Ρούγα Αιτωλοακαρνανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Ρούγα Ιωαννίνων

Ρούγα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ρούγα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΑκτίου - Βόνιτσας
Δημοτική ενότηταΑνακτορίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ενότηταΑιτωλοακαρνανίας
Πληθυσμός0 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.30002
Τηλ. κωδ.+30 26430

Η Ρούγα βρίσκεται στις νότιες παραλίες του Αμβρακικού κόλπου στον ομώνυμο όρμο[1], ανάμεσα στο ακρωτήριο Χαλίκι (Α.) και το ακρωτήριο Βολίμι (Δ.) στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για παραλία των Παλιαμπέλων Βόνιτσας[2], 3 χλμ. Α.-ΒΑ. στην οποία υπάρχει ψαροταβέρνα και σημείο για να "δένουν" οι ψαρόβαρκες του κόλπου. Δίπλα στην παραλία σχηματίζεται μια αβαθής λιμνοθάλασσα, έκτασης 250 στρεμμάτων, που μαζί με τη λιμνοθάλασσα Σελτίνη (προς Άκτιο) υπάγονται στο πρόγραμμα «NATURA 2000» της Ε.Ε. και θεωρούνται «Ζώνες Β» της διεθνούς σύμβασης RAMSAR[3]. Επίσημα αναφέρεται ως οικισμός για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο Δήμο Ακτίου - Βονιτσας[4]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Παλιάμπελα, το Βαρκό και το Βολίμι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Παλιαμπέλων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ανακτορίου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους[5].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Περιβάλλον | Δήμος Ακτίου-Βόνιτσας». www.aktiovonitsa.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  2. Στεργιόπουλος, Βαγγέλης (28 Νοεμβρίου 2018). «Βόνιτσα, το κάστρο και η Κουκουμίτσα». in.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  3. «Οικολογία | Περιβάλλον | Πράσινο Μπλέ». www.prasinomple.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10713 (σελ. 239 του pdf)