Νικολάκης Δεληγιάννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νικολάκης Δεληγιάννης
Γέννηση 1795
Λαγκάδια Αρκαδίας
Θάνατος 1877
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα πολιτικός και στρατιωτικός
Γονείς Ιωάννης Δεληγιάννης
Αδέλφια Ελένη Δεληγιάννη, Ανάστος Δεληγιάννης, Δημητράκης Δεληγιάννης, Κωνσταντάκης Δεληγιάννης, Πανάγος Δεληγιάννης, Κανέλλος Δεληγιάννης, Θεοδωράκης Δεληγιάννης και Αναγνώστης Δεληγιάννης
Αξίωμα Δ΄ κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση, Δ΄ κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση, Η εν Αθήναις Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις, δήμαρχος, μέλος της Γερουσίας της Ελλάδας, μέλος της Βουλής των Ελλήνων, πληρεξούσιος και Νομάρχης Ευβοίας

Ο Νικολάκης Δεληγιάννης ή Νικόλαος Δεληγιάννης ή Νικόλαος Δηλιγιάννης (Λαγκάδια Αρκαδίας, 1795 - ; , 1877) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας και ήταν το τελευταίο παιδί του πανίσχυρου Μωραγιάννη, Ιωάννη Δεληγιάννη. Ήταν αρκετά μορφωμένος καθώς μαθήτευσε στην "Ακαδημεία" των Λαγκαδίων. Έγινε αδερφοποιτός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Μνηστεύτηκε την κόρη του προκρίτου της Καρύταινας, Κούλα, αλλά για να αποφύγει τον γάμο κατέφυγε, μετά το 1814, στην Κωνσταντινούπολη όπου βρισκόταν ο αδερφός του Αναγνώστης.

Με το ξεκίνημα της επανάστασης του ΄21 κατέβηκε με τον αδερφό του στην Πελοπόννησο όπου πολέμησε. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου φυλακίστηκε στην Ύδρα μαζί με τα αδέρφια του Κανέλλο, Αναγνώστη και Δημητράκη.

Μετά την επανάσταση, εγκαταστάθηκε στην Κόρινθο. Πήρε μέρος στην στην Δ' κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση, με το όνομα όπως φαίνεται στα πρακτικά ως Ν. Δηλιγιάννης και ως πληρεξούσιος Καρυταίνης το 1831 και στο Δ' κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση το 1832 με τον όνομα Ν. Δηλιγιάννης.

Υπήρξε ταγματάρχης και συνταγματάρχης της Ελληνικής Βασιλικής Φάλαγγας και διετέλεσε νομάρχης Ευβοίας το 1845, βουλευτής Αργολίδος και Κορινθίας στις εκλογές του 1854, δήμαρχος Κορίνθου το 1859 και γερουσιαστής το 1861 στη Γερουσία). Το 1862 έγινε ξανά πληρεξούσιος στην εν Αθήναις Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση, αυτή τη φορά ως πληρεξούσιος Κορινθίας.

Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Νοταρά και απέκτησε δύο παιδιά, τον Ιωάννη, μετέπειτα βουλευτή Κορινθίας και Πρόεδρο της Βουλής, και την Χαρίκλεια.

Απεβίωσε το 1877.