Ροβέρτος του Δυρραχίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ροβέρτος του Δυρραχίου (1326 - 1356), 3ος γιος του Ιωάννη, δούκα του Δυρραχίου, κόμη της Γκραβίνα και της Αγνής του Περιγκόρ.

Αφού αιχμαλωτίσθηκε στην πολιορκία της Αβέρσα (1350) από τον βασιλιά της Ουγγαρίας Λουδοβίκο Α', έμεινε αιχμάλωτος του για δύο χρόνια. Μετά την απελευθέρωσή του κατέφυγε με το θείο του καρδινάλιο του Περιγκόρ στην Αβινιόν, που είχε πωληθεί στον πάπα από την Ιωάννα Α' της Νάπολης.

Ο θείος του ήθελε να τον παντρέψει με την ανιψιά τού Τζιοβάνι Βισκόντι άρχοντα του Μιλάνου, αλλά στο ταξίδι του προς το Μιλάνο απήχθη από τον Ιάκωβο του Πεδεμοντίου. Η σύζυγός του Σίβυλλα των Μπω, κατηγόρησε τον Ροβέρτο και την οικογένειά του ότι συμμετείχαν στον φόνο του ανιψιού της Ροβέρτου, κόμη του Αβελλίνο (είχε δολοφονηθεί με εντολή της συζύγου του Μαρίας της Νάπολης, που την είχε νυμφευτεί με την βία).

Απελευθερώθηκε το 1355, αφού ορκίσθηκε ότι δεν θα πάρει εκδίκηση από τους πρώην απαγωγείς του. Σπάζοντας τον όρκο του, πολιόρκησε το 1355 το φρούριο των Μπω, που ήταν η έδρα του Ραϊμόνδου, αδελφού και διαδόχου του δολοφονημένου Ροβέρτου. Ο πάπας εξοργίστηκε και παρά την υπεράσπιση του θείου του δεν γλύτωσε τον αφορισμό. Πολιορκήθηκε και αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει.

Συνόδευσε τον καρδινάλιο στην μάχη του Πουατιέ, που κρατώντας ουδετερότητα προσπάθησε να μεσολαβήσει ανάμεσα στις Αγγλικές δυνάμεις, που βρισκόταν υπό τις διαταγές του πρίγκηπα Εδουάρδου του "μαύρου πρίγκηπα", και τις Γαλλικές δυνάμεις, που βρισκόταν υπό τις διαταγές του ίδιου του βασιλιά Ιωάννη Β' της Γαλλίας. Σπάζοντας την ουδετερότητα πολέμησε στο πλευρό των Γάλλων, όπου και σκοτώθηκε στην μάχη. Η παραβίαση της ουδετερότητας εξόργισε τόσο πολύ τον Εδουάρδο, που έκαψε το πτώμα του σαν ένδειξη χλευασμού.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Zacour, Norman P (1960). «Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)». Transactions of the American Philosophical Society New Ser. 50 (7): 1–83. doi:10.2307/1005798.