Ρύπανση των υδάτων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η ρύπανση των υδάτων[1] είναι συνήθως αποτέλεσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Τα υδάτινα σώματα είναι για παράδειγμα οι λίμνες, τα ποτάμια, ο ωκεανός, ο υδροφόρος ορίζοντας και τα υπόγεια ύδατα. Η ρύπανση των υδάτων προκύπτει όταν εισάγονται απόβλητα στο φυσικό περιβάλλον. Για παράδειγμα, η απελευθέρωση ανεπαρκώς επεξεργασμένων απόβλητων υδάτων σε φυσικά υδατικά συστήματα μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υδάτινων οικοσυστημάτων. Με τη σειρά του, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα δημόσιας υγείας για τα άτομα που ζουν κοντά στο μολυσμένο υδάτινο σώμα. Μάλιστα το ρυπανθέν νερό ποταμού μπορεί να χρησιμοποιείται για πόση, κολύμβηση ή άρδευση. Η ρύπανση των υδάτων είναι παγκόσμια αιτία θανάτου και ασθένειας, π.χ. λόγω των ασθενειών που μεταδίδονται με νερό.

Η ρύπανση των υδάτων μπορεί να ομαδοποιηθεί σε ρύπανση επιφανειακών υδάτων. Η ρύπανση των θαλασσών και η ρύπανση των θρεπτικών συστατικών αποτελούν υποσύνολα της ρύπανσης των υδάτων. Οι πηγές ρύπανσης των υδάτων είναι είτε σημειακές πηγές και μη σημειακές πηγές. Οι σημειακές πηγές έχουν μία αναγνωρίσιμη αιτία της ρύπανσης, όπως μια αποστράγγιση καταιγίδας, μια μονάδα επεξεργασίας λυμάτων ή ένα ρεύμα. Οι μη σημειακές πηγές είναι πιο διάχυτες, όπως η γεωργική απορροή. Η ρύπανση είναι το αποτέλεσμα της σωρευτικής επίδρασης με την πάροδο του χρόνου. Όλα τα φυτά και οργανισμοί που ζουν ή εκτίθενται σε μολυσμένα υδατικά συστήματα μπορούν να επηρεαστούν. Οι επιπτώσεις μπορούν να βλάψουν μεμονωμένα είδη και να επηρεάσουν τις φυσικές βιολογικές κοινότητες στις οποίες ανήκουν.

Οι αιτίες της ρύπανσης των υδάτων περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα χημικών ουσιών και παθογόνων καθώς και φυσικές παραμέτρους. Οι μολυσματικές ουσίες μπορεί να περιλαμβάνουν οργανικές και ανόργανες ουσίες. Οι αυξημένες θερμοκρασίες μπορούν επίσης να οδηγήσουν στη μόλυνση του νερού. Μια κοινή αιτία της θερμικής ρύπανσης είναι η χρήση του νερού ως ψυκτικού μέσου από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και βιομηχανίες. Οι αυξημένες θερμοκρασίες νερού μειώνουν τα επίπεδα οξυγόνου, τα οποία μπορούν να εξοντώσουν τα ψάρια και να μεταβάλουν τη σύνθεση της αλυσίδας τροφίμων, μειώνοντας τη βιοποικιλότητα και προωθώντας την εισροή θερμοφιλικών ειδών.

Η ρύπανση των υδάτων μετριέται με την ανάλυση δειγμάτων νερού. Μπορούν να γίνουν φυσικές, χημικές και βιολογικές δοκιμές. Ο έλεγχος της ρύπανσης των υδάτων απαιτεί κατάλληλη υποδομή και σχέδια διαχείρισης. Η υποδομή μπορεί να περιλαμβάνει εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων. Οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων και οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας βιομηχανικών λυμάτων είναι συνήθως απαραίτητες για την προστασία των υδάτινων σωμάτων από τα μη επεξεργασμένα λύματα. Η επεξεργασία των αγροτικών αποβλήτων για τα αγροκτήματα και ο έλεγχος διάβρωσης από εργοτάξια μπορούν επίσης να συμβάλουν στην πρόληψη της ρύπανσης των υδάτων. Οι λύσεις που βασίζονται στη φύση είναι μια άλλη προσέγγιση της πρόληψης της ρύπανσης των υδάτων. Ο αποτελεσματικός έλεγχος της αστικής απορροής περιλαμβάνει τη μείωση της ταχύτητας και της ποσότητας ροής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι βέλτιστες πρακτικές διαχείρισης για τη ρύπανση των υδάτων περιλαμβάνουν προσεγγίσεις για τη μείωση της ποσότητας νερού και τη βελτίωση της ποιότητας του νερού.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «ΡΥΠΑΝΣΗ ΥΔΑΤΩΝ». users.itia.ntua.gr.