανανέωσε την συμμαχία του με την Αχαϊκή Συμπολιτεία.[9] Στις προσπάθειες που έκανε να αποκαταστήσει την ισχύ του ο Σέλευκος Δ΄ πάντρεψε την κόρη του Λαοδίκη Ε΄ με τον Μακεδόνα βασιλιά Περσέα, πράξη που ο βασιλιάς Ευμένης Β' της Περγάμου χαρακτηρίζει ως αντι-Ρωμαϊκή. Ο Φαρνάκης Α΄ του Πόντου τον προσκάλεσε να συμμετέχει μαζί του στην εκστρατεία του εναντίον των Γαλατών της Μικράς Ασίας, ο Σέλευκος Δ΄ προχώρησε αλλά τελικά επέστρεψε πίσω.[10][11] Την ίδια εποχή αποφάσισε να στείλει στην Ρώμη όμηρο τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Δημήτριο αντί για τον αδελφό του Αντίοχο Δ΄.[12] Το 175 π.Χ., στριμωγμένος οικονομικά και μη μπορώντας να στείλει το χρηματικό ποσό που του ζήτησε η Ρώμη, στέλνει στην Ιερουσαλήμ τον αντιπρόσωπό του, τον Ηλιόδωρο για να πάρει χρήματα από το Ναό της πόλης. Ο τελευταίος συναντά αντίσταση και επιστρέφει πίσω. Ο Σέλευκος Δ΄ δολοφονήθηκε από τον ίδιο τον Ηλιόδωρο, τα κίνητρα της δολοφονίας είναι ασαφή για τις αρχαίες πηγές, πιθανότερα ήταν η δίψα του Ηλιόδωρου για εξουσία.[13] Ο Ηλιόδωρος ανέλαβε κατόπιν την αντιβασιλεία για λογαριασμό του μικρότερου γιου του Σελεύκου Δ΄ Αντιόχου αφού ο μεγαλύτερος Δημήτριος βρισκόταν όμηρος στην Ρώμη, o μικρός Αντίοχος κατόπιν δολοφονήθηκε. Η κυβέρνηση του Ηλιόδωρου ήταν ωστόσο σύντομη, ανατράπηκε και ο ίδιος και εκτελέστηκε από τον μικρότερο αδελφό του Σελεύκου Δ΄ Αντίοχο Δ΄ που ήρθε από την Πέργαμο.[14][15]

Έτος (π.Χ.)Γεγονός
Γέννηση του Σέλευκου Δ', γιου του Αντίοχου Γ' του Μέγα και της Λαοδίκης.
196 π.Χ. Η Θράκη προσαρτάται στην αυτοκρατορία. Ο Σέλευκος ορίζεται διοικητής της.
192 π.Χ. Ξεκινούν πολεμικές συγκρούσεις με τους Ρωμαίους.
190 π.Χ. Ο Σέλευκος πολιορκεί την Πέργαμο και συμμετέχει στη Μάχη της Μαγνησίας.
189 π.Χ. Ορίζεται συμβασιλέας του πατέρα του.
188 π.Χ. Ειρήνη της Απάμειας. Οι όροι βαραίνουν τους Σελευκίδες.
178 π.Χ. Παντρεύει την κόρη του Λαοδίκη με το Μακεδόνα βασιλιά Περσέα. Στέλνει στη Ρώμη το γιο και διάδοχό του, το Δημήτριο απελευθερώνοντας το μικρότερο αδελφό του, Αντίοχο Δ'.
175 π.Χ. Διατάζει να ληφθούν χρήματα από το Ναό της Ιερουσαλήμ. Δολοφονείται από τον Ηλιόδωρο. Τον διαδέχεται ο αδελφός του Αντίοχος Δ'.
  1. Grainger 2015, σσ. 2–3
  2. Τίτος Λίβιος, Ab Urbe Condita. Τομ. 35
  3. https://www.livius.org/sources/content/appian/appian-the-syrian-wars/appian-the-syrian-wars-1/#1
  4. https://www.livius.org/sources/content/appian/appian-the-syrian-wars/appian-the-syrian-wars-6/
  5. Τίτος Λίβιος, Ab Urbe Condita. Τομ. 37
  6. https://www.livius.org/sources/content/appian/appian-the-syrian-wars/appian-the-syrian-wars-7/
  7. Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (2012). The Oxford classical dictionary. OUP Oxford, σ. 105
  8. Τίτος Λίβιος, Ab Urbe Condita. Τομ. 37
  9. Διόδωρος Σικελιώτης, "Ιστορική Βιβλιοθήκη", Τομ. 29.10.15
  10. Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (2012). The Oxford classical dictionary. OUP Oxford. σ. 1342
  11. Διόδωρος Σικελιώτης, "Ιστορική Βιβλιοθήκη", Τομ. 29.10.15
  12. https://www.livius.org/sources/content/appian/appian-the-syrian-wars/appian-the-syrian-wars-9/
  13. Gera, Dov (1998). Judaea and Mediterranean Politics 219 to 161 B.C.E. Leiden: Brill. σσ. 110-113
  14. Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (2012). The Oxford classical dictionary. OUP Oxford. σ. 1342
  15. https://www.livius.org/sources/content/appian/appian-the-syrian-wars/appian-the-syrian-wars-9/