Πηραμελόμορφα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πηραμελόμορφα
Χρονικό πλαίσιο απολιθωμάτων:
Ύστερο Ολιγόκαινο–Παρόν
Σφάλμα έκφρασης: Μη αναμενόμενος τελεστής <

Σφάλμα έκφρασης: Μη αναμενόμενος τελεστής <

Ένα ταριχευμένο μπαντικότ
Ένα ταριχευμένο μπαντικότ
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα
Συνομοταξία: Χορδωτά
Ομοταξία: Θηλαστικά
Ανθυφομοταξία: Μαρσιποφόρα
Υπερτάξη: Αυστραλιδέλφια
Τάξη: Πηραμελόμορφα
Αμεγκίνο, 1889
Οικογένειες

Υαραλίδες
Θυλακομυΐδες
Χαιροποδίδες
Πηραμελίδες

Τα πηραμελόμορφα (Peramelemorphia) περιλαμβάνουν τα μπαντικότ και τα μπίλμπι, που αποτελούν σχεδόν όλα τα παμφάγα μαρσιποφόρα. Όλα τα μέλη αυτής της τάξεως είναι ενδημικά σε δύο δίδυμες χερσαίες μάζες οι οποίες είναι η Αυστραλία και η Νέα Γουινέα και τα περισσότερα μοιράζονται τα χαρακτηριστικά του μπαντικότ : σώμα παχύ και κυρτό με μακρύ ρύγχος, αυτιά ίσια καλά ανεπτυγμένα, μακριά πόδια σχετικά λεπτά και λεπτή ουρά. Η μάζα τους κυμαίνεται μεταξύ 140 γραμμαρίων και 2 χιλιογράμμων, αλλά η πλειονότητα των ειδών έχει βάρος συγκρίσημο με μία μέση γάτα (περίπου 1 χιλιόγραμμο).

Η θέση των Πηραμελομόρφων στα μαρσιποφόρα ήταν για πολύ καιρό συγκεχυμένη και αμβισβητούμενη. Υπάρχουν δύο μορφολογικά χαρακτηριστικά που δείχνουν την συνεχή εξελικτική γραμμή από τους εκπροσώους αυτής της ομάδας : η μορφή των ποδιών και τα δόντια. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά υποδεικνύουν αντίθετες εξελικτικές πορείες.

Όλα τα μέλη της τάξεως πολυπρωτόδοντα (που έχει πολλά ζεύγη δοντιών στην κάτω γνάθο) και τα πηραμελόμορφα έχουν 3 ζεύγη. Αυτό δείχνει ότι εξελίχθηκαν από τα Δασυουρόμορφα, σαρκοφάγα μαρσιποφόρα. Εντούτοις, έχουν ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό στην επιφάνεια του ποδιού : το δεύτρο και το τρίτο δάχτυλο είναι συγχονευμένα. Αυτή η συνδακτυλία είναι χαρακτηριστικό των διπρωτόδοντων, φυτοφάγων μαρσιποφόρων που περιλαμβάνουν τα καγκουρώ, τους φασκολόμυες, τα οπόσουμ και τα κοάλα.

Οι απόπειρες για ανασχηματισμό του παζλ υπέθεταν ότι η ομάδα εξελίχθηκε από σαρκοφάγα, διατηρώντας έτσι την οδόντωση των πολυπρωτοδόντων, αναπτύσσοντας παράλληλα ανεξάρτητη συνδακτυλία στα πίσω άκρα τους.