Νυχτερίδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Χειρόπτερα)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νυχτερίδα
Δεξιόστροφα από κορυφή: Αιγυπτιακή φρουτονυχτερίδα (Rousettus aegyptiacus), Μεξικάνικη άνουρη νυχτερίδα (Tadarida brasiliensis), Τρανομυωτίδα (Myotis myotis), Μικρή βραχύρυγχη φρουτονυχτερίδα (Cynopterus sphinx), Τρανορινόλοφος (Rhinolophus ferrumequinum), Νυχτερίδα βαμπίρ (Desmodus rotundus).
Δεξιόστροφα από κορυφή: Αιγυπτιακή φρουτονυχτερίδα (Rousettus aegyptiacus), Μεξικάνικη άνουρη νυχτερίδα (Tadarida brasiliensis), Τρανομυωτίδα (Myotis myotis), Μικρή βραχύρυγχη φρουτονυχτερίδα (Cynopterus sphinx), Τρανορινόλοφος (Rhinolophus ferrumequinum), Νυχτερίδα βαμπίρ (Desmodus rotundus).
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Θηλαστικά (Mammalia)
Τάξη: Χειρόπτερα (Chiroptera)
Bat range.png
Παγκόσμια εξάπλωση των χειρόπτερων
Υποτάξεις

Οι Νυχτερίδες είναι θηλαστικά που σχηματίζουν την τάξη των Χειρόπτερων (Chiroptera). Είναι τα μόνα θηλαστικά που μπορούν να πετούν. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη τάξη θηλαστικών (περιλαμβάνει περισσότερα από 1000 είδη).

Μορφολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η νυχτερίδα δεν διαθέτει φτερά αλλά πετάει με τη βοήθεια των μπροστινών της άκρων (από εκεί και η ονομασία Χειρόπτερα), των οποίων τα δάκτυλα είναι μεταξύ τους ενωμένα με μεμβράνη. Σε αντίθεση με τα πουλιά, η νυχτερίδα δεν κουνά ολόκληρο το άκρο που χρησιμοποιεί για την πτήση, αλλά μόνο τα ενωμένα με μεμβράνη δάκτυλά της.

Το κεφάλι και το σώμα της νυχτερίδας μοιάζουν φαινομενικά με του ποντικιού, όμως οι νυχτερίδες δεν έχουν καμία συγγένεια με τα τρωκτικά. Τα περισσότερα είδη νυχτερίδας έχουν ως τόπο διαμονής σπήλαια από τα οποία βγαίνουν τη νύχτα, καθώς είναι νυχτόβιες, για να τραφούν. Προκειμένου να προσανατολιστούν οι νυχτερίδες χρησιμοποιούν τον ηχοεντοπισμό. Εκπέμπουν, δηλαδή, ήχους σε υψηλή συχνότητα και στη συνέχεια χρησιμοποιούν την ηχώ που παράγεται από την αντανάκλαση των ηχητικών κυμάτων πάνω σε επιφάνειες και άλλα ζώα προκειμένου να αποφύγουν εμπόδια και να εντοπίσουν τη λεία τους.

Στους φυσικούς εχθρούς των νυχτερίδων περιλαμβάνονται ορισμένα αρπακτικά πτηνά όπως η κουκουβάγια και το γεράκι, θηλαστικά όπως η γάτα και το κουνάβι και ορισμένα είδη φιδιών.

Ταξινόμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ταξινόμησή τους, παραδοσιακά, η τάξη των Χειρόπτερων χωρίζεται σε δύο υποτάξεις, τα Μεγαχειρόπτερα (Megachiroptera) και τα Μικροχειρόπτερα (Microchiroptera). Μια άλλη υποδιαίρεση των νυχτερίδων μπορεί να είναι ανάλογα με τη διατροφή τους, καθώς υπάρχουν σαρκοφάγες (τα ειδη αυτα συναντουνται μονο στην Ευρωπη) αλλά και νυχτερίδες που τρέφονται με τους καρπους των οπωροφορων δεντρων.

Βιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η νυχτερίδα ζει περίπου 5 χρόνια και κατ' εξαίρεση 30 χρόνια. Λογω του γεγονοτος οτι χανει πολυ θερμοτητα απο το σωμα της(καθως παρα πολλα αιμοφορα αγγεια ειναι εξαπλωμενα στην πτητικη της μεμβρανη) τρεφεται εντατικα για να αναπληρωσει αυτη την απωλεια. Το χειμωνα που δεν ειναι ευκολο να βρει τροφη , πεφτει σε ναρκη. Υπαρχουν μερικα ειδη νυχτεριδων , που το χειμωνα μεταναστευουν στα θερμα μερη και επιστρεφουν παλι την ανοιξη. Η περίοδος που ζευγαρώνει είναι το φθινόπωρο, λίγο πριν πεσει στην χειμερινή νάρκη . Η γονιμοποίηση όμως δεν γίνεται τότε , αλλα την ανοιξη που ξυπνα. Το σπερματοζωαριο του αρσενικου διατηρείται ολο το χειμωνα στο τοιχωμα της μητρας και την ανοιξη γονιμοποιει το ωαριο του θηλυκου. Η εγκυμοσυνη διαρκει 2 μηνες και το θηλυκό γεννά 1 μικρό τη φορά,που κουβαλά στην πλάτη του,μέχρι εκεινο να μπορεσει να πετάξει. Οι νυχτερίδες πετούν με 20 χλμ την ώρα.