Πολύμερος Μοσχοβίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Πολύμερος Μοσχοβίτης (1892 - 1950) γεννήθηκε στον Βόλο. Στα νεανικά του χρόνια έλαβε μέρος ως εθελοντής οπλίτης στους Βαλκανικούς Πολέμους. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων μαζί με τους Σοφοκλή Βενιζέλο, Ζέρβα, Τσακαλώτο και Τσιγάντε. Πήρε μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία ως αξιωματικός του πυροβολικού όπου διακρίθηκε για τις διοικητικές ικανότητες του και τιμήθηκε πολλαπλώς. Κατά την κατάρρευση του μετώπου συνελήφθη αιχμάλωτος και παρέμεινε κρατούμενος ενάμιση χρόνο στην Ανατολική Τουρκία.

Το 1925 συμμετείχε στην πενταμελή επιτροπή, που διαπραγματεύτηκε, ως εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης, την παραλαβή των πυροβόλων Σνάιντερ (Schneider), στη Χάβρη. Άριστος γνώστης γαλλικών και μαθηματικών, πέτυχε να αποσπάσει από τους Γάλλους φόρμουλα γόμωσης υψηλού βεληνεκούς, η οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή έκβαση του Ελληνοϊταλικού Πολέμου το 1941. Παραιτήθηκε από το στράτευμα το 1929 με το βαθμό του Ταγματάρχη και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1935 υποστήριξε το βενιζελικό κίνημα και για το λόγο αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο και αυτοεξορίστηκε στην Νεάπολη, της Ιταλίας, απ’ όπου επέστρεψε μετά από έξι μήνες και αφού είχε δοθεί γενικευμένη χάρη.

Κατά την κατοχή κατέφυγε στην Αίγυπτο. Λόγω της στενής φιλίας του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, εξορίστηκε από τους Άγγλους στην Ινδία και τελικώς διέφυγε στις ΗΠΑ, όπου εγκαταστάθηκε στην Νέα Υόρκη. Εκεί εξέδιδε για τρία χρόνια την εβδομαδιαία εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος». Κατά την απουσία του και κατόπιν εντολής του, το σπίτι του στην Πλατεία Κουμουνδούρου χρησιμοποιήθηκε από την αντίσταση, όπου σε καθημερινή βάση ο Αθανάσιος Τσαλδάρης και ο Ι. Ζαχαράκης ενημερώνονταν κρυφά μέσω ραδιοφώνου από την εκπομπή του BBC. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος, του Ναπολέοντα Ζέρβα. Το 1948 – 49 διετέλεσε άτυπος σύμβουλος του Στρατηγού Στυλιανού Κιτριλάκη, ο οποίος ανέλαβε διοικητής του Β' Σώματος Στρατού και πήρε μέρος στην επιχείρηση στο Γράμμο.

Συνέγραψε λεπτομερώς και με ντοκουμέντα την Μικρασιατική Εκστρατεία σε καθημερινό χρονογράφημα του, επί 3 χρόνια, αρχικά στο Έθνος και εν συνεχεία στα Νέα, με τίτλο: «Πως διελύθη ο στρατός που νικούσε 10 χρόνια». Υπήρξε πολεμικός ανταποκριτής στο μέτωπο του 1939 – 40 στη Γαλλία, το 1940 – 41 στην Αλβανία και το 1946 – 49 στην Ήπειρο. Μεταξύ άλλων, συνεργάστηκε με τις εφημερίδες Βραδυνή, Νέοι Καιροί, Ελεύθερη Γνώμη και Ελληνικό Μέλλον. Μετά θάνατον, το 2010 βραβεύτηκε από τον ΕΔΟΕΑΠ για την προσφορά του ως πολεμικός ανταποκριτής στον πόλεμο του ’40.

Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το παράσημο "Λεγεώνα της Τιμής επί Στρατιωτικού Σκοπού" (Légion d'honneur à titre militaire) της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Κατριμουστάκη και είχε έναν γιο, τον Ιάσονα. Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο στα προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας.