Ο μπλοφατζής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο Μπλοφατζής
ΣκηνοθεσίαΒασίλης Γεωργιάδης
ΠαραγωγήΚαραγιάννης - Καρατζόπουλος
ΣενάριοΓιώργος Λαζαρίδης
ΠρωταγωνιστέςΛάμπρος Κωνσταντάρας
Μάρω Κοντού
Ξένια Καλογεροπούλου
Δέσποινα Στυλιανοπούλου
Καίτη Πάνου
Γιάννης Βόγλης
Αλέκος Τζανετάκος
ΜουσικήΚώστας Καπνίσης, Γιώργος Ζαμπέτας, Κώστας Γιαννίδης
ΤραγούδιΜαρινέλλα
ΦωτογραφίαΒασίλης Βασιλειάδης
ΜοντάζΑνδρέας Ανδρεαδάκης
ΣκηνογραφίαΠέτρος Καπουράλης
Εταιρεία παραγωγήςΚαραγιάννης - Καρατζόπουλος
ΔιανομήΚαραγιάννης - Καρατζόπουλος
Πρώτη προβολή1969
ΚυκλοφορίαΣεπτέμβριος 1969
Διάρκεια92
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική

Ο Μπλοφατζής είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής ταινίας του 1969, παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Μάρω Κοντού, Ξένια Καλογεροπούλου, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Αλέκο Τζαννετάκο, Καίτη Πάνου και Γιάννη Βόγλη. [1]

Πίνακας περιεχομένων

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παρασκευάς (Λάμπρος Κωνσταντάρας), προκειμένου να διασκεδάσει την ανία του, υποδύεται ένα σμηναγό που χάθηκε σε μια αποστολή στον πόλεμο. Λέει ψέματα και μπλοφάρει ώσπου οι φίλοι του, του παρουσιάζουν μια κοπέλα (Ξένια Καλογεροπούλου) που υποτίθεται ότι είναι η κόρη του σμηναγού την οποία απέκτησε με τη Μιράντα, τον έρωτα της ζωής του. Ο Παρασκευάς πείθεται. Αργότερα εμφανίζεται και η Μιράντα (Μάρω Κοντού) που δεν είναι άλλη από την Έλλη, μια γειτόνισσα του Παρασκευά που τον αγαπά και θέλει να τον κερδίσει. Όταν εμφανίζεται ο αληθινός σμηναγός (Γιάννης Βόγλης), που έχει αμνησία, ο Παρασκευάς θα τον βοηθήσει να συνέλθει και ο ίδιος θα παντρευτεί την Έλλη.[2]

Ηθοποιοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχόλια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1969 - 1970 και έκοψε 406.944 εισιτήρια. Ήλθε στην 8η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έλαβε το πρώτο βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου, για την ερμηνεία του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1969. Μάλιστα, πίστευε πως το βραβείο έπρεπε να το είχε μοιραστεί με τον Βασίλη Γεωργιάδη, αφού εκείνος τον καθοδήγησε, με τον δικό του τρόπο, σε άλλα υποκριτικά μονοπάτια.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]